tag:blogger.com,1999:blog-63564719129295716482012-02-17T01:42:48.815+06:30အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.comBlogger621100tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-71612904855730274842009-05-22T13:08:00.001+06:302009-05-22T13:19:41.120+06:30အခန္း(၂)<br />ခရီး တစ္၀က္ ေရာက္ေသာအခါ အသိအကၽြမ္း အျခားကုန္သည္ တစ္ဦးႏွင့္ေတြ႕သည္။ ထိုေန႔ညတြင္ <br />သူတို႔ႏွစ္ေယာက္ ထမင္းဆုိင္တစ္ဆုိင္မွာ အတူတူ တည္းၾကသည္။ ႏွစ္ေယာက္သား အတူတူပင္ <br />ညစာ စားေသာက္ၾကၿပီးေနာက္ အခန္းခ်င္း ကပ္လ်က္ တစ္ေယာက္တစ္ခန္းစီ အိပ္ၾကေလသည္။<br />အုိင္ဗန္က ေစာေစာအိပ္ၿပီး ေစာေစာထတတ္၏။ သူသည္ အ႐ုဏ္မတက္မီ ေလညင္းေအးေအးျဖင့္ <br />ခရီးထြက္ခ်င္ေသာေၾကာင့္ ျမင္းလွည္းသမားကို အိပ္ရာမွႏိႈး၍ လွည္းတြင္ ျမင္းတပ္ခိုင္းသည္။<br />ထို႔ေနာက္ ထမင္းဆုိင္ ေနာက္ဘက္တြင္ သီးသန္႔ အိမ္ကေလးႏွင့္ေနေသာ ဆုိင္ရွင္ထံသြားၿပီး <br />တည္းခိုခ ရွင္းသည္။ ၿပီးေတာ့ ခရီးဆက္လက္ ထြက္လာခဲ့ေလသည္။<br />ခရီး ၂၅မိုင္ခန္႔ ေရာက္ေသာအခါ ျမင္းမ်ားကို အစာေကၽြးရန္ ထမင္းဆုိင္ တစ္ဆုိင္တြင္ <br />ရပ္နားၾကသည္။ အုိင္ဗန္သည္ စႀကၤ ံလမ္းတြင္ေခတၱ အနားယူၿပီးေနာက္ ၀ရန္တာခန္းသို႔ <br />လာခဲ့သည္။ ေရေႏြးၾကမ္းပူပူ တစ္အိုး မွာလုိက္သည္။ ထို႔ေနာက္ ဂစ္တာကို ထုတ္၍ တီးေနေလ<br />သည္။ထိုအခိုင္ ေခါင္းေလာင္းသံ တခၽြင္ခၽြင္ႏွင့္ ျမင္းသံုးေကာင္တပ္ ရထားတစ္စီး <br />ေမာင္းခ်လာသည္။ ျမင္းရထားေပၚမွ ရဲအရာရွိတစ္ေယာက္ႏွင့္ ရဲသားႏွစ္ေယာက္ ဆင္းၾကသည္။ <br />ရဲအရာရွိသည္ အိုင္ဗန္ဆီသို႔ ေလွ်ာက္လာၿပီး <br />“ခင္ဗ်ားဘယ္သူလဲ”<br />“ဘယ္ကလဲ”<br />ႏွင့္ စစ္လားေဆးလား လုပ္ေတာ့သည္။ အုိင္ဗန္က အမွန္အတုိင္း ေျဖၿပီး ရဲအရာရွိအား ေရေႏြး<br />ေသာက္ရန္ ဖိတ္ေခၚသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ရဲအရွိက လက္မခံဘဲ ေမြးေခြန္းမ်ားကိုသာ ဆက္တုိက္ <br />ေမးေတာ့သည္။<br />“မေန႔ညက ခင္ဗ်ားဘယ္မွာ အိပ္သလဲ၊ ခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္တည္းလား၊ အျခား ကုန္သည္တစ္ေယာက္<br />ပါေသးလား၊ ဒီေန႔မနက္ အဲဒီကုန္သည္နဲ႔ ေတြ႕ခဲ့ေသးလား၊ မိုးမလင္းခင္ ထမင္းဆုိင္က ဘာေၾကာင့္<br />ထြက္လာတာလဲ”<br />သည္လို အေမးအျမန္း ခံရေတာ့ အိုင္ဗန္မွာ အံ့အားႀကီး သင့္ေနမိသည္။ သို႔ေသာ္ သူက <br />ေမးခြန္းတုိင္းကိုအမွန္အတုိင္း ျပန္ေျဖသည္။ ၿပီးေတာ့ ရဲအရာရွိအား ေျပာလိုက္သည္။<br />“ဆရာတို႔က အခုလို ေမးလားျမန္းလားလုပ္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္မွာ သူခိုးဓားျပ က်ေနတာပဲ။ <br />ကၽြန္ေတာ္က ႐ိုး႐ိုးတန္းတန္း ကုန္ေရာင္းဖို႔ ခရီးထြက္လာတဲ့ ကုန္သည္တစ္ေယာက္ပါ။ အခုလို <br />စစ္လားေဆးလား မလုပ္သင့္ပါဘူး။”<br />ရဲအရာရွိက ရဲသားႏွစ္ေယာက္ကို လွမ္းေခၚလုိက္သည္။ ၿပီးေတာ့ အိုင္ဗန္႔ကိုေျပာသည္။<br />“က်ဳပ္က ဒီၿမိဳ႕နယ္တာ၀န္ခံ ရဲအရာရွိပဲ။ ခင္ဗ်ားကို အခုလို ေမးျမန္းရတာက အေၾကာင္းရွိလို႔ပါ။ <br />မေန႔ညကခင္ဗ်ားနဲ႔ အတူတူအိပ္ခဲ့တဲ့ ကုန္သည္ကို လည္မ်ိဳျပတ္ၿပီး ေသေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ <br />အဲဒါေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ ခင္ဗ်ားပစၥည္းေတြကို ရွာေဖြရလိမ့္မယ္”<br />သူတို႔ ထမင္းဆုိင္ထဲသို႔ ၀င္လာၾကသည္။ ရဲအရာရွိႏ်င့္ ရဲသားမ်ားက အုိင္ဗန္၏ အထပ္အပိုးေတြကို <br />ဖြင့္၍ ရွာေဖြၾကသည္။ ရဲအရွာရွိသည္ အိတ္တစ္လံုးထဲမွ ဓားေျမာင္တစ္ေခ်ာင္းကို ႐ုတ္တရတ္<br />ဆြဲထုတ္လုိက္ၿပီးေနာက္<br />“ဒါ ဘယ္သူ႕ ဓားေျမာင္လဲ”<br />ဟု ေအာ္ေမးလုိက္သည္။ အုိင္ဗန္က ဓားေျမာင္ကို တအံ့တၾသ ၾကည့္လုိက္သည္။ သူ႕အိတ္ထဲမွ <br />ဆြဲထုတ္လုိက္ေသာ ဓားေျမာင္တြင္ ေသြးေတြေပက်ံေနသည္။ သူ အႀကီးအက်ယ္ ေၾကာင့္လန္႔ <br />တုန္လႈပ္သြား၏။<br />“ဒီ ဓားေျမာင္မွာ ေသြးေတြ ဘာေၾကာင့္ ေပက်ံေနရတာလဲ”<br />ရဲအရာရွိက ေမးသည္။ အုိင္ဗန္က ေျဖဖို႔ ႀကိဳးစားသည္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္လို ျပန္ေျဖရမွန္းမသိ <br />ျဖစ္ေနသည္။ မွင္တက္မိကာ စကားမေျပာတတ္သလို ျဖစ္ေနသည္။ အတန္ၾကာေတာ့မွ အားတင္းၿပီး <br />ေျပာလုိက္သည္။<br />“ကၽြန္...ကၽြန္...ကၽြန္ေတာ္...ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွ မသိပါဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္....ကၽြန္ေတာ့္...<br />ဓား....ဓားလည္း မဟုတ္ပါဘူး”<br />ဤတြင္ ရဲအရွာရွိက -<br />“ဒီေန႔မနက္ အဲဒီကုန္သည္ကို လည္မ်ိဳျပတ္ၿပီး အိပ္ရာထဲမွာ ေသေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ သူ႕ကို <br />သတ္တာခင္ဗ်ားတစ္ေယာက္ပဲ ျဖစ္ႏိုင္တယ္။ ထမင္းဆုိင္ကို အတြင္းက ေသာ့ခတ္ထားတယ္။ <br />အတြင္းမွာ တျခားဘယ္သူမွ မရွိဘူး။ အခု ဒီဓားေျမာင္ကို ခင္ဗ်ား အိပ္ထဲမွာ ေတြ႕ရတယ္။ <br />ခင္ဗ်ား မ်က္ႏွာနဲ႔ အမူအရာေတြကလည္း ပ်က္ေနတယ္။ ခင္ဗ်ား သူ႕ကို ဘယ္လိုသတ္ခဲ့သလဲ။ <br />သူ႕ဆီက ပိုက္ဆံ ဘယ္ေလာက္ ရလာခဲ့သလဲ။ က်ဳပ္ကို အမွန္အတုိင္း ေျပာျပစမ္းပါ။”<br />အိုင္ဗန္က သူမသတ္ပါေၾကာင္း က်ိန္တြယ္၍ ေျပာသည္။ ညစာအတူစားၿပီးေနာက္တြင္ <br />ထိုကုန္သည္ကို သူ လံုး၀မေတြ႕ေတာ့ေၾကာင္း၊ သူ႕တြင္ ကိုယ္ပုိင္ေငြ ရွစ္ေထာင္မွတစ္ပါး <br />တျခားမည္သည့္ ပိုက္ဆံမွ် မရွိေၾကာင္း၊ ဓားေျမာင္မွာလည္း သူ႕ဓားေျမာင္မဟုတ္ေၾကာင္း <br />ထြက္ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း သူ႕အသံက ပံုမွန္အသံမဟုတ္၊ မ်က္ႏွာမွာလည္း ေသြးမရွိေတာ့။<br /> ၿပီးေတာ့ အျပစ္က်ဴးလြန္သူ တစ္ေယာက္ပမာ တစ္ကိုယ္လံုးလည္း ခိုက္ခိုက္တုန္ ေနေလသည္။<br />ရဲအရာရွိက အုိင္ဗန္႔ကို ဖမ္းခ်ဳပ္ၿပီး ျမင္းရထားေပၚသို႔ တင္ရန္ ရဲသားမ်ားအား အမိန္႔ေပး<br />လိုက္သည္။ ရဲသားမ်ားက အိုင္ဗန္၏ ေျခေထာက္ႏွစ္ဖက္ကို ပူးခ်ည္ၿပီးေနာက္ ျမင္းရထားေပၚသို႔ <br />ဆြဲတင္လုိက္သည္။ အိုင္ဗန္ ဘုရားသခင္ကိုအာ႐ံုျပဳကာ ၀မ္းနည္းပက္လက္ ငိုေလသည္။<br />သူ႕ပိုက္ဆံႏွင့္ သူ႕ကုန္ပစၥည္းေတြကို အားလံုး သိမ္းဆည္းလုိက္ၾကသည္။ သူ႕ကို အနီးဆံုးၿမိဳ႕သို႔ပို႔ၿပီး<br />ဖမ္းခ်ဳပ္ထားလုိက္၏။ သူ၏အက်င့္စာရိတၱႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဗလာဒီမာၿမိဳ႕တြင္ စံုစမ္းၾကည့္ၾကသည္။ <br />သူသည္ ယခင္အခါမ်ားက ေသာက္ေသာက္စားစားႏွင့္ အခ်ိန္ျဖဳန္းေနခဲ့ေသာ္လည္း ေနာက္ပိုင္းတြင္<br />ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ ေနထုိင္လာခဲ့သူ လူေကာင္းကေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္ေၾကာင္း ၿမိဳ႕ခံကုန္သည္ <br />မ်ားႏွင့္ အျခားပုဂၢိဳလ္မ်ားက ထြက္ဆိုခဲ့ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ “ရာဇန္”ၿမိဳ႕မွ ကုန္သည္အား သတ္၍ <br />ေငြႏွစ္ေသာင္း ယူမႈျဖင့္ အိုင္ဗန္အား ႐ံုးတင္တရားစြဲသည္။<br />သူ႕မိန္းမခမ်ာ ခင္ပြန္းသည္အတြက္ ယူက်ဳံးမရ ျဖစ္ရရွာသည္။ ဘယ္စကားကို ဘယ္လို ယံုရမွန္းမသိ <br />ျဖစ္ေနမိသည္။ ကေလးေတြက ဥမမည္ စာေျမာက္ၾကေသး။ အငယ္ဆံုးကေလးမွာ ႏို႔စို႔ကေလးအရြယ္သာ<br />ရွိေသးသည္။ အိုင္ဗန္၏ မိန္းမသည္ ကေလးေတြအားလံုးေခၚကာ သူ႕ေယာက်္ားႏွင့္ေတြ႕ရန္ <br />ၿမိဳ႕သို႔လာခဲ့သည္။ ပထမတြင္ ေတြ႕ခြင့္မျပဳ။ ငိုကာယိုကာ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေတာင္းပန္ေတာ့မွ <br />သူ႕ေယာက်္ားႏွင့္ ေတြ႕ခြင့္ရေလသည္။ ေထာင္းသားအ၀တ္ ၀တ္ထားၿပီး သံေျခက်င္းႀကီး၊ <br />တန္းလန္းႏွင့္ သူ႕ေယာက်္ားကို အျခားသူခိုး ဓားျပ၊ ရာဇ၀တ္သား<br />ေတြၾကားတြင္ ျမင့္လိုက္ရေတာ့ မိန္းမခမ်ာ သူ႕ကိုယ္သူ မထိန္းႏုိင္ေတာ့ဘဲ ႐ုတ္တရတ္ <br />မုိက္ခနဲျဖစ္ကာ မူးေမ့လဲက်သြားေလသည္။ ေတာ္ေတာ္ႀကီးၾကာေတာ့မွ သူ သတိျပန္ရလာသည္။<br />ကေလးေတြကို ဆြဲေခၚသြားၿပီး <br />သူ႕ေယာက်္ားနားမွာ ထုိင္သည္။ အိမ္က အေၾကာင္းေတြကို တစ္ခုမက်န္ အကုန္အစင္ ေျပာျပသည္။ <br />ၿပီးေတာ့သူ႕ေယာက်္ား၏ အျဖစ္ကို ေမးသည္။ အိုင္ဗန္က ျဖစ္ေၾကာင္းကုန္စင္ကို အမွန္အတုိင္း <br />ျပန္လည္ ေျပာျပသည္။<br />“အဲဒီေတာ့ ကၽြန္မတို႔ အခုဘယ္လုိ လုပ္ၾကမလဲ”<br />“အျပစ္မရွိတဲ့ လူတစ္ေယာက္ကို ဘ၀ပ်က္ေအာင္ မတရားစီရင္ခ်က္ မခ်ဖို႔ ဇာဘုရင္မင္းျမတ္ဆီမွာ <br />အသနားခံ႐ံုပဲ <br />ရွိေတာ့ တာေပါ့ကြယ္”<br />“ကၽြန္မ အသနားခံစာ တင္ခဲ့ၿပီးၿပီ။ ဒါေပမဲ့ ဘုရင္မင္းျမတ္က လက္မခံဘူး၊ ပယ္ခ်လုိက္တယ္”<br />အုိင္ဗန္က ဘာမွ ျပန္မေျပာ။ ေခါင္းငိုက္စိုက္ႏွင့္ ငုတ္တုတ္ႀကီးသာ ထုိင္ေန၏။ သူ႕မိန္းမက <br />ေျပာသည္ - <br />“ရွင့္ ဆံပင္ေတြ တစ္ေခါင္းလံုး ျဖဴေဖြးေနတယ္လို႔ ကၽြန္မ အိပ္မက္မက္တာ အလကား<br />မဟုတ္ဘူး။ အဲဒါ ရွင္ မွတ္မိေသးလား။ တကယ္ဆိုရင္ အဲဒီေန႔က ရွင္ ခရီးထြက္ကို မထြက္သင့္ဘူး”<br />ေယာက်္ားျဖစ္သူ၏ ဆံပင္ေတြကို လက္ျဖင့္ တယုတယ ပြတ္သပ္ရင္း<br />“အုိင္ဗန္ရယ္.. ကၽြန္မ ေတာင္းပန္ပါတယ္။ ကိုယ့္မိန္းမကို အမွန္အတုိင္း ေျပာျပပါေနာ္။ အဲဒီ<br />ျပစ္မႈကို ရွင္တကယ္ က်ဴးလြန္တာလားဟင္”<br />“အို....နင္ကပါ ငါ့ကို စြပ္စြဲေနျပန္ၿပီ”<br />အုိင္ဗန္သည္ မ်က္ႏွာကို လက္၀ါးႏွင့္ အုပ္ကာ တ႐ႈပ္႐ႈပ္ႏွင့္ ငိုေနေလသည္။<br />ထိုစဥ္ ရဲသားတစ္ေယာက္ ေရာက္လာၿပီး အိုင္ဗန္႔ မိန္းမႏွင့္ ကေလးေတြ ျပန္ခ်ိန္ေရာက္ပီဟု <br />ေျပာသည္။ သို႔ျဖင့္အုိင္ဗန္သည္ သူ႕မိန္းမႏွင့္ ကေလးေတြကို ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္ ႏႈတ္ဆက္ေလသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7161290485573027484?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-57704243267220246112009-05-22T12:59:00.002+06:302009-05-22T13:07:39.679+06:30ေမာင္ေပၚထြန္း ဘာသာျပန္သည္။<br /><br />အခန္း(၁)<br />တစ္ခါတုန္းက “ဗလာဒီမာ” ၿမိဳ႕တြင္ “အိုင္ဗန္ဒီမိထရီ အက္စီယိုေနာ့” ဟု ေခၚေသာ <br />လူငယ္ကုန္သည္ကေလး တစ္ေယာက္ ေနထိုင္ခဲ့ေလသည္။ သူ႕တြင္ ကိုယ္ပိုင္ ကုန္စံုဆုိင္ <br />ႏွစ္ဆုိင္ႏွင့္ အိမ္တစ္ေဆာင္ရွိသည္။<br /><br />အိုင္ဗန္မွာ ေရႊေရာင္ဆံပင္ေခြေခြႏွင့္ လူရည္သန္႔ကေလး တစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ <br />ေနတတ္ၿပီး အဆိုအတီးကိုလည္း အလြန္၀ါသနာပါ၏။ သူသည္ လူပ်ိဳဘ၀တုန္းက အေသာက္<br />အစားရွိခဲ့ၿပီး အမူးလြန္လွ်င္ ေသာင္းက်န္းရမ္းကားတတ္သည္။ သို႔ေပမဲ့ အိမ္ေထာင္ျပဳၿပီးသည့္ <br />ေနာက္မွာေတာ့ မလႊဲမေရွာင္သာ ရံဖန္ရံခါမွတစ္ပါး အရက္ေသစာကို အတတ္ႏုိင္ဆံုး ေရွာင္ခဲ့<br />ေလသည္။<br /><br />ေႏြရာသီတစ္ေန႔တြင္ အိုင္ဗန္သည္ “နစ္ဇနီ” ပြဲေစ်းသို႔ ကုန္သြားေရာင္းရန္ ျပင္ဆင္သည္။ <br />ခရီးထြက္ခါနီး မိသားစုကို ႏႈတ္ဆက္ေတာ့ သူ႕မိန္းမက ေျပာသည္။<br />“ဒီေန႔ ခရီးမထြက္ပါနဲ႔လား အိုင္ဗန္ရယ္၊ ကၽြန္မ မေန႔ညက ရွင္နဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အိပ္မက္ဆိုးေတြ<br /> မက္လို႔ပါ” အုိင္ဗန္က ရယ္လိုက္ၿပီး-<br />“ဟဲ....ဟဲ၊ ဘာလဲ မင္းက ငါ ပြဲေစ်းေရာက္ေတာ့ ေသာက္စားမူးယစ္ၿပီး အေပ်ာ္က်ဴးေနမွာကို <br />ေၾကာက္လို႔လား”<br />“ဘာအတြက္ ေၾကာက္မိတယ္ ဆိုတာေတာ့ ကၽြန္မမသိဘူး။ အိပ္မက္ မေကာင္းဘူးဆိုတာပဲ <br />ကၽြန္မသိတယ္၊ ရွင္ ၿမိဳ႕က ျပန္ေရာက္လို႔ ဦးထုပ္ခၽြတ္လုိက္ေတာ့ ရွင္ဆံပင္ေတြ တစ္ေခါင္းလံုး <br />ေဖြးေဖြးျဖဴေနတယ္”<br />အိုင္ဗန္က ရယ္လုိက္ျပန္သည္။<br />“အဲဒါ နိမိတ္ေကာင္းတာေပါ့ မိန္းမရဲ႕၊ မင္း မယံုရင္ၾကည့္ေန။ ငါ့ပစၥည္းေတြ အကုန္စြံၿပီး <br />မင္းအတြက္ ပြဲေစ်းက လက္ေဆာင္ လွလွေလးေတြ ၀ယ္လာခဲ့မယ္”<br />ထို႔ေနာက္ သူသည္ မိသားစုကို ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ျမင္းလွည္းေပၚတက္၍ ခရီးထြက္လာခဲ့ေလသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5770424326722024611?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-77067475677467429672009-02-13T06:13:00.001+06:302009-02-13T06:14:47.293+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZH93ulKAyI/AAAAAAAABH4/pgspewaXSMw/s1600-h/13-wallpaper-1280x800.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 200px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZH93ulKAyI/AAAAAAAABH4/pgspewaXSMw/s320/13-wallpaper-1280x800.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301297370230293282" border="0" /></a><br /><br /><div style="text-align: justify;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ကန္ေတာ္ၾကီး ကန္ပတ္လမ္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကးရုပ္ ေရွ႕</span><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZGSdS8rwQI/AAAAAAAABHg/WXGmJt1r_5w/s1600-h/genearl+Aung+san.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 190px; height: 300px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZGSdS8rwQI/AAAAAAAABHg/WXGmJt1r_5w/s320/genearl+Aung+san.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301179268392009986" border="0" /></a><br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">“အေလးျပဳ”</span><br /><br />ေရွ႕ဆံုးမွ တိုင္ေပးေသာ ယူနီေဖာင္း ကို သပ္ရပ္စြာ ဝတ္ဆင္ထားေသာ စစ္ဗိုလ္ ကေလး၏ အမိန္႕သံ အဆံုးတြင္ ေရာက္ရွိေနၾကေသာ ေက်ာင္းသူေက်ာင္းသားမ်ား တိုင္းရင္းသား ျပည္သူမ်ား လူတန္းစားေပါင္း စံုတို႕သည္ တစ္ညီတစ္ညႊတ္ထဲ က်ဆံုးေလ ျပီးေသာ အာဇာနည္ ေခါင္းေဆာင္ၾကီး ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဖခင္ တပ္မေတာ္ ၏ ဖခင္ႀကီး ျဖစ္သူ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း အား ဦးညြတ္အေလး ျပဳလိုက္ၾကသည္...။<br /><br />ပထမ ျပည္သူ တသုတ္ ၿပီးျပန္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ ျပည္သူ တစ္သုတ္ စသျဖင့္ အဆက္မျပတ္လာေရာက္ အေလးျပဳေနၾကသည္..။<br /><br />ဘာေၾကာင့္လဲ ဆိုေတာ့ ဒီကေန႕ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ ေမြးေန႕ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ တိုင္းျပည္ ကို ကယ္တင္ရာတြင္ ေရွ႕က ဦးေဆာင္ခဲ့ေသာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကို ျပည္သူမ်ားက မေမ့မေလွ်ာ့ ေၾကာင္း ျပသသည့္ အေနျဖင့္ လာေရာက္ ဦးညြတ္အရိုအေသ ျပဳၾကျခင္း ျဖစ္ေပသည္..။<br /><br />အနီးအနား တြင္လည္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္ နွင့္ ပါတ္သက္ သည့္ သမိုင္းအေထာက္ အထားမ်ား ဓါတ္ပံု မ်ားနွင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ၏ ဘဝမွတ္တမ္း ကို ရုပ္ရွင္ အျဖစ္အသက္ သြင္းျပီး ရိုက္ကူးထားေသာ ျဖစ္ရပ္မွန္ ရုပ္ရွင္ကို ေနာင္အနာဂတ္မ်ိဳးဆက္သစ္ လူငယ္မ်ား မေမ့ေလွ်ာ့ ၾကေစရန္ ျပခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ ျပသထားေပသည္..။<br /><br />ဤရုပ္ရွင္ ဇာတ္လမ္း ရိုက္ကူးျဖစ္ခဲ့သည္မွာလည္း သိပ္ေတာ့ မၾကာလွေသး နိုင္ငံေတာ္ၾကီး လြတ္လပ္ေရး ရခဲ့သည္မွာ နွစ္ေပါင္း မ်ားစြာ ၾကာခဲ့ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္ လြတ္လပ္ေရးကို ေရွ႕မွ ဦးေဆာင္ခဲ့သူ သူ၏ အထုပတၱိ ကို သမိုင္းမွတ္တမ္း အျဖစ္ ရုပ္ရွင္ ရိုက္ကူး လိုေသာ္လည္း မရိုက္ကူးနိုင္ခဲ့ ...<br /><br />သမိုင္း၏ သူရဲေကာင္း တစ္ေယာက္ကို မနာလိုမႈ မ်ားျဖင့္ သမိုင္းေပ်ာက္ေအာက္ ေဖ်ာက္ဖ်က္ လိုသူမ်ားေၾကာင့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္သည္ အေမွာင္ ညမ်ား အတြင္းတြင္ အက်ဥ္းခ် ခံခဲ့ရသည္...။<br /><br />ရံုးျပင္ကႏၷား တို႕တြင္ အမွတ္တရ ခ်ိတ္ဆြဲထားေသာ ပံုမ်ား ျဖဳတ္ခ်ခံခဲ့ ရသည္...<br />ပထမအာဏာရွင္က မေကာင္းတတ္သျဖင့္ သတ္မွတ္ေပးထားေသာ ျမန္မာနိုင္ငံကေလးမ်ားေန႕ဆိုသည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႕ကို ေနာင္ တက္လာေသာ အာဏာရွင္ေတြက မေကာင္းတတ္သျဖင့္ေလးေတာင္ အသိမွတ္မျပဳေပးခ်င္ၾကေတာ့ သျဖင့္ မက်င္းပျဖစ္ခဲ့တာ အေတာ္ေလး ၾကာသြားသည္..။<br /><br />ယေန႕တြင္ေတာ့ အာဏာရွင္ တို႕၏ လက္ေအာက္မွ ရုန္းကန္ တိုးထြက္လာနိုင္ ၾကျပီျဖစ္ေသာ စည္းကမ္းစနစ္က်နေသာ ဒီမိုကေရစီစစ္စစ္ နိုင္ငံေတာ္ႀကီး ကိုတည္ေထာင္သူမ်ား က ျပန္လည္ ၍ တိုင္းျပည္ ကို လြတ္လပ္ေရးတိုက္ပြဲ အတြင္း အမွန္တစ္ကယ္ ဦးေဆာင္ခဲ့သူမွာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း ျဖစ္ေၾကာင္း ကို အနာဂတ္လူငယ္မ်ား သိရွိနားလည္ျပီး မေမ့မေလွ်ာ့ေစရန္ ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၃ ရက္ေန႕ ေရာက္တိုင္း ဗိုလ္ခ်ဳပ္၏ ေမြးေန႕ကို ခမ္းခမ္းနားနား ၾကီး က်င္းပ ေနက် ေပျပီ..။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ကၽြန္ေတာ့ရဲ့ အိပ္မက္ထဲ က ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေမြးေန႕အခမ္းအနားမွာ ဖခင္ဗိုလ္ခ်ဳပ္ ကို ကၽြန္ေတာ္....</span> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"><br /></span><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေစာင့္ၾကည့္သူေတြ မရွိ ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သံဆူးၾကိဳးေတြ မရွိ ...</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဒိုင္းကိုင္တုတ္ကိုင္ ထားတဲ့ သားရဲေတြ မရွိ... </span><br /></div><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အားလံုး ျငိမ္းခ်မ္းစြာ ခ်စ္ျမတ္နိုးမႈအျပည့္နဲ႕ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ၾကီးဂုဏ္ျပဳေန ၾကတဲ့ သူေတြ နဲ႕အတူ အေလးျပဳပါတယ္ ..။</span><br /></div><br /><div style="text-align: center;"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">သဘာဝ ေဘးအႏၱရာယ္နဲ႕ သူ႕ဖာသာ ျပိဳက် သြားပါေစဆိုျပီး က်ိတ္ဆုေတာင္း ေနသူမ်ားက ထိမ္းသိမ္း ေစာင့္ရွက္ ျခင္းမရွိ ထားထား ျခင္းခံေနရတဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေနအိမ္</span><br /></div><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZGS6M2NojI/AAAAAAAABHo/N5vV7nqrJ8A/s1600-h/Nat+mout+st.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 320px; height: 214px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_zs2rlqQmOpE/SZGS6M2NojI/AAAAAAAABHo/N5vV7nqrJ8A/s320/Nat+mout+st.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5301179764970463794" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7706747567746742967?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>လင္းထက္http://www.blogger.com/profile/03136898004334245382noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-63565913965287638712009-01-11T19:57:00.000+06:302009-01-11T19:58:47.607+06:30<p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">လူေပ်ာလူညံ့ တို႔၏အလုပ္ကဘယ္အခ်ိန္မွရမည္မသိေသးသည့္အခြင့္အလမ္းတုိ႔ကိုအခ်ိန္ကုန္ခံ၍ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေလ့ရွိသည္၊</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">စိတ္ဓာတ္စြမ္းအားထက္သန္သူတို႔ကေတာ့ သူတုိ႔လုိခ်င္သည့္ အခြင့္အလမ္းကို မရမခ်င္းလုိက္ရွာေလ့ရွိၾက၏၊</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">အျခားသူမ်ား လုပ္ႏိုင္ေသာအရာမ်ားကို ကိုယ္ကမလုပ္ႏိုင္ေသးဆုိရင္သင္ဟာ ေအင္ျမင္မႈလမ္းေၾကာင္းေပၚကို</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">မေရာက္ႏုိင္ေသးဘူးဆိုတာ သိႏုိင္ပါတယ္၊</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">ေပတံတစ္ေခ်ာင္းကို သင့္လက္ထဲမွာ ကိုင္ထားျပီဆုိရင္ သူမ်ားတစ္ကာကို တုိင္းထြာဖို႔ထက္…</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">မိမိစိတ္အမွန္ကိုတုိင္းထြာၾကည့္ဖို႔က အရင္လုပ္ရမယ့္အလုပ္ပါ၊</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">လမ္းမေပၚေရာက္တဲ့အခါရပ္တန္႔ေနျပီး လမ္းမွားေပၚေရာက္တဲ့အခါေျပးေနမယ့္အစား…</span></p> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(51, 102, 255);">လမ္းမွားေနမွန္းသိရင္ရပ္တန္႔ေနၿပီး လွမ္းမွန္ေပၚေရာက္တဲ့အခါျမန္ႏုိင္သမွ် ျမန္ေအာင္ေျပးဖို႔ႀကိဳးစားပါ။ ။ ။ ။</span></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6356591396528763871?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-48518899660977856482009-01-11T19:55:00.000+06:302009-01-11T19:56:38.953+06:30<div class="entry"> <p style="text-align: center;"><span style="color: rgb(128, 0, 128);">လူငယ္တစ္ဦးသည္ ကုမၸဏီတစ္ခုတြင္ အလုပ္စ၀င္ေလသည္။ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ထဲတြင္<br />သူသည္ ပညာအရည္အခ်င္း အျမင့္ဆံုးျဖစ္သည္။</span></p> <p>တစ္ေန႔တြင္ သူသည္ နားခိုရာ အေဆာင္ေနာက္ရွိ ငါးကန္တြင္ ငါးသြားမွ်ားေလသည္။<br />သူ၏ လက္ယာႏွင့္ လက္၀ဲဘက္တြင္ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ႏွစ္ဦးက သူ႔ထက္<br />ေရာက္ႏွင့္ေနသည္။ သူတို႔ႏွစ္ဦးကို ေခါင္းညိတ္ျပံဳးျပျပီး စိတ္ထဲတြင္<br />“ရိုးရိုးဘဲြ႔ရထားတဲ့ လူေတြနဲ႔ ငါ့မွာ ေဆြးေႏြးစရာအေၾကာင္းမရွိ” ဟု<br />စဥ္းစားမိသည္။</p> <p>တေအာင့္ၾကာေသာ္ လက္ယာဖက္လူက ခါးေၾကာဆန္႔ရင္း ငါးမွ်ားတံကို ခ်ကာ<br />ေရေပၚလမ္းေလွ်ာက္ျပီး မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ရွိ စည္းရိုးျခားထားေသာ<br />နားေနေဆာင္သို႔ အေပါ့အပါးသြားေလသည္။ ထိုလူ ေရေပၚေလွ်ာက္သြားသည္ကို<br />ၾကည့္ျပီး လူငယ္မွာ ကိုယ့္မ်က္စိကိုယ္ မယံုႏိုင္ေအာင္ ျဖစ္မိသည္။<br />အျပန္တြင္ သူသည္ ထိုနည္းအတိုင္း ေရေပၚလမ္းေလွ်ာက္ျပီး ျပန္လာသည္။<br />လူငယ္မွာ ဘာေၾကာင့္ ေရေပၚလမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္သည္ကို ေမးခ်င္ေသာ္လည္း<br />“ငါကသူတို႔ထက္ ပညာတတ္တယ္” ဆိုျပီး ပညာမာန္ႏွင့္ သြားမေမးခဲ့ေခ်။</p> <p>တေအာင့္အၾကာတြင္ လက္၀ဲဘက္လူကလည္း ထိုနည္းအတိုင္း ေရေပၚလမ္းေလွ်ာက္ျပီး<br />အေပါ့အပါး သြားေလသည္။ “သိုင္းတတ္တဲ့ ကုမၸဏီထဲ ငါေရာက္ေနပါလား..<br />မျဖစ္ႏိုင္ပါဘူးေလ” လူငယ္မွာ မူးေမ့မတတ္ အံ့ၾသမိသည္။</p> <p>ခဏအၾကာတြင္ လူငယ္မွာ အေပါ့အပါးသြားခ်င္လာသည္။ ငါးကန္ကိုပတ္ျပီး<br />နားေနေဆာင္သို႔ (၁၀)မိနစ္ခန္႔ လမ္းေလွ်ာက္ရဦးမည္။ ထိုသူႏွစ္ဦးကိုလည္း<br />မေမးခ်င္။ ေအာင့္ႏိုင္သမွ် ေအာင့္ျပီး မေအာင့္ႏိုင္သည့္အဆံုး လူငယ္သည္<br />“သူတုိ႔ေတာင္ လုပ္ႏိုင္ေသးရင္ ငါက ဘာလို႔ မလုပ္ႏိုင္ရမလဲ” ဟု ေတြးျပီး<br />ေရေပၚသို႔ ေျခလွမ္း လွမ္းလိုက္သည္။ လွမ္းလိုက္သည္ႏွင့္ ေရထဲသို႔<br />ျပဳတ္က်သြားေလသည္။ ေဘးက လူႏွစ္ေယာက္က အျမန္ဆယ္ျပီး ဘယ္လို႔<br />ေရထဲခုန္ခ်ရသလဲဟု ေမးေလသည္။</p> <p>“ခင္ဗ်ားတို႔က်ေတာ့ ေရေပၚ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုင္တယ္ ဘာလို႔လဲဟင္”<br />လူငယ္ႏွစ္ဦးမွာ ရယ္ရင္း “ငါးကန္ထဲမွာ တံတားတစ္ခုရွိတယ္။ ေရွ႔ႏွစ္ရက္က<br />မိုးရြာလို႔ တံတားျမဳပ္သြားခဲ့တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က တံတားေနရာကို သိလို႔<br />အခုလို ေလွ်ာက္သြားႏိုင္တာပါ။ ဘာျဖစ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို မေမးတာလဲဗ်ာ”<br />ဟု ျပန္ေျဖေလသည္။</p> <p>ေက်ာင္းျပီးလို႔ ျပင္္ပအလုပ္ စ၀င္ျပီခ်ိန္တြင္ ဘာႏွင့္ပဲ<br />ေက်ာင္းျပီးခဲ့ျပီးခဲ့ အလုပ္အေတြ႔အၾကံဳ၏ စိန္ေခၚျခင္းကို<br />ရင္ဆိုင္ရစျမဲပင္။ ထိုအေတြ႔အၾကံဳမ်ားသည္ ေက်ာင္းသခၤန္းစာထဲတြင္ သင္ယူလို႔<br />မရႏိုင္ေပ။ ထိုအေတြ႔အၾကံဳမ်ားသည္ အျမဲမျပတ္ သင္ယူေလ့လာျခင္း၏<br />ရလဒ္ပင္ျဖစ္သည္။</p> <p>“သူတို႔ထက္ငါ ရာထူးပိုၾကီးတယ္။ သူတို႔ထက္ ငါဘဲြ႔ဘယ္ႏွစ္ခု ရထားတယ္။<br />သူတို႔ထက္ ငါစာပိုဖတ္တယ္။ ပိုေတာ္တယ္။ ……..” စသည္ျဖင့္ ပညာမာန္<br />တက္ေနရာမလိုေပ။ အေတြ႔အၾကံဳရွိသူကို ေလးစားျပီး ပညာရွိသူကို<br />ခ်ည္းကပ္ရမည္ပင္။</p> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4851889966097785648?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-37263668261813216042008-10-28T12:35:00.003+06:302008-10-28T14:50:45.879+06:30အတိတ္တဲ့<br />ျပဳသူအသစ္<br />ျဖစ္သူအေဟာင္း<br />အေၾကာင္းမလွလို႔<br />ေျပာင္းမယ္ဆိုလည္း<br />ေႏွာင္းအတိတ္က<br />ခြင့္မျပဳဘူး<br />ကံကိုယံုလို႔<br />ေစတနာမွန္လို႔<br />ရည္ရြယ္ရာကို<br />မျမင္မစမ္း<br />အသင္လွမ္းပါဦးေတာ့<br />ႏွစ္ခုပဲရွိတယ္<br />လိုခ်င္တာ မလိုခ်င္တာ<br />ခုလုပ္လိုက္ ကံမည္သြားၿပီ<br />အနာဂတ္မွာ<br />စာမကပ္နဲ႔<br />မ်က္၀ါးထင္ထင္ပဲ<br />အတိတ္ဟာ အရိပ္လိုပဲ<br />ေျပးမလြတ္ပါဘူး<br /><a href="http://www.mylivesignature.com" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54486/330/AC7C8AFBA4065B15685ADA4CA2D2C9B1.png" style="border: none; background: transparent;" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-3726366826181321604?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-22730553967325127272008-10-26T10:25:00.001+06:302008-10-26T10:27:13.310+06:30ဒီနည္းေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့အထဲက ေရြးထုတ္လုိက္တာျဖစ္ပါတယ္<br />ေတာ္ေတာ္ေကာင္းတဲ့နည္းေလးပါ၊ သိ္သေလာက္တက္သေလာက္ေတာ့ နားလည္သေဘာေပါက္ေအာင္ေျပာျပမွာေပါ့ဗ်ာ..<br />ကြ်န္ေတာ္တို႔အလုပ္တစ္ခုလုပ္တယ္ဆိုရင္ ေသခ်ာတိက်ဖို႔လုိအပ္ပါတယ္၊<br />တိၾကဖိို႔လိုသလုိ မွန္ကန္ဖို႔လဲ လိုပါတယ္၊ အဓိကေျပာခ်င္တာကေတာ့<br />အလုပ္တစ္ခုလုပ္ျပီဆိုရင္ တိက်မွန္ကန္ဖို႔ အမ်ားလက္ခံႏို္င္မယ့္အလုပ္<br />အမ်ားေကာင္းၾကိဳးေဆာင္ရြတ္မယ့္အလုပ္မ်ိဳးမွာ ဆိုရင္ အခက္ခဲေတြေတြ႔ရတက္ပါတယ္<br />အႏၱရာယ္ေတြမ်ားတဲ့အလုပ္မ်ိဳး ျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္ ၊ဒါမိ္်ဳးေတြ ျဖစ္ေတာ့မယ္ဆုိရင္<br />ကြ်န္ေတာ္နည္းေလးတစ္ခုေပးပါရေစ ၊ တက္လုိ႔ေတာ့မဟုတ္ဘူးဗ်ာ သိတာေလးပါ၊<br />လိုအပ္လာရင္လဲသံုးလုိက္ေပါ့ဗ်ာ ၾကိဳက္ရင္လဲမွတ္ထားလုိက္ေပါ့၊<br />ကြ်န္ေတာ္ေျပာမယ့္နည္းကေတာ့ (Dilemma Action) လုိ႔ေခၚပါတယ္။ျမန္မာစကားပံု<br />ေလးနဲ႔ေျပာရမယ္ဆုိရင္ေတာ့ဗ်ာ ဆုပ္လည္းစူး စားလည္းရူးေပါ့ဗ်ာ၊ ရန္သူအားႏွစ္ခု<br />အနက္မွ တစ္ခုကိုေရြးခ်ယ္ေပါ့ဗ်ာ ေရွ့တိုးတံပိုး ေနာက္ဆုတ္လွည္းထုတ္ေပါ့ဗ်ာ<br />ဒါမိ်ုဳးကဘယ္လုိမွ ကိုပဲ မလႈပ္သာေတာဘူး ျငိမ္ခံရေတာ့မယ္ ရင္ဆိုင္ရတဲ့သူက<br />ပိုအၾကပ္တဲ ေတြ႔ေစမယ့္နည္းေပါ့ဗ်ာ ၊ ဘာျပဳလုိဒီလုိေျပာရလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မွာ<br />ရန္သူေတြရွိတယ္ေလ အေကာင္းျမင္တဲ့လူကျမင္သလုိ အေကာင္းမျမင္သူကလဲ<br />မျမင္ၾကဘူးဗ်၊ ဥပမာ ေလးနဲ႔ရွင္းျပမယ္ဗ်ာ အနည္းအပါးေလးပါပဲ…………<br />ကြ်န္ေတာ္တုိ႔မိသားစုတစ္ခုကိုပဲ ဥပမာေပးၾကပါစို႔ ဒီမိ္သားစုေလးဟာ ဗုဒၶဘာသာပဲ<br />ထားၾကပါစို႔ အေဖကသားကို အျမင္မၾကည္လင္ျဖစ္ေနတယ္ အျပစ္မရွိ အျပစ္ရွာ<br />ရိုက္တယ္ သားကလဲျပန္ေတာေျပာခ်င္တယ္ သို႔ေသာ္ အေဖျဖစ္ေနတယ္.မေျပာသင္ဘူး<br />ဒါ့ေၾကာင့္သားကဘာလုပ္လဲဆိုေတာ အိမ္က ဘုရားစဥ္ေရွ့မွာ ဘုရားဖူးျပီးဆုေတာင္းတယ္<br />ဘုရားတပည့္ေတာ္သည္ ဆင္းရဲ့ခပ္သိမ္း ဒုကၡအေပါင္းမွ ကင္းေဝးရပါလုိ၏ သူေတာ္ေကာင္းေတြနဲ႔သာေတြ႔ရျပီး သူယုတ္မာေတြနဲ႔ေဝးရပါလုိ၏ လူတိုင္းလူတုိင္း<br />သတၱဝါတုိင္း သတၱဝါတုိင္း ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္ခ်င္းမွ ကင္းေဝးၾကပါေစလုိ႔ ေမတၱာပို႔တယ္<br />ဘယ္သူကိုမွ မရည္ရြယ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ ၊ ကုသိုလ္လိုခ်င္စိတ္ေလးနဲ႔ ဘုရားဖူးတယ္ေပါ့ဗ်ာ<br />အေမနဲ႔ညီအစ္ကိုေမာင္ႏွမေတြက သာဓုေခၚပါတယ္ ငါ့အစ္ကို ငါ့သားေလး<br />ကုသိုလ္ေကာင္းမႈေတြျပဳတယ္ေပါ့ဗ်ာ၊ ဒါဟာ သူေတာ္ေကာင္းအလုပ္ ဘုရားၾကိုတ္တဲ့<br />အလုပ္ နတ္ၾကိဳက္တဲ့အလုပ္ေပါ့၊ သို႔ေသာ္ ကိုယ္အျပစ္နဲ႔ကိုယ္ သာဓုမေခၚႏိုင္တာက<br />ဖေအျဖစ္သူပါ၊ သူအျပစ္နဲ႔သူဆိုေတာ့ သူ႔ကိုယ္ရြဲ႔တယ္ထင္ေနတယ္ေလ၊<br />ဒီအေၾကာင္း နဲ႔ပတ္သတ္လုိ႔ ဘာမွမေျပာရဲ့ဘူးဗ်ာ ေျပာရင္လဲ ဘယ္သူ႔ကိုအျပစ္ျမင္မလဲ<br />သားကဘုရားဖူးလိုအျပစ္ေျပာတယ္ဆိုရင္လဲ မိသားစုကေၾကနပ္ပါ့မလား စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့<br />သူတုိ႔တမိသားစုလံုးကလလဲ ဗုဒၶဘာသာေတြေလ ရိုက္ခ်င္ေသာ္လဲ ရိုက္လုိ႔မရေတာ့ဘူး၊<br />သားလုပ္တဲ့သူရဲ့ အလုပ္က အားလံုးလက္ခံတဲ့အလုပ္ျဖစ္ေနတယ္ေလ. ဒါမ်ိဳးေတြကို<br />စဥ္းစားလုပ္ၾကဖို႔ ဥပမာေလးေပးတာပါ ၊ ဥပမာ ေပါ့ဗ်ာ ေသသြားသူရဲ့ အမွတ္တရပြဲေလး<br />လုပ္တယ္ဆိုရင္ ဘယ္သူဘာေျပာလုိရမွာလဲ ေျပာရင္လဲ ဘယ္သူအျပစ္ျဖစ္မလဲ<br />မေျပာဘဲထားရင္လဲ သူတုိ႔လြတ္ထားရာၾကမယ္ ဒီေတာ့ဒီလုိနည္းေတြရွာျပီးလုပ္ေဆာင္<br />မယ္ဆုိရင္ အေကာင္းဆံုးနည္းေလးပဲ နားလည္ေအာင္ ဥပမာ တစ္ခုထပ္ေပးမယ္ဗ်ာ<br />အသက္ ၇၀ ေက်ာ္ အဖြားတစ္စု လမ္းစည္းကမ္းအတုိင္းမသြားဘဲ ခ်ိဳးေဖာက္လုိက္မယ္ေပါ့<br />အေယာက္ကလဲ ၃၀ ေက်ာ္ေပါ့ စည္းကမ္းအတုိင္းသြားမယ္္ဆိုရင္လဲ အေဝးၾကီးေပါ့<br />မသြားႏိုင္ေတာ့လုိ႔သြားလုိက္ရတယ္ ။ ဒါမ်ိဳးကို လမ္းစည္းကမ္းထိန္းသိမ္းေရးအဖြဲ႔က<br />အျပစ္ယူမယ္ဆိုရင္ အဖြားၾကီးေတြကလဲျဖစ္ေနတယ္ ယူလုိ႔မျဖစ္ဘူးေပါဗ်ာ<br />ယူလုိက္ရင္လဲ အဖြားၾကီးေတြေတာင္ အျပစ္ယူတယ္ျဖစ္မသြားဘူးလား ဒီသတင္းဟာ<br />လူေတာ္ေတာ္မ်ားကို သတင္းျပန္႔ပြားေစတယ္ ၊အဖြားၾကီးေတြေတာင္အျပစ္ယူတယ္<br />ျဖစ္မသြားဘူးလား မယူျပန္ရင္လဲ သူတို႔ကို အျပစ္ေျပာစရာ သြားျဖစ္ေစတယ္………..<br />ကိုယ္လုပ္တဲ့ အလုပ္ဟာ ဘယ္လုိမွမလႈပ္သာေအာင္ေပါ့ မလႈပ္ရင္လဲမျဖစ္ လႈပ္ရင္လဲ<br />လူအမ်ား လက္မခံႏိုင္စရာျဖစ္သြားေအာင္ေပါ့ ၊ ဒါမ်ိဳးအလုပ္ေတြအမ်ားမ်ားလုပ္မယ္္ဆုိရင္<br />ခင္ဗ်ားတို႔ လိုခ်င္တဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္ျမင့္မားတဲ့ အလုပ္ေတြဆိုရင္ ေအာင္ျမင္မွာျဖစ္ပါတယ္<br />ဒီနည္းမ်ိဳးေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္ဗ်ာ ၊ ေတြးေတာၾကပါ စဥ္းစားၾကပါ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရဲ့<br />ရည္မွန္းခ်က္ အလုပ္ေတြဟာ ေအာင္ျမင္မွာ မလြဲပါပဲ……..။<br />နားလည္ရဲ့လား မိတ္ေဆြ သေဘာတရားေလးေျပာျပမယ္ဗ်ာ ..တို႔တေတြရဲ႔ အလုပ္အဖြဲ႔<br />ဆိုရင္ စည္းလံုးျခင္းကို အေခ်ခံတယ္ ညီညြတ္မႈကိုလိုလားတယ္ စာေပျမင့္မားတိုးတက္<br />ဖို႔အတြက္လဲျဖစ္တယ္ စုစုစည္းစည္းေလးျဖစ္ေအာင္လုပ္ေနတယ္ ကြ်န္ေတာ္က ဖိတ္ခၚ<br />တယ္ထားပါစို႔ ခင္ဗ်ားတို႔မပါဝင္ရင္ စုစည္းမႈကိုမလိုလားလုိ႔ပဲ ပါဝင္ျပန္ေတာ့လဲ<br />ကြ်န္ေတာ့္ကို္ယ္ပိုင္ဘေလာ့မွာ ႏို္င္ငံေရးဘေလာ့ျဖစ္ေနတယ္၊ ဒါမ်ိဳးေတြေရးမွာလဲ<br />ေၾကာက္ေနရတယ္ ၊ တစ္ခ်ိဳ႔ဆိုရင္ ဒါမ်ိဳးေတြ စဥ္းစားစရာျဖစ္လာတယ္။<br />ဒါမ်ိဳးေတြကိုဆိုလုိခ်င္ပါတယ္ သေဘာတရားကိုေျပာျပတာပါ အလုပ္တစ္ခုလုပ္လိုက္မယ္<br />ဆိုရင္ ဒါမ်ိဴးေတြကို ေတြးေခၚျပီးလုပ္ၾကဖို႔အတြက္ တိုက္တြန္းတာပါ၊ ေရွ့လဲမတိုးသာ<br />ေနာက္လဲမဆုတ္သာေပါ့ဗ်ာ ၊ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးေအာင္ျမင္ဖို႔ဆိုရင္<br />အလုပ္လုပ္တဲ့ေနရာမွာ နည္းလမ္းေကာင္းေလးေတြလိုအပ္ပါတယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္သိတဲ့နည္းေလးကို အားလံုးသိဖို႔ ဘယ္အလုပ္မွာမဆိုအသံုးခ်လို႔ရေအာင္ စာဖတ္သူေတြအားလံုးကို တင္ျပလုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ဗ်ာ …..(နည္းလမ္းပံုစံေလး ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရး ရေအာင္ၾကိဳးပမ္းခဲ့ၾကတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ေတြကို အမွတ္တရပြဲေလးလုပ္ၾကည့္ေပါ့။ကိုလုိနီလက္ေအာက္ကလြတ္လပ္<br />ေရးရရွိခဲ့တဲ့ရက္ေတြ ဘယ္သူအျပစ္ယူမွာလဲ ယူရင္ဘာျဖစ္မလဲ မယူရင္ ဘာျဖစ္မလဲ စဥ္းစားၾကည့္ပါ ၊……..အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္ ေတြးေခၚျပီးလုပ္ၾကပါေစ ေအာင္ျမင္ပါေစ) လုိ႔ဆႏၵျပဳရင္း ခ်စ္စြာေသာ စာရႈသူ …………………………………….<br />ၾကိဳးစားလွ်က္ အမွန္တရားကိုလုိလားတဲ့ ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2273055396732512727?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-41445990472436137302008-10-26T10:23:00.000+06:302008-10-26T10:24:33.849+06:30စဥ္းစားမယ္<br />သူမ်ားေတြဘာေတြလုပ္<br />ငါဘာေတြလုပ္ေနလဲ<br />ဗုဒၶဘုရားေဟာခဲ့တယ္..<br />ထာဝရ ဘုရား ေျပာခဲ့တယ္..<br />သတၱဝါေတြကိုသနား..<br />အမ်ားေကာင္းၾကိဳးေတြကို<br />ငါဘုရားသယ္ပိုးခဲ့တယ္…၊<br />“မေကာင္းမႈေရွာင္<br /> ေကာင္းမႈေဆာင္<br />ျဖဴေအာင္စိတ္ကိုထား”<br />မင္းကြန္းဆရာေတာ္မိန္႔ခဲ့တယ္၊<br />လူမိုက္တို႔၏သြားရာလမ္း<br />ဆရာေတာ္ဘုရား ေဟာၾကားတယ္၊<br />ဒီလူေတြဘာေတြလုပ္္…..<br />ဟိုလူေတြဘာေတြလုပ္…..<br />ဒါကိုလည္း ငါသိခဲ့တယ္…<br />ငါတစ္ေယာက္အသက္ရွင္ဖို႔<br />လူအမ်ားကိုသတ္သင့္လား…..?<br />ငါတစ္ေယာက္ေကာင္းစားဖို႔<br />လူအမ်ားကိုဒုကၡေရာက္ေစမွာလား…?<br />သူမ်ားေတြေတာင္ေသရဲရင္<br />ငါ့ကေကာ….?<br />ေသသြားတဲ့သူေတြအတြက္<br />ငါဘာလုပ္ေပးရမလဲ….?<br />အသက္ရွင္ေနသူေတြအတြက္<br />ငါဘာလုပ္ေပးႏိုင္လဲ….?<br />လူတိုင္းမွာ အစြမ္းအစရွိတယ္တဲ့…<br />ငါ့မွာေကာရွိရဲ့လား…?<br />စြမ္းအားရွင္ေတာ့မျဖစ္ႏုိင္ဘူး…၊<br />လူမိုက္ေတာ့မဟုတ္ဘူး…..၊<br />လူနဲ႔စုအမုန္းကိုခံမလား…?<br />တစ္ကမၻာလံုးရဲ့ ကဲ့ရဲ့တာကိုခံမလား…?<br />“လူမိုက္တစ္ေသာင္း ကဲ့ရဲ့ပါေစ<br /> သူေတာ္ေကာင္းတစ္ေယာက္<br /> ခ်ီးက်ဴးတာနဲ႔မတူဘူးတဲ့”<br /> ဆိုရိုးစကားလဲရွိခဲ့တယ္၊<br />ေစ်းသံုးလည္း မလြယ္နဲ႔<br />ေရွးထံုးလည္း မပယ္နဲ႔တဲ့…<br />ငါ ဘာလုပ္ရမလဲ….?<br />ငါ ဘာလုပ္သင့္လဲ…?<br />ငါဟာလူတစ္ေယာက္ဆို<br />လူလိုေတာ့ျဖစ္သင့္တယ္…၊<br />လူလိုေတာ့ ေတြးရမယ္…၊<br />လူေတြရဲ့ အလုပ္ကိုေတာ့လုပ္သင့္တယ္…၊<br />ေခြးတစ္ေကာင္လို မကိုက္သင့္ဘူး…၊<br />ႏြားေတြရဲ့အလုပ္ ငါမလုပ္ႏိုင္ဘူး…၊<br />လူတစ္ေယာက္လိုပဲ စဥ္းစားမယ္..၊<br />ဘယ္အခ်ိန္ရွိျပီလည္း…..?<br />ဘာေတြလုပ္သင့္လဲ…?<br />ဘာေတြ လုပ္ႏိုင္လဲ….?<br />ဘယ္လိုလုပ္မလဲ….?<br />လူတစ္ေယာက္လုိဘဲ စဥ္းစားမယ္၊ ၊။<br />အမွန္တရားကိုလိုလားတဲ့ ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4144599047243613730?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-33568026184321551812008-10-26T10:21:00.000+06:302008-10-26T10:23:08.270+06:30ရုရွားႏုိင္ငံက ဒုတိယေျမာက္အလက္ဇင္ဒါဘုရင္ (၆၂ႏွစ္)ဟာ ၁၈၈၁ခုႏွစ္မတ္လ ၁၃ ရက္ေန႔မွာ ဗံုးနဲ႔အပစ္ခံရေတာ့ ေျချပတ္ ဗိုက္ေပါက္ျပီး လူရုပ္မေပၚဘဲေသသြားခဲ့ပါတယ္။<br />ဒီလုိလုပ္ၾကံသတ္ျဖတ္ဖုိ႔ စီစဥ္သူေတြထမွာ ပညာတက္ အမ်ိဳးသမီးတစ္ေယာက္ပါတယ္ဆို<br />ရင္ အံ့ၾသေကာင္းအံ့ၾသၾကလိမ့္မယ္၊ သူ႔ကိုမလိုလားတဲ့ သက္ဦးဆံပိုင္စနစ္လိုလားသူ<br />ေတြက သူ႔ကို “ဗယ္ရာဖစ္ဂ္နာ (Vera Nikolarvna Figner)ဟာ အမ်ိဳးသမီးမဟုတ္ဘူး<br />သူရဲတေစၦျဖစ္တယ္”လို႔ေျပာၾကတယ္။<br />ဗယ္ရာနီကိုလက္ဗ္နာ ဖစ္ဂ္နာ (၁၈၅၂-၁၉၄၂) ဟာ ၁၉ ရာစုႏွစ္အကုန္ပိုင္းက ရုရွားဓနရွင္<br />ေပါက္စ ပညာတက္မ်ားရဲ့ ဇာစနစ္ေတာ္လွန္ေရးမွာ ေခါင္းေဆာင္ပါဝင္ခဲ့သူျဖစ္တယ္၊<br />သူမေရးခဲ့တဲ့ “ေတာ္လွန္ေရးသမားတစ္ဦး၏မွတ္တမ္းမ်ား ” စာအုပ္ေၾကာင့္ နာမည္ရခဲ့တဲ့<br />ဗယ္ရာညဗစ္ဂ္နာဟာ အထက္တန္းလႊာမ်ားတက္တဲ့ ေက်ာင္းေတြမွာ ပညာသင္ခဲ့ျပီး<br />ဆြစ္ဇာလန္ႏိုင္ငံမွာ ေဆးပညာသင္ၾကားခဲ့ပါတယ္၊၊<br />သူမဟာ ၁၈၇၆ ခုႏွစ္ကစျပီး စိန္႔ပီတာစဘာ့ဂ္ျမိဳ႔ေတာ္ကုိ ေရာက္လာပါတယ္၊ အဲဒီမွာ<br />သူမဟာ ဇာဘုရင္ကို ေတာ္လွန္လိုတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းတစ္ခုနဲ႔ ထိေတြ႔မိ္ျပီး ေျမာက္ပိုင္း<br />ေတာ္လွန္တဲ့ နာေရာဒ္နစ္ခ္အစု (North Revolutionary Narodnik Group) မွာပါဝင္<br />ခဲ့တယ္၊ ဒီအဖြဲ႔ရဲ့ နာမည္ကိုေနာင္မွာ ေျမယာႏွင့္လြတ္လပ္ေရးအဖြဲ႔ (Land and Freedom)လို႔ ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္ ၊ ၁၈၇၉ ခုႏွစ္မွာ ဒီအဖြဲ႔ ကြဲ႔ျပန္ေတာ့ သူမဟာ<br />ျပည္သူ႔ဆႏၵ အဖြဲ႔ (People’s Will)မွာ အလုပ္အမႈေဆာင္ျဖစ္လာပါေရာ၊ ဒါတင္မက<br />သူမဟာ စစ္ေရးေခါင္းေဆာင္ တဦးလည္းျဖစ္လာပါတယ္၊ အဲဒီေနာက္သူဟာ ေျမေအာက္<br />သဏၭာန္နဲ႔ ေနထုိင္လႈပ္ရွားခဲ့ျပီး ဇာဘုရင္ကိုလုပ္ၾကံဖို႔အတြက္ စီစဥ္ရာ မွာပါခဲ့ပါတယ္၊<br />ဇာဘုရင္အသတ္ခံရျပီးေနာက္မွာ သူတို႔အဖြဲ႔ဝင္ေတြ ေသဒဏ္အေပးခံရသူခံရ၊ ေထာင္အခ်<br />ခံသူခံရနဲ႔ အဖြဲ႔အစည္းဟာ အင္မတန္ခ်ည့္နဲ႔သြားေတာ့ သူမဟာဒီအဖြဲ႔ကို ျပန္လည္စုစည္းဖို႔<br />လံုးပမ္းပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ မေအာင္ျမင္ပါဘူး ။ သစၥာေဖာက္တစ္ဦးရဲ့ လက္ေထာက္ခ်<br />မႈေၾကာင့္ ၁၈၈၃ ခုႏွစ္ေဖေဖာ္ဝါရီလ ၁၀ ရက္ေန႔မွာ အဖမ္းခံရပါတယ္၊ ၁၈၈၄ ခုႏွစ္မွာ<br />သူမကို ေသဒဏ္ခ်မွတ္ခဲ့ေပမယ့္ ေနာက္ေတာ့ ေထာင္ဒဏ္တစ္သက္တကြ်န္းအျဖစ္<br />ျပန္ေျပာင္းခ်လိုက္ပါတယ္။<br />ဒီေနာက္ ၁၈၈၄ခုႏွစ္ကေန ၁၉၀၄ ခုႏွစ္အထိ သူမဟာ ခံတပ္ၾကီးတစ္ခုအတြင္းမွာအႏွစ္<br />ႏွစ္ဆယ္လံုးလံုးတဦိးတည္း တိုက္ပိတ္ထားတာ ခံခဲ့ရပါတယ္၊ ၁၉၀၆ ခုႏွစ္မွာ သူမဟာ<br />ျပည္ပကိုထြက္သြားျပီး ရုရွားႏိုင္ငံအတြင္းက ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ားအတြက္ လႈံ႔ေဆာင္<br />တိုက္ပြဲဝင္ခဲ့ပါတယ္၊ ၁၉၀၇-၁၉၀၈ ခုႏွစ္မွာ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားေတြ ျပည္ပေရာက္ေတြ<br />အားလံုးကို လြတ္ျငိမ္းခြင့္ေပးေရးေကာ္မတီ ဥကၠဌ နဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈ ႏွင့္လြတ္လပ္ေရး<br />အသင္းမွာ ဒုဥကၠဌ တာဝန္ယူခဲ့ပါတယ္၊၊<br />ဇာဘုရင္စနစ္ကို ေတာ္လွန္ခ်ဳပ္ျငိမ္းေစတာမဟုတ္ဘဲ ဇာဘုရင္္တစ္ေယာက္ကိုသာ ခ်ုဳပ္ျငိမ္းေစတာျဖစ္လုိ႔ သူတို႔ရဲ့ လႈပ္ရွားမႈေတြဟာ အဆံုးတုိင္ေအာင္ျမင္မႈမရခဲ့ပါဘူး၊<br />ဒါေပမယ့္ ကိုယ္က်ိဳးလံုးဝစြန္႔လႊတ္ျပီး သက္ဦးဆံပိုင္ဘုရင္စနစ္ဆိုးၾကီးကို တိုက္ခိုက္ခဲ့တဲ့<br />အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးအေနနဲ႔ေတာ့ ဗယ္ရာဖစ္ဂ္နာဟာ စံထားအားက်ျခင္းခံရတဲ့ အမ်ိဳးသမီး<br />တဦးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br />သူေရးခဲ့ဘူးတဲ့ ကဗ်ာေတြထဲ ကတစ္ပုဒ္ကေတာ့….<br /><br /><br />အျမင့္ျမတ္ဆံုးလူးေတြ က်ဆံုးခဲ့ၾကတယ္…<br />သူတို႔ကို လူမေနေတာ့တဲ့…<br />ေနရာတစ္ခုမွာ လူမသိသူမသိျမွဳပ္ထားခဲ့ၾကတယ္။<br />သူတို႔အတြက္ မ်က္ရည္တစ္စက္မွမၾကခဲ့ၾကဘူး ၊<br />မသိဘူးတဲ့လက္ေတြက သူတို႔ကို သခၤ်ဳိင္းကိုသယ္ပို႔ခဲ့တယ္…<br />လက္ဝါးကပ္တုိင္မရွိ အကာအရံမရွိ သူတို႔ရဲ့ဂုဏ္ေျပာင္တဲ့<br />နာမည္ေတြကို ဘယ္္သခၤ်ဳိင္းေက်ာက္ျပားမွာမွ မေတြ႔မိ.<br />သူတို႔အေပၚမွာ ျမတ္ေတြေပါက္ေနျပီး ခ်ည့္နဲ႔တဲ့ျမတ္ပင္ေလး<br />တပင္ကသာ ၊ ခါးေလးကိုင္းျပီး လွ်ိဳ႔ဝွတ္ခ်က္ေတြ ထိန္းထားတယ္….<br />တဦးတည္းေသာ သတ္ေသကေတာ့ ေဒါသတေျခာင္းေျခာင္းနဲ႔<br />ကမ္းစပ္ကုိ ရိုက္ခက္ေနၾကတဲ့ လႈိင္းလံုးေတြ<br />ဒါေပမဲ့ ဒီအစြမ္းထက္လွတဲ့ လႈိင္းလံုးေတြေတာင္မွ<br />သူတို႔အိမ္ေတြဆီိကုိ ေနာက္ဆံုးႏွဳတ္ဆက္စကားေတြ….<br />သယ္မသြားႏိုင္ခဲ့။ ။<br /><br />The Noblest Fallen<br />The noblest have Fallen. They were buried<br /> obscurely in a deserted place.<br /> No tears fell over them.<br />Strange hands carried them to the grave.<br />No cross, no enclosures, and no tonb stone tell<br /> their glorious names .<br />Grass grows over them, a feeble blade<br /> bending low keeps the secret.<br />The sole witness were the surging waves.<br /> which furiously beat against the ahore,<br /> But even they, the mighty waves could<br />could not carry farewell greetings to the distant home.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-3356802618432155181?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-64661810261014209062008-10-26T00:25:00.000+06:302008-10-26T00:26:37.651+06:30ငါဟာေလ..<br /> ငါ့ဘဝတစ္ခုလံုးကို ပံုအပ္ထားျပီး<br /> ေစခ်င္သလိုေစ… ယံုၾကည္ျခင္းေတြနဲ႔<br /> ဒို႔အနစ္နာခံ ခ်စ္ခဲ့တာပါ…. အခုေတာ့<br /> ယံုမိလို႔ ပံုတူမရွိေအာင္ ခံစားေနရျပီေပါ့..။<br /> စိတ္ကူးရင္တဲ့ငါဟာ… ရင္ကိုၾကိတ္မွိတ္ျပီး <br /> အရမ္းလြမ္းရင္း.. မင္းကို ဒို႔တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာပါ..<br /> အျမတ္မထား ငါခ်စ္ျငားလဲ<br /> နင္..ကား မသိ သိပ္ရက္စက္တယ္<br /> အစိမ္းေရာင္တင္ အမုန္းသြင္နဲ႔<br /> မၾကင္ရက္စက္ နင္ျပဳရက္တယ္။<br /> အမုန္းလက္နဲ႔ ငါ့အသဲထက္မွာ<br /> ရင္ထက္ထက္ခ်မ္း ကဲြေစတက္၏ ။<br /> ျဖဴစြာလွျမဲ ငါ့အသဲကို<br /> ခ်စ္သဲျပဳရက္ေလတယ္ေနာ္…။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6466181026101420906?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-83497893591097499842008-10-26T00:24:00.000+06:302008-10-26T00:25:41.582+06:30ငါဟာ<br /> အခ်စ္ကမၻာထဲကို ခရီးထြက္ခဲ့..<br /> ဦးစြာခ်စ္ခဲ့တာ မင္းနဲ႔ငါ<br /> ငါ့ရဲ့ ပထမဆံုးခ်စ္သူက<br /> ေနာက္ဆံုးစကားေျပာသြားတယ္ေလ…<br /> လမ္းခဲြၾကစို႔တဲ့…<br /> ငါအလုိမရွိတဲ့ ငါအေၾကာက္ဆံုးျဖစ္တဲ့<br /> လမ္းခဲြျခင္းဆိုတဲ့ မင္းရဲ့အမုန္းစကားေတြကို<br /> ၾကားသိလိုက္ရတဲ့ အခါမွာ<br /> မိုင္ေထာင္ခ်ီ…. ဟိုအေဝးတေနရာက<br /> အရွိန္ျပင္းျပင္း ခုတ္ေမာင္းလာတဲ့<br /> တစ္စီးေသာရထားနဲ႔ ၾကိတ္နင္းခံလုိက္ရတဲ့<br /> ေက်ာက္ခဲေလးတစ္လံုးလုိပါပဲ…<br /> ျဖစ္တည္သြားခဲ့ရျပီ။<br /> ငါ့ရဲ့ အသဲေလး ေက်ာက္ခဲေလးတစ္လံုးလုိ….ေပါ့..။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8349789359109749984?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-77085191987261906382008-09-25T19:15:00.004+06:302008-09-25T19:51:24.901+06:30<span style="font-size:130%;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">Make Your Own ICON</span></span><br /><br /><div style="text-align: justify;">ကုိယ္ပုိင္ ICONေလးေတြ တည္ေဆာက္ၾကမယ္ ..Issue Icon ေတြက သုံးရတာ ဆြဲေဆာင္မႈမရွိဘူး။ ဘာပဲေၿပာေၿပာ ကုိယ္႔ရဲ႔ Folder ေလးေတြကုိ ကိုယ္အၾကိဳက္ဆုံး ဓာတ္ပုံေလးေတြကုိ ေၿပာင္းထည့္ေတာ႔ စိတ္၀င္စားဖုိ႔ေကာင္းတာေပါ႔...ဒီဟာေလးကလည္း ရုိးရွင္းပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လုိပဲ အခုမွ ကြန္ပ်ဴတာ စကုိင္တဲ႔သူေတြကုိပဲ ေၿပာၿပတာပါ.. Icon ေလးေတြတည္ေဆာက္ဖုိ႔ ဓာတ္ပုံလွလွေလးေတြ ရႈခင္းလွလွ ေလးေတြရွိရင္ အေကာင္းဆုံးေပါ႔..<br /><br />Step(1)အေနနဲ႔ start>run>run ထဲမွာ mspaint ရုိက္ထည္႔၊ ၿပီးရင္ untitled-Paint မွာ File>open> မိမိၾကိဳက္ရာဓာတ္ပုံတစ္ပုံထဲ႔ ၿပီးရင္ File>save as မွာ အၿမင္သာလြယ္ေအာင္ Desktop ေရြး> File name: မွာ ေစာေစာက ေရြးလိုက္တဲ႔ ဓာတ္ပုံရဲ႔ File nameရဲ႔ ေနာက္မွာ .ico လုိ႔္ထပ္ေရးေပးရမယ္.ဥပမာ ေစာေစာက ေရြးလုိက္တဲ့ File name က abcd ဆုိပါေတာ႔ အဲဒါကုိ .ico ေပါင္းထဲ႔လုိက္ေတာ႔ ''abcd.ico''...တကယ္လုိ႔.ico ကုိေပါင္းမထဲ႔ဘူးဆုိရင္ Save လုပ္လုိ႔ မရပါဘူး။ Icon တည္ေဆာက္တဲ႔အတြက္ေၾကာင္႔မုိ႔ ထည့္ေပးရပါတယ္.. Save as type: မွာ 24-bit Bitmap(*bmp*;.dib)ပုံစံေလးကုိေရြး၊ ၿပီးရင္ Save ေပါ႔ ဖုိင္ေတြပိတ္လုိက္ေတာ့ Desktop ေပၚမွာ ေစာေစာကလုပ္ထားတဲ႔ Folder ေလးေပၚလာလိမ္႔မယ္... ဒါဆုိရင္ Icon ေဆာက္လုိ႔ၿပီးပါၿပီ။<br /><br />ရလာတဲ့ Icon ေလးကုိ မိမိအသုံးခ်ၿခင္တဲ႔ေနရာမွာ သုံးလုိ႔ရပါၿပီ...ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႔ My computer ေနရာမွာ ကုိယ္အၾကိဳက္ဆုံးပုံေလးကုိတင္လုိက္တယ္.. ခ်စ္သူရွိတဲ႔သူေတြကေတာ႔ ကုိယ္အျမတ္ႏိုးဆုံး အၾကင္နင္ဆုံး ခ်စ္သူပုံေလးကုိ My computer မွာတင္ထားမွာေပါ႔..(ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မရွိေသးေတာ့ တျခားပံုေတြဘဲ ထည့္ရတယ္၊ ႀကံဳတုန္း ထည့္ ေျပာတာ းP) ဒါမွကြန္ပ်ဴတာဖြင္႔တုိင္း My computer ေနရာေလးမွာ ခ်စ္သူပုံေလး အၿမဲတမ္း ျမင္ေနရမွာ။ ေနာက္တစ္ခုကေတာ႔ ကုိယ္အျမင္ကတ္ဆုံး သူရဲ ႔ ဓာတ္ပုံကုိေတာ႔ Recycle Bin မွာသြားထားမွာေပါ႔ :D... Folder ေနရာမွာ မေျပာင္းခ်င္ဘူး My computer နွင္႔ Recycle Bin မွာပဲေျပာင္းျခင္တယ္ဆုိရင္ေတာ႔ Desktop ေပၚမွာ Right click>properties> Desktop>Customize Desktop>Desktop Items မွ general>Desktop icons မွ My computer ကုိ click>change icon>Browse>Desktopကုိေရြး ၿပီးရင္ ေစာေစာက တည္ေဆာက္ထားတဲ႔ icon ေလးကုိ click>open>File ေတြကုိ ok ေပးၿပီးပိတ္မယ္ ေနာက္ဆုံး Display Properties မွာ Apply>ok...စုိေျပသြားၿပီ။ က်န္တဲ႔ Folder ေတြကုိလည္း ဒီတုိင္းပဲ ေၿပာင္းေပးရုံပါပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);font-size:130%;" ><span style="font-weight: bold;">Mozilla Firefox background ေၿပာင္းမယ္</span></span><br /><br /></div>္္Mozilla Firefox background မေၿပာင္းတတ္ေသးတဲ႔သူေတြ ေျပာင္းခ်င္ရင္<br /><div style="text-align: justify;"><br />ပထမဆံုးအေနနဲ႔ <a href="https://addons.mozilla.org/en-US/firefox">ဒီေနရာ</a> ကုိသြားလိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ ဘယ္ဘက္ေအာက္ဆံုးနားမွာ Themes ဆိုတာကုိေရြးလိုက္ပါ။ အဲဒီမွာ Themes Style ေတြ အမ်ားႀကီး ေပးထားပါတယ္။ ကုိယ္ၾကိဳက္တဲ႔ ပုံစံေလးကုိၾကိဳက္ၿပီဆုိရင္ ညာဘက္နားက Add to Firefox ကိုႏွိပ္လိုက္ပါ။ (မွတ္ခ်က္-အစ္ိမ္းေရာင္ေလး နဲ႔ Add to Firefox မပါရင္ လုပ္လုိ႔မရပါဘူး ၊ ပါတာပဲေရြးလုိ႔ရပါတယ္) ၿပီးရင္ Install Now ဆုိၿပီး Window တခု က်လာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီ Install Now ကို ႏွိပ္ၿပီး Install လုပ္လိုက္ပါ။ ၿပီးရင္ Restart Firefox ဆုိၿပီး Windown တခုက်လာတဲ့အခါ Restart လုပ္ေပးပါ။ Restart ၿပီးသြားရင္ Mozilla Firefox background ေျပာင္းသြားပါလိမ္႔မယ္။ Restart ေပးတာ ကြန္ပ်ဴတာကုိေပးတာ မဟုတ္ပါဘူး။ Firefox ကုိေပးတာပါ။ ေအာက္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ သံုးေနတဲ့ Theme ပံုစံပါ။</div><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_TOSmNGJo0GA/SNuOjxGxuHI/AAAAAAAACV4/W3b2HitO6Ck/Teamwork.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 544px; height: 324px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_TOSmNGJo0GA/SNuOjxGxuHI/AAAAAAAACV4/W3b2HitO6Ck/Teamwork.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5249946535758772338" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7708519198726190638?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိဖိုးတရုတ္http://www.blogger.com/profile/01840385081213385274noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-40104755329100290772008-09-25T18:33:00.001+06:302008-09-25T18:33:53.904+06:30နားလည္မႈေတြျပည့္ဝ<br />အတၱိမပါပဲ ငါ့ကိုခ်စ္ခဲ့<br />ေတြ႔ရ ျမင္ရတာ တခဏ ဆုိေပမယ့္<br />ညစဥ္ ညတုိင္း မိုးမလင္းယံုတစ္မယ္..<br />စကားေတြေျပာခဲ့ၾက…<br />ေရစက္ကဆံု အေၾကာင္းကံမကုန္ေတာ့<br />မင္းဓာတ္ပံုေလးႏွစ္ပံု ရခဲ့ဘူးတယ္ေလ<br />ဆယ္ဘဝတုိိင္းတိုင္ မယို္င္ခဲ့တဲ့ငါ့ႏွလံုးသား<br />မင္းနဲ႔ၾကမွ အေရေပ်ာ္သြားခဲ့ရတယ္ကြယ္..<br />ျဖစ္တည္ပ်က္ ထုိသံုးခ်က္မွာ..<br />မင္းနဲ႔ေတြ႔တဲ့ တည္ တစ္ခ်က္သာ<br />ဆယ္ဘဝတုိင္ အသက္ရွင္လည္း<br />ဒီဘဝသာ အေပ်ာ္ဆံုးပါကြယ္<br />ခပ္္ေတြေတြေလး ေငးေနတဲ့<br />ငါ့ရင္ဝယ္ကႏွလံုးသားတစ္စံုဟာ<br />မင္းနဲ႔ေတြ႔မွ ေပ်္ာခဲ့ရ..<br />ရင္ခုန္သံစည္းခ်က္..<br />ခပ္မွန္မွန္ေလး လႈပ္ရွားပါေလေရာ.<br />ဟာသမေႏွာအမွန္သေဘာေျပာရရင္<br />ႏွလံုးသားရင္တြင္း အတင္းထုတ္လုိက္ရင္<br />မင္းေလာက္လွတဲ့သူ ကမၻာေပၚမွာ..<br />ငါရွာမေတြ႔ေတာ့ဘူး<br />ငါ့ႏွလံုးသားတည္ရာ မင္းအလွဆံုးပါကြာ၊<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4010475532910029077?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-80004193560635453022008-09-25T18:31:00.000+06:302008-09-25T18:32:21.726+06:30ေရာဂါေတြ စုံံလင္လွသေလာက္<br />အထီးက်န္တာလည္းမေျပာပါနဲ႔ေတာ့<br />အႏွစ္ ၂၀ နီးနီး တစ္ေယာက္ထဲတဲ့<br />ဟံသာဝတီ သတင္းစာဆရာၾကီး ဦးဝင္းတင္တဲ့<br />ေသလမ္းမွ လက္တစ္ကမ္း …<br />အျပန္လမ္းၾကေတာ့လည္း…….<br />မင္းတို႔ငါတုိ႔အေရး ေတြးျပီးေတာ့…<br />ပါတီစံု ဒီမုိကေရစီ အႏိုင္ရတဲ့ ပါတီၾကီးအတြက္..<br />ေနာက္မဆုတ္ လက္မေျမွာက္ ဒူးမေထာက္ဘဲ<br />ျမန္မာႏိုင္ငံ ဒီမုိကေရစီ ရကိုရ ရမည္တဲ့..<br />ဒီမုိကေရစီအေရး ႏွလံုးကပဲ ေသြးထြက္ပါေစ..<br />အသက္ရွင္သမွ် တက္ႏိုင္သေလာက္ …..<br />လုပ္ေဆာင္အံုးမယ္ဟဲကလုိ႔…<br />ကမၻာကိုေၾကြးေၾကာ္..<br />ေျပာသြားလိုက္တာ အားရစရာပါပဲ၊<br />အတူခိုးစရာလည္းေကာင္းလုိက္ပါဘိေနာ္….<br />သတင္းစာ ဆရာၾကီး ဦးဝင္းတင္ဟဲ့လုိ႔<br />ေၾကြးေၾကာ္လုိက္သလုိပါပဲကြယ္……<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8000419356063545302?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-27440043559057629432008-09-20T16:29:00.001+06:302008-09-25T18:33:01.643+06:30ကဲစလုိက္ၾကရေအာင္ ဘယ္လုိလည္း<br />ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြ ျပင္းျပ<br />ငါလုပ္ခ်င္တုိင္းမျဖစ္တဲ့ေလာကၾကီးမွာ<br />မင္းဘာျဖစ္ခ်င္လည္း၊<br />မင္းေက်နပ္ဖို႔အတြက္..<br />ငါဘာလုပ္ေပးရမလည္း၊<br />မင္းရဲ့ ပို႔တစ္ခုအတြက္…<br />မင္းေပါက္ကြဲမယ့္ခံစားခ်က္အတြက္..<br />ပို႔တစ္ခုအျဖစ္…<br />မင္းဘာျဖစ္ခ်င္လည္း…<br />တင္လုိက္စမ္းပါ…<br />မင္းစိတ္ခ်မ္းသာမယ္ဆုိရင္..<br />အားလံုးေသာအျပစ္ေတြကို..<br />ငါတစ္ေယာက္ထဲ ခံယူလုိက္မယ္..<br />အားလံုးစိတ္ခ်မ္းသာဖို႔ကိုေတာ့<br />မင္းလည္းတာဝန္ယူရမယ္ေနာ္….<br />ငါ့ရဲ့ ပန္းတိုင္းဟာေတာ္ေတာ္ေဝးသလုိ..<br />အနီးေလးဆိုရင္လည္းမမွားပါဘူးကြာ…<br />သို႔ေသာ္ ငါမေရာက္ေသးဘူး…<br />ငါေရာက္ဖို႔အတြက္အားလံုးလုိသလုိ….<br />ငါတစ္ေယာက္ထဲအတြက္အဟုတ္ပါဘူး…<br />ဒါကိုမင္းနားလည္ေပးပါ..<br />အားလံုးအတြက္ဆုိတာငါေျပစရာလုိေသးလား……..<br />ငါလံုးထဲမွာငါလည္းပါသြားျပီေလ..<br />မင္းလည္းပါတယ္ေနာ္………..<br />မင္းရဲ့ ေပါက္ကြဲလုနီးနီးျဖစ္ေနတဲ့မီးေတာင္ကို<br />ငါဘယ္လိုလုပ္ေပးရမလည္း…………..<br />တင္လုိက္…တင္လုိက္…….တင္လုိ္က္…….<br /><br /> မမွန္တရားကိုလုိလားတဲ့ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2744004355905762943?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-56414205122814071752008-09-20T10:17:00.000+06:302008-09-20T10:18:21.542+06:30ေလာကကို စိတ္က ေဆာင္ယူတယ္။<br /><br />ေလာကကို စိတ္က စီမံဖန္တီးတယ္။<br /><br />ေလာကကို စိတ္က ဆဲြေဆာင္တယ္။<br /><br />ကမၻာေလာကမွာ ရွိရွိသမွ် ခပ္သိမ္းကုန္ေသာ အရာတို႔ဟာ စိတၱနိယာမ အလုိ<br /><br />သို႔သာအစဥ္ လုိက္ေနရတယ္ လို႔ဆုိပါတယ္။ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် လူေတြဟာလမ္းဆံု<br /><br />လမ္းခြေတြ အေပၚကိုေရာက္ သြားတတ္ၾကပါတယ္။ လမ္းဆံုလမ္းခြေပၚကို<br /><br />ေရာက္တယ္ဆိုတာကလည္း လမ္းတလမ္း ကိုေရြးခ်ယ္ေလွ်ာက္လမ္းရ<br /><br />မယ့္ေနရာကို ေရာက္တယ္လုိ႔ ဆိုလိုပါတယ္္။ လူ႔ဘ၀မွာ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ဆိုတဲ့<br /><br />သေဘာတစ္ခုရွိတယ္။ လူဟာ အေကာင္းအဆုိး ႀကိဳက္မႀကိဳက္ဆုိ တာကတစ္ခုခု<br /><br />ကိုေရြးခ်ယ္ေန ႀကရတယ္။ ဆန္႔က်င္ဖက္ေတြ ႏွင့္ေရာျပြန္းတဲ့ ဘ၀<br /><br />ထဲမွာဘက္ ႏွစ္ဖက္ရွိတယ္။ ဒီေတာ့ တစ္ဖက္ဖက္ ကိုလူေတြက ေရြးခ်ယ္<br /><br />ရတယ္ ။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္ဟာ ေနရာတုိင္းမွာ ရွိပါတယ္ ။ ေစ်း၀ယ္တဲ့အခါ ကိုယ္<br /><br />ႀကိဳက္ရာ ေရြးခ်ယ္ရပါတယ္။ အနားယူ အပန္းေျဖခ်ိန္ မွာေတာင္ရုပ္ရွင္<br /><br />ႀကည့္ျပီး ပန္းေျဖမလား၊ ဘုရားသြားျပီး အပန္းေျဖမလား၊ တစ္ခုခုကို ေရြး<br /><br />ခ်ယ္ရပါလိမ့္မယ္။ ထမင္းစား ျပီးတဲ့အခါ ပါးစပ္ခ်ဥ္ေနတယ္။ ေဆးလိပ္<br /><br />ေသာက္မလား၊ ေရေႏြးၾကမ္းႏွင့္ ထန္းလ်က္ခဲ စားမလား၊ ႀကိဳက္ရာေရြးခ်ယ္<br /><br />ႏိုင္ပါတယ္။ အိမ္ေထာင္ ျပဳရာမွာလည္း ေရြးခ်ယ္မွဳရွိ တာပါပဲ။ ေရြးခ်ယ္ခြင့္<br /><br />ဟာလူသား တို႔ရဲ့လြတ္လပ္ခြင့္ပါပဲ။ ဒီလြတ္လပ္ခြင့္ အရေရြးခ်ယ္ျပီး ျပဳမူေဆာင္<br /><br />ရြက္တဲ့အခါ လူသားတုိ႔ရဲ့ ဘ၀မွာ” တာ၀န္” ဆိုတဲ့ကိစၥ ေပၚလာပါတယ္။ တစ္ခုခုကို<br /><br />မိမိကႀကိဳက္လုိ႔ ေရြးခ်ယ္ယူလိုက္ရင္ အဲဒီေရြးခ်ယ္မွဳရဲ့ ထိုက္သင့္တဲ့ တာ၀န္ကို<br /><br />မိမိက ယူရမွာပါပဲ။ ေစ်းမွာ ပစၥည္းတစ္ခုခု ကိုကိုယ္ကႀကိဳက္လို႔ ေရြးျပီးေစ်းဆစ္<br /><br />တယ္၊ေရာင္းသူက လည္းဆစ္တဲ့ေစ်းကို သေဘာတူတယ္ဆိုရင္ ပစၥည္းကို၀ယ္<br /><br />သူဟာ မ၀ယ္ခ်င္ေတာ့ ဘူးဆုိၿပီးစိတ္ေျပာင္းလို႔ မရေတာ့ဘူး။၀ယ္ကို၀ယ္ရမယ္။<br /><br />ဒါဟာသူ႔အေပၚ က်ေရာက္လာတဲ့ တာ၀န္ပဲေနာ္။ တရား႐ံုးေတြမွာ လည္းတစ္စံု<br /><br />တစ္ေယာက္က အတင္း အဓိမၼခိုင္းေစ လို႔ျပစ္မွဳ တစ္ခုကို က်ဴးလြန္ရ တဲ့တရားခံ<br /><br />အေပၚမွာ ျပစ္မွဳျပစ္ဒဏ္ မက်ေရာက္ပါဘူးတ့ဲ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲ ဆိုေတာ့ သူ႔သေဘာ<br /><br />နဲ႔သူလြတ္လပ္တဲ့ စိတ္နဲ႔ေရြးခ်ယ္ ၿပီးျပဳလုပ္ခဲ့တာ မဟုတ္လို႔သူ႔မွာ တာ၀န္ဆိုတာ<br /><br />မရွိပါဘူးတဲ့။ ဒါကိုသေဘာေပါက္ လို႔ရွိရင္ လူတေယာက္ ဟာမိမိအေပၚ တာ၀န္<br /><br />က်လာမဲ့ကိစၥ တစ္ခုကို ေရြးခ်ယ္ရတဲ့ အခါသူ႔မွာ လြတ္လပ္ခြင့္ ရွိတယ္ဆိုေပမယ့္<br /><br />က်ေရာက္လာမယ့္ တာ၀န္ ဆိုတဲ့၀န္ထုပ္ ကိုထမ္းေဆာင္ရမွာ မို႔လုိ႔သူဟာ ဆံုးျဖတ္<br /><br />ဖို႔က်ေတာ့ အလြယ္တကူ မလုပ္ႏိုင္ပါဘူး။<br /><br />ဘ၀ ဆုိတာကလည္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြ တစ္ခုျပီးတစ္ခု ေပးေနရတဲ့ အျဖစ္မ်ိဴးဆို<br /><br />ေတာ့လူေတြဟာ မိမိတာ၀န္ယူရတဲ့ကိစၥ ေတြကိုအဆံုးအျဖတ္ ေပးဖို႔က်ေတာ့<br /><br />တြန္႔ဆုတ္တဲ့စိတ္ ရွိပါတယ္။ ငါ့အဆံုးအျဖတ္ မွားမ်ားမွားသြားမလား၊ ငါ့အ<br /><br />ဆံုးအျဖတ္ေၾကာင့္ အက်ိဳးစီးပြားထိခိုက္မွဳ ေတြျဖစ္ေပၚလာမလား၊ ဒီအဆံုး<br /><br />အျဖတ္ကို လူေတြက ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ့ၾကမလား စသည္အားျဖင့္ ကိုယ့္ကိုကိုယ္<br /><br />မေ၀ခြဲႏုိင္၊ ခ်ီတံုခ်တံုနဲ႔ ေတြးဆ လာတတ္ပါတယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေပးသူဟာ<br /><br />က်ေရာက္လာမယ့္ တာ၀န္အတြက္ ေနာက္ဆံ တင္းမွဳေတြ၊ ေၾကာက္ရြံမွဳေတြ<br /><br />ျဖစ္တတ္ပါတယ္။ ဘာကိုေၾကာက္ သလဲဆိုေတာ့ မိမိအေပၚ တာ၀န္က်မွာ၊<br /><br />အျပစ္တင္ခံရမွာ ေၾကာက္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ တာ၀န္ႀကီးႀကီး ယူထားရတဲ့လူ<br /><br />ဟာပိုၿပီး ေၾကာက္တတ္ပါတယ္။ တစ္ခ်ိဳ႕လူႀကီးလူေကာင္းဆိုတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ေတြ<br /><br />က်ေတာ့သတၱိ လည္းရွိတယ္၊ တာ၀န္ လည္းယူရဲတယ္။ ဆံုးျဖတ္တဲ့ေနရာ<br /><br />မွာလည္း ျပတ္သားၾကတယ္။ ဒါေၾကာင့္ သူတို႔ရဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ေတြဟာမွန္<br /><br />ကန္တာ မ်ားပါတယ္။အက်ိဳးရွိတာ မ်ားပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ လူႀကီးလူေကာင္းအ<br /><br />မည္ခံ ပုဂၢိဳလ္ ေတြကေတာ့ အားေလွ်ာ္စြာ စိုင္ေကာ္လို႔ ခ်ံဳေပၚေရာက္ ၾကရတယ္။<br /><br />သူတို႔ကိုယ္သူတို႔ အရည္အခ်င္း ရွိတယ္လို႔လည္း မယံုၾကည္ၾကဘူး။ ဒါ<br /><br />ေၾကာင့္သူတို႔လို လူေတြက တာ၀န္ေတြႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔လာရင္ တုန္လွဳပ္တဲ့<br /><br />စိတ္ရွိတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔အေပၚ ၾကေရာက္လာမယ့္ အျပစ္ကိုမခံရ<br /><br />ေအာင္တာ၀န္ကို ေဘာ္လီေဘာ ပုတ္သလို ဟိုဘက္ပုတ္ထုတ္ ဒီဘက္<br /><br />ပုတ္ထုတ္ႏွင့္ ေခါင္းေရွာင္ေလ့ ရွိၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလာကမွာ ရဲရင့္<br /><br />တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္၊ ျပတ္သား တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အက်ိဳးျပဳတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္<br /><br />ေပးတဲ့လူေတြကို ေခါင္းေဆာင္လို႔ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေခါင္းေဆာင္<br /><br />လုပ္တဲ့သူဟာ ျပတ္သားတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို လ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ ဘာေၾကာင့္<br /><br />ခ်မွတ္ႏိုင္လဲ ဆိုေတာ့ သူတို႔ဟာ စိတ္ တည္ျငိမ္သူ ေတြျဖစ္လို႔ ပါပဲေနာ္။ သူတို႔မွာ<br /><br />ေနာက္ဆံတင္းတဲ့စိတ္ ငဲ့ကြက္တဲ့စိတ္ မရွိဘူး။ မေအာင္ျမင္ရင္ အေသခံမယ္၊<br /><br />ေအာင္ျမင္ရင္ အမ်ားကိုးကြယ္ရာ ျဖစ္ေစမယ္၊ ဆိုတဲ့ ႀကီးျမတ္တဲ့စိတ္ပဲ ရွိတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္ ဘယ္လိုအေရးအခင္း နဲ႔ႀကံဳႀကံဳသူတို႔ဟာ ေလျပင္းမုန္တုိင္းၾကား<br /><br />မွာတုန္ခါတုန္လွုပ္ျခင္း မရွိတဲ့ ေက်ာက္ေဆာင္ႀကီးေတြလိုပဲ ျငိမ္သက္တဲ့<br /><br />ကၠုေျႏၶလည္းရွိပါတယ္။ လူေတြ စိတ္လွဳပ္ရွားတယ္၊ တုန္လွဳပ္တယ္ဆုိတာ<br /><br />ဘယ္အခါ ျဖစ္တတ္ပါသလဲ၊ ကိုယ္က်ိဳးကို ငဲ့ကြက္မွဳေၾကာင့္ ကိုယ္က်ိဳးထိခိုက္<br /><br />မွာစိုးတဲ့အခါ တုန္လွဳပ္ပါတယ္။အဲဒီလို စိတ္ရဲ့ တုန္လွဳပ္တာမွဳကို ဘုရားရွင္<br /><br />လက္ထက္က ေဟာထားတဲ့ ပံုျပင္ေလးတပုဒ္ရွိတယ္။<br /><br />ဆရာဆန္းလြင္၏ဒီပို႔စ္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့ဘုရားေဟာပံုျပင္ေလးကို<br /><br />လည္းဆက္ရန္ေပါ့။ေနာ့္.. :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5641420512281407175?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-58073033955227326142008-09-05T21:32:00.002+06:302008-09-05T21:40:54.449+06:30<div id=":1e4" class="ArwC7c ckChnd"><div dir="ltr"> <p><b><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:18;color:red;" >"ရာစုသစ္ရဲ႕ သူရဲေကာင္းေတြ"<span> <wbr> </span></span></i></b><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" ><br /></span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ေသြးေၾကာင္ျပီး<span> </span>ေဘးမေရွာင္ဘူး</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ေခြးေဟာင္လို႕လည္း <span> </span>ထြက္ေျပးမယ္မထင္နဲ႕</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ဆက္ေရးတယ္ … ငါတို႕သမိုင္းကို … ဆက္ေရးမယ္</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >အေကြးမခံဘူး <span> </span>အေဆြးမခံဘူး…</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >အာဏာရွင္ရဲ႕ နားရြက္ တံေတြးတက္ဆြတ္ဖို႕မတြန္႕ခဲ့ဘူး</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ဒီလိုငါတို႕ရူးသြပ္ပစ္ခဲ့</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ငါတို႕ေနတဲ့ ငါတို႕ေျမအတြက္ </span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ရူးသြပ္ခဲ့<span> </span>ရူးသြပ္ပစ္ခဲ့…</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >လူ႕ဘ၀စဥ္စစ္ေတြအတြက္ </span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >အသက္ရွင္ျခင္းစစ္စစ္ကို ရူးသြပ္ခဲ့</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ရူးသြပ္ခဲ့ <span> </span>ငါတို႕ရူးသြပ္ခ့ဲ…</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ငါတို႕လြတ္ေျမာက္ဖို႕အတြက္</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ရူးရူးမူးမူးကို <span> </span>ရူးသြပ္ခဲ့ၾက</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ငါတို႕ဘ၀ကို<span> </span>ငါတို႕ခ်စ္ခဲ့ၾကေပတယ္</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ငါတို႕ေျမအတြက္ ငါတုိ႕ ေၾကမြပေစေပါ့</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >တို႕ဘ၀ေတြကို ဒီလိုရင္းပစ္လိုက္တယ္ </span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >လာၾကစမ္း…..လာထားၾကစမ္း…..</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >အေၾကာက္တရားကို<span> </span>ေခ်ာက္ကမ္းပါးထဲ ကန္ ခ်</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ငါတို႕ေသြးကနီပါတယ္ကြ…</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >က်ည္ဆန္ေတြလား <span> </span>ဟားဟား…က်ည္ဆန္ေတြတဲ့လားကြာ</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ရီသံနဲ႕တင္ အႏိုင္ပိုင္းျပဖို႕</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >ဒီမွာ<span> </span>ဒုန္းစိုင္းလို႕ခ်ီ လာၾကျပီေလ…</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >မ်ိဳးဆက္လိႈင္းေတြ…မ်ိဳးဆက္လိႈ<wbr>င္းတံပိုးေတြ</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >အိပ္မက္ရိုင္းကို ရင္နဲ႕ထမ္းပိုး</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >မိစၦာတံတိုင္းကို ဖ်က္ခ်ိဳးပစ္ေတာ့မယ္…….</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" > </span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >"</span></i><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;color:red;" > စက္တင္ဘာလ၃ရက္၊ ၂၀၀၈မွာ အဖမ္းခံလိုက္ရတဲ့ ကၽြန္ေတာ္္တို႕ရဲ႕အကိုၾကီးကိုေ<wbr>က်ာ္ဦးအတြက္အမွတ္တရ"</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" > </span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >မိုဃ္းေသြး</span></i></p> <p><i><span style=";font-family:Zawgyi-One;color:red;" >Generation Wave</span></i></p> </div> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5807303395522732614?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-79957730676611028282008-08-30T20:45:00.000+06:302008-08-30T20:47:34.185+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8d-7uMI/AAAAAAAAAhg/mwdACkRt-B4/s1600-h/islands.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8d-7uMI/AAAAAAAAAhg/mwdACkRt-B4/s320/islands.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240298745588594882" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8clGRCI/AAAAAAAAAho/ZEtjU2XmEP4/s1600-h/emotion.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8clGRCI/AAAAAAAAAho/ZEtjU2XmEP4/s320/emotion.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240298745211798562" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH85imstI/AAAAAAAAAiA/m9cfCplRfJs/s1600-h/sea.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH85imstI/AAAAAAAAAiA/m9cfCplRfJs/s320/sea.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240298752985969362" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8foCKpI/AAAAAAAAAhw/CjegRYdBnwA/s1600-h/boads.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8foCKpI/AAAAAAAAAhw/CjegRYdBnwA/s320/boads.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240298746029419154" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8iUlDsI/AAAAAAAAAh4/-au_RL8xi38/s1600-h/thinbaw.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlH8iUlDsI/AAAAAAAAAh4/-au_RL8xi38/s320/thinbaw.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240298746753126082" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUsNkAmI/AAAAAAAAAiI/M4YpffaAYQQ/s1600-h/smile.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUsNkAmI/AAAAAAAAAiI/M4YpffaAYQQ/s320/smile.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240299161724912226" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUnfcOMI/AAAAAAAAAiQ/9m8giAD7was/s1600-h/ego.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUnfcOMI/AAAAAAAAAiQ/9m8giAD7was/s320/ego.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240299160457722050" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIU9jpwII/AAAAAAAAAiY/1a7aFyFwv38/s1600-h/water+risign.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIU9jpwII/AAAAAAAAAiY/1a7aFyFwv38/s320/water+risign.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240299166380966018" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUwRTn-I/AAAAAAAAAig/Byjf8S3hbgc/s1600-h/die.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLlIUwRTn-I/AAAAAAAAAig/Byjf8S3hbgc/s320/die.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5240299162814357474" border="0" /></a><br />ဒီေန႔ေတာ့အန္တီDreamကသားသားတို႔မီးမီးတို႔ကို<br />ပံုျပင္ေလးတစ္ပုဒ္ေျပာျပမယ္ေနာ္..ဟုိုးေရွးေရွးတုန္းကေပါ့ကြယ္<br />ပင္လယ္ထဲမွာကၽြန္းေလးတစ္ကၽြန္းရွိတယ္တဲ့။အဲဒီကၽြန္းေလးမွာ<br />ခံစားမွဳမ်ဳိးစံုဆိုတဲ့လူေတြစုျပီးေနၾကသတဲ့။ဒီလိုနဲ႔တေန႔မွာမုန္တိုင္း<br />တစ္ခုကပင္လယ္ကိုဆိုးရြားစြာတိုက္ခိုက္လာသတဲ့။ဒါနဲ႔ကၽြန္းေလး<br />ကလည္းတျဖည္းျဖည္းနဲ႔ျမဳပ္ေတာ့မယ့္အေျခအေနေတြနဲ႔ႀကံဳလာတာေပါ့။<br />အဲဒါေၾကာင့္အမ်ိဳးမ်ိဴးေသာခံစားမွဳဆိုတဲ့လူေတြဟာေၾကာက္ရြံၾကတာေပါ့။<br />ေၾကာက္မွာေပါ့ေနာ္...ကၽြန္းႀကီးကျမဳပ္ေတာ့မွာကိုးကေလးတို႔ရဲ့..အဲ..<br />ကၽြန္းေပၚကလြတ္ေျမာက္ဖို႔အတြက္အခ်စ္ဆိုတဲ့လူက<br /><br />ရြက္ေလွႀကီးတစ္ခုျပဳလုိက္တာေပါ့။ျပဳလုပ္ျပီးသြားေတာ့လူေတြအားလံုးက<br />ရြက္ေလွႀကီးေပၚတက္ျပီးရြက္လႊင့္မယ္ေပါ့။ဒီလိုနဲ႔အခ်စ္ဆုိတဲ့လူကဘယ္<br />သူက်န္ေသးလဲဆိုျပီးေအာက္ကိုဆင္းၾကည့္တာေပါ့။ေဟာ.....ေတြ႔ပါျပီ....<br />အတၱဆိုတဲ့လူက်န္ေနေသးတာကိုး..ဒါနဲ႔ေလွေပၚကိုျမန္ျမန္တက္ဖို႔အခ်စ္က<br />အတၱကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ေခၚတာေပါ့။ဒါေပမယ့္အခ်စ္ကဘယ္ေလာက္ပဲေခၚေခၚ<br />အတၱကမလိုက္ဘူးတဲ့။အဲ..ကၽြနးႀကီးကလည္းေရေတြျမဳပ္ေတာ့မယ္။<br />နဲနဲပဲလိုေတာ့တယ္။ဒါနဲ႔ေလွေပၚကလူေတြကအခ်စ္ေရအတၱကိုထားခဲ့ျပီး<br />ေလွေပၚျမန္ျမန္ျပန္လာခဲ့လို႔ေအာ္ေျပာတာေပါ့။ဒါေပမယ့္အခ်စ္ကကၽြန္းေပၚမွာ<br />အတၱကိုတစ္ေယာက္ထဲမထားခဲ့နုိင္ဘူးေလ..အခ်စ္ကလည္းေနခဲ့တာေပါ့ကေလး<br />တို႔ရဲ့....ဒီလိုနဲ႔ေရေတြတက္လာျပီးကၽြန္းႀကီးဟာတစ္ျဖည္းျဖည္းေရေအာက္ကိုျမဳပ္သြား<br />ခဲ့တာေပါ့။လူေတြအားလံုးကအသက္ေဘးကလြတ္ေျမာက္ခဲ့ေပမယ့္အခ်စ္နဲ႔အတၱ<br />ကေတာ့ေရေအာက္မွာဘ၀ကူးေျပာင္းသြားခဲ့ရတာေပါ့ကေလးတို႔ရယ္...<br />အင္း..အတၱေၾကာင့္အခ်စ္ေသဆံုးသြားခဲ့ရတယ္ေလ။<br />ကဲ..ကေလးတို႔ေရ..ပံုျပင္ေလးကေတာ့ဒီေလာက္ပါပဲကြယ္....<br /><br />ကဲ..ကေလးတို႔ေရ...ဒီပံုျပင္ေလးရဲ့အဓိပၸါယ္ကဘာကိုဆိုလိုခ်င္တာလဲဆိုတာ<br />အန္တီDreamကိုcomment ကေနျပီးေျပာခဲ့ေနာ္။ဒီပံုျပင္နဲ႔ပတ္သတ္တဲ့<br />ေနာက္ဆက္တဲြေလးနဲ႔ကဗ်ာေလးကိုတီတီေနာက္ေန႔က်မွေျပာျပမယ္ေနာ္...<br />အန္တီDreamကေလဒီပံုျပင္ေလးကိုSweetuuuu<br />ဆိုတဲ့လူကေပးပို႔တဲ့ေမးလ္ထဲကေနကေလးတို႔အတြက္မ<br />ေတာက္တေခါက္ဘာသာျပန္ျပီးေရးလိုက္တယ္ေနာ္....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7995773067661102828?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-67865194200107930382008-08-28T15:54:00.000+06:302008-08-28T15:55:49.374+06:30အစြန္းေရာက္ေတာ႔<br />နင္နဲ႔ငါ<br />မ်ဥ္းၿပိဳင္ႏွစ္ေၾကာင္း<br />မရြယ္ပဲ<br />ေလွ်ာက္ရလိမ္႔မယ္..<br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6786519420010793038?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-20260527052471153042008-08-26T23:09:00.001+06:302008-08-26T23:14:26.517+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqmcqX4II/AAAAAAAAAgA/durJ1ncWYUY/s1600-h/1.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqmcqX4II/AAAAAAAAAgA/durJ1ncWYUY/s320/1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859106556043394" border="0" /></a><br />မင္းလုိပဲငါလည္းေလွ်ာက္တတ္ပါတယ္ကြ.. ဟြန္း... :P<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqm-HxbVI/AAAAAAAAAgI/xGbbf3_x65A/s1600-h/2.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqm-HxbVI/AAAAAAAAAgI/xGbbf3_x65A/s320/2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859115537722706" border="0" /></a><br />ကဲ..အားလံုးလိုက္ဆို...<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqnFkLpHI/AAAAAAAAAgQ/vQTRtLQyeds/s1600-h/3.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqnFkLpHI/AAAAAAAAAgQ/vQTRtLQyeds/s320/3.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859117535929458" border="0" /></a><br />သမီးေလးေရ..အိပ္ပါကြယ္...မာမီေခ်ာ့သိပ္မယ္<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqpdi61JI/AAAAAAAAAgY/M6-qa3ZMrVY/s1600-h/4.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqpdi61JI/AAAAAAAAAgY/M6-qa3ZMrVY/s320/4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859158332822674" border="0" /></a><br />ေတာ္ျပီ..နင္တို႔ႏွစ္ေယာက္ေၾကာင့္ငါစိတ္ညစ္တယ္..မေခၚေတာ့ဘူး<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqsBsQFZI/AAAAAAAAAgg/kHlBQU4JCfM/s1600-h/5.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQqsBsQFZI/AAAAAAAAAgg/kHlBQU4JCfM/s320/5.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859202395379090" border="0" /></a><br />အခုလိုတက္ေရာက္လာၾကတဲ့လူႀကီးမင္းမ်ားကိုေက်းဇူးတင္ပါတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq4C1khhI/AAAAAAAAAgo/V9VZuhYEc_M/s1600-h/6.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq4C1khhI/AAAAAAAAAgo/V9VZuhYEc_M/s320/6.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859408861333010" border="0" /></a><br />ကဲျပန္လိုက္ဦးမယ္ဗ်ိဳး.....ေနာက္မွေတြ႔ၾကတာေပါ့<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq46O8fgI/AAAAAAAAAg4/a5uUSm5CRjg/s1600-h/8.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq46O8fgI/AAAAAAAAAg4/a5uUSm5CRjg/s320/8.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859423731711490" border="0" /></a><br />ဟိတ္...ေလွ်ာက္မေျပာနဲ႔ေနာ္...ဒီသံုးေယာက္မွာငါအေခ်ာဆံုးဆိုတာ :P<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq7eciG4I/AAAAAAAAAhA/Sci6FbdX7RA/s1600-h/9.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq7eciG4I/AAAAAAAAAhA/Sci6FbdX7RA/s320/9.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859467812117378" border="0" /></a><br />အင္းဒီMassageကလည္တစ္မ်ိဳးႀကီးပါလား.. ဇိမ္ပဲ ... :P<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq4sYDyaI/AAAAAAAAAgw/eatmiHslKlE/s1600-h/7.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq4sYDyaI/AAAAAAAAAgw/eatmiHslKlE/s320/7.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859420011841954" border="0" /></a><br />မဆိုးဘူး..ဒီေဟာ္တယ္က၀န္ေဆာင္မွဳေကာင္းတယ္။<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq8UaDDdI/AAAAAAAAAhI/PeHUkk7ooyc/s1600-h/10.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQq8UaDDdI/AAAAAAAAAhI/PeHUkk7ooyc/s320/10.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859482297208274" border="0" /></a><br />ဟင့္..ကိုကိုလည္းလာေသးဘူး....<br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQrEu0HbCI/AAAAAAAAAhY/yASQxgICwPE/s1600-h/12.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SLQrEu0HbCI/AAAAAAAAAhY/yASQxgICwPE/s320/12.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5238859626824821794" border="0" /></a><br />ေစာင့္လိုက္ရတာခ်စ္သူရယ္။ေညာင္းလာျပီ.. /ဟြန္႔လူဆိုး... ခုမွလာတယ္.... :P<br /><br /><br /><br />အခုဓာတ္္ပံုေလးေတြကိုၾကည့္ျပီးသူငယ္ခ်င္းေတြလည္း<br />ျပံဳးမိရယ္မိၾကမွာပဲေနာ္။တကယ္ေတာ့အဲဒီဓာတ္ပံုေလးကို<br />ႀကည့္ျပီးသင္ခန္းစာယူလို႔ရပါတယ္။ဒီေခြးေလးကဘ၀ကို<br />အ႐ွံဳးမေပးဘဲျဖစ္လာတဲ့အေျခအေနမွာေလာကႀကီးကို<br />အံတုရဲတဲ့သတၱိကိုျပလိုက္တာပါ။ကိုယ့္ကိုကိုယ္ယံုၾကည္မွဳ<br />န႔ဲစိတ္စြမ္းအားအျပည့္ရွိတဲ့တိရစာၦန္လိုေခြး<br />မ်ိဳးေတာင္ေျခနွစ္ေခ်ာင္းပဲရွိတဲ့သူရဲ့ဘ၀ကို<br />အရွံဳးမေပးခဲ့ဘူး။<br /><br />ဒီလိုပါပဲလူသားေတြကလည္းကိုယ္ရဲ့ရလာတဲ့ဘ၀မွာ<br />တင္းတိမ္ေရာင့္ရဲျပီးဘ၀ကိုအႏိုင္မခံအရွံဳးအေပးပဲ<br />ဒီပံုေလးထဲကသူ႔လိုပဲေလာကႀကီးကိုသတၱိရွိရွိ<br />နဲ႔ေအာင္ျမင္မွဳပန္းတို္င္ကိုႀကိဳးစားျပီး<br />အေရာက္လွမ္းနိုင္ၾကပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2026052705247115304?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-71981842065846044572008-08-23T18:03:00.001+06:302008-08-23T18:06:53.244+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SK_1P-HERUI/AAAAAAAAAdo/5Chc_N6ICag/s1600-h/236526ghkk2eh2yj.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SK_1P-HERUI/AAAAAAAAAdo/5Chc_N6ICag/s320/236526ghkk2eh2yj.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5237674546374657346" border="0" /></a><br />ခဏေလး<br />တကယ္ကိုခဏေလးပါပဲ<br />ဆံုေတြ႔ခဲ့ၾကတဲ့အခ်ိန္တိုေလးအတြင္းမွာ<br />တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးခ်စ္ခဲ့ၾကတယ္..<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ<br />တကယ့္ကိုမွတ္မွတ္ရရေလးေတြပါပဲ<br />ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့အတိုင္းအတာတစ္ခုမွာ<br />ငါေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရတယ္။<span id="fullpost"><br /><br />ရက္စက္မွဳ<br />တကယ္ကိုရက္စက္မွဳေလးပါပဲ<br />ေပ်ာ္ရႊင္ေနတဲ့ငါ့ဘ၀ကို<br />ကံၾကမၼာမုန္တို္င္းထန္ခဲ့တယ္<br /><br />ခါးသီးမွဳ<br />တကယ့္ကိုခါးသီးမွဳေတြပါပဲ<br />ကံၾကမၼာမုန္တိုင္းရဲ့ေအာက္မွာ<br />တို႔ႏွစ္ေယာက္လမ္းခြဲခဲ့ရတယ္<br /><br />တိတ္တိတ္ေလး<br />တကယ့္ကိုတိတ္တိတ္ေလးပါပဲ<br />လမ္းခဲြၾကရတဲ့အခ်ိန္ေလးမွာ<br />အလြမ္းေ၀ဒနာေတြနဲ႔ငါ့ရင္မွာဗေလာင္ဆူခဲ့ရတယ္။<br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/5448654486-267-87FB8A310D8D08A7AA5F0A2B13BCF19E.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 0%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7198184206584604457?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-3800691033666254592008-08-22T14:58:00.001+06:302008-08-22T14:59:53.275+06:30မိုးနဲ႔မ်က္ရည္<br />ခြဲမရေတာ႔<br />မိုးရြာတိုင္းမွာ<br />ငါငိုေတာ႔သည္.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-380069103366625459?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-28508680095031966012008-08-18T11:29:00.002+06:302008-08-18T11:39:03.653+06:30ငါ့ႏွလံုးသား<br />ငါ့အခ်စ္<br />ငါ့မာန<br />ငါ့ဘ၀<br />ဒါေတြအားလံုး<br />နင့္အတြက္ေပးျပီးခါမွ<br /><br />ငါ့ႏွလံုးသားကိုဓါးနဲ႔မြန္း<br />ငါ့အခ်စ္ကိုပ်က္ရယ္ျပဳ<br />ငါ့မာနကိုထိပါး<br />ငါ့ဘ၀ကိုဖ်က္ဆီး.......သြားတဲ့သူရယ္<br />ငါနင့္ကိုအမုန္းမဖက္<br />အျပံဳးမပ်က္ဘဲ<br />တိတ္တိတ္ေလးပဲ<br />လြမ္းေနေတာ့မယ္.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2850868009503196601?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-31054757306318348982008-08-17T15:01:00.002+06:302008-09-05T21:38:43.521+06:30ခ်စ္ညီမေလး<br />ေပ်ာ္ရႊင္စရာေန႔ရက္ေတြကို<br />ဘယ္တစ္သက္ေမ့ပါ့မလည္း<br />ဒီမ်က္ႏွာေလးေတြ႔ရဖို႔အေရး<br />ဟို အေဝးကတည္းက<br />ေတြးေပ်ာ္ခဲ့ရတာပါ၊<br />ျဖဴစင္တဲ့ ဒို႔ႏွစ္ဦး<br />ဘယ္ဘဝေရစက္ေၾကာင့္လည္း<br />ခ်စ္ညီမေလးေရ….<br />ဒီဘဝမက ဆယ္ဘဝလည္း<br />သန္႔ရွင္းတဲ့ ၅၂၈…<br />အျမဲတမ္းခ်စ္ၾကမယ္ေနာ္<br />ေတြ႔ၾကဆံုၾက တစ္ခဏမို႔<br />တစ္သက္တာမေမ့ဘူးကြယ္<br />ဒီတစ္ခါအစ ငါ့ဘဝေပ်ာ္လုိက္ရတာ<br />ေနာက္မ်ားဆုိလည္းေပ်ာ္ျမဲပါပဲကြယ္<br />တစ္သက္တာထာဝရ ေမာင္ႏွမလုိ<br />ဆယ္ဘဝတုိင္ျမဲေစကြယ္………<br /><br />ၾကိဳးစားလွ်က္ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-3105475730631834898?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-6345717842237311442008-08-17T12:34:00.000+06:302008-08-17T12:35:29.899+06:30ေနရွိန္ပူပူ<br />ရင္ဆူဆူမို႔<br />ေရျပင္က်ဳံးေဘး<br />ဂရိတ္ဖုဖ္လွည္း ေလးလည္းလြမ္းတယ္<br />ေနညိဳခင္းေလး<br />ေလျပည္ညွင္းေသြး<br />ေရနီေျမာင္းေဘး<br />အေၾကာ္တဲ ေလးလည္းလြမ္းတယ္<br />ညခင္းခ်ိန္ခါ<br />လသာသာမို႔<br />အကင္စံုတဲ႔<br />ေရႊခိုင္ဆိုင္ ေလးလည္းလြမ္းတယ္<br />ညဥ့္နက္ခ်ိန္ခါ<br />တိတ္ဆိတ္ပါလို႔<br />အေဆာင္လမ္းေဘး<br />ဂစ္တာေဟာင္း ေလးလည္းလြမ္းတယ္<br />ေႀသာ္.... လြမ္း.....တယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-634571784223731144?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-90680646944946215062008-08-15T22:05:00.002+06:302008-08-16T08:43:08.184+06:30<div><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >နည္းပညာေတြတုိးတက္လာတဲ့ဒီေခတ္ၾကီးထဲမွာလူတိုင္းလူတိုင္းကြန္ျပဴတာကိုအသံုးျပဳၾကပါတယ္။<br /><br />ဒီလိုအသံုးျပဳတဲ့အခါနည္းစနစ္မွန္ဖို႔လည္းအလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။ဒါမွလည္းက်န္းမာေရးနဲ႔ညီညြတ္မွာေလ။<br /><br />ဒါေၾကာင့္မမတစ</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >္ေယာက္ပို႔ေပးတဲ့ေမးလ္ထဲကေ</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >နDream</span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >သူငယ္ခ်င္းေတြလည္းသိရေအာင္ထပ္ဆင့္မွ်<br /><br />ေ၀ေပးလုိက္ပါတယ္ေနာ္။ကိုယ့္ရဲ့တန္ဖိုးရွိတဲ့လက္ကေလးကိုအသံုးျပဳျပီကြန္ျပဴတာသံုးေနၾကတဲ့ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြလည္း<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);font-size:85%;" >သိထားေတာ့ေဆာင္ရန္၊ေရွာင္ရန္လုပ္လို႔ရတယ္ေလ။</span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ကဲဒီပို႔စ္ေလးဖတ္ျပီးကိုယ့္ရဲ့လက္ကေလးေတြကိုtake care လုပ္<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ၾကရေအာင္ေနာ္....</span></span><span style="font-size:85%;"><span style="color: rgb(0, 0, 255);"><br /><br />See the exercise recommended.</span><span style="font-family:Tahoma;"> </span></span></div> <span style=";font-family:Trebuchet MS;font-size:6;color:blue;" >Correct Postures</span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:130%;color:blue;" ><b> </b></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;color:red;" ><b><br />Here are some correct postures which should be used while using a computer to reduce stress and other ill effects.<br /><br /></b></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYFhM1wlI/AAAAAAAAAao/WJn9qLl0sHE/s1600-h/ATT907316.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYFhM1wlI/AAAAAAAAAao/WJn9qLl0sHE/s320/ATT907316.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234757362467062354" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYF_LZqVI/AAAAAAAAAaw/QpML2ILNzrU/s1600-h/ATT907317.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYF_LZqVI/AAAAAAAAAaw/QpML2ILNzrU/s320/ATT907317.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234757370514090322" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGLQVezI/AAAAAAAAAa4/tM-bLa8ZGv4/s1600-h/ATT907318.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGLQVezI/AAAAAAAAAa4/tM-bLa8ZGv4/s320/ATT907318.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234757373756013362" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGZykb1I/AAAAAAAAAbA/fA4PEd8lnwk/s1600-h/ATT907319.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://1.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGZykb1I/AAAAAAAAAbA/fA4PEd8lnwk/s320/ATT907319.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234757377657696082" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGbM-TvI/AAAAAAAAAbI/uvhROA8WelM/s1600-h/ATT907320.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWYGbM-TvI/AAAAAAAAAbI/uvhROA8WelM/s320/ATT907320.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234757378036879090" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZgvMa5rI/AAAAAAAAAbQ/1XXxiCY0LHE/s1600-h/ATT907321.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZgvMa5rI/AAAAAAAAAbQ/1XXxiCY0LHE/s320/ATT907321.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234758929591494322" border="0" /></a><br /><a href="http://www.nidokidos.org/" rel="nofollow" target="_blank"><span style="color: rgb(128, 0, 128);font-family:Arial Narrow;font-size:180%;" ><b><u>Please take good care of your wrist while using the keyboard and mouse of your computer. </u></b></span></a><span style=";font-family:Verdana;font-size:85%;" ><b><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">Long term repetitive action stress can lead to Carpal Tunnel.</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">You could end up going under a surgery that looks like this: </span></b></span><span style=";font-family:Tahoma;font-size:100%;" ><br /></span><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZgy2s6CI/AAAAAAAAAbY/_95WwFxwkc8/s1600-h/ATT907322.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZgy2s6CI/AAAAAAAAAbY/_95WwFxwkc8/s320/ATT907322.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234758930574141474" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZg967-lI/AAAAAAAAAbg/YGdmghWpTa8/s1600-h/ATT907323.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://2.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZg967-lI/AAAAAAAAAbg/YGdmghWpTa8/s320/ATT907323.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234758933544696402" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZhLpL6oI/AAAAAAAAAbo/cKk0uM-saAY/s1600-h/ATT907324.jpg"><img style="cursor: pointer;" src="http://3.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKWZhLpL6oI/AAAAAAAAAbo/cKk0uM-saAY/s320/ATT907324.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5234758937228339842" border="0" /></a><br /><span style="font-weight: bold;font-family:Verdana;font-size:130%;" >Plz don't Ignore this mail<br />Follow the simple exercises in this email </span><span style="color: rgb(160, 0, 0);font-family:Verdana;font-size:85%;" ><b><br /><br />Carpal Tunnel Syndrome and Manual therapy<br />Exer! cises for relief from Carpal Tunnel Syndrome</b></span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">While you are receiving treatment for </span><b style="color: rgb(51, 51, 255);">Carpal Tunnel Syndrome</b><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> regular exercise sessions can help your rapid recovery. We have included some photos and explanations of recommended exercises.</span><br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">The following exercises may be prescribed by your healthcare provider in conjunction with Low Level Laser therapy. In the photos you will see below, the </span><i style="color: rgb(51, 51, 255);">right</i><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> wrist is the one being exercised. If your left wrist is affected, do the same exercises with the left hand.</span><br /><p><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><span style="color: rgb(51, 51, 255);">When doing each of these exercises, the hand should be flexed until a sensation of stretching is felt in the arm. The position should be held for 10 to 15 seconds for each of 10 repetitions. Try to this set of exercises three times a day. </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"> Exercises 1 and 2 flex and ex! tend the hand and stretch the wrist. Bend the hand as shown in the pho tos and apply moderate pressure to it with the other hand. </span><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.10&amp;attid=0.4&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercise 1 - Wrist Flexion </b><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Bend the hand being exercised backward (</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> </span><i style="color: rgb(51, 204, 0);">palm away from you </i><span style="color: rgb(51, 204, 0);">), as shown in the photos. With the fingers of the other hand, apply pressure.</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> (Click on photo for larger view)</span><br /><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.11&amp;attid=0.6&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.12&amp;attid=0.2&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(0, 153, 0);">Exercise 2 - Wrist Extension </b><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Bend the hand being exercised forward ( </span><i style="color: rgb(0, 153, 0);">palm toward you </i><span style="color: rgb(0, 153, 0);">), ! as shown in the photos. With the fingers of the other hand, apply pressure.</span></span></p><p><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercises 3 and 4 are similar to 1 and 2 except that an object, such as a pad provides the resistance to the hand, instead of your other hand.</span><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.13&amp;attid=0.13&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercise 3 - Wrist Flexion against surface </b><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> With your arm held vertically, press your hand, palm down, on a firm surface, as shown in the photo..</span><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.14&amp;attid=0.7&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercise 4 - Wrist Extension against surface </b><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> With your arm held vertically, press your hand, palm up, on a firm surface, as shown in the photo. </span><i><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercises 5 and 6 in! volve the side to side range of motion of the hand. </span></i><br /></span><img alt="n i d o k i d o s" src="https://mail.google.com/mail/?ui=2&amp;ik=39a5b305fe&amp;realattid=0.1.15&amp;attid=0.14&amp;disp=emb&amp;view=att&amp;th=11bbbf3f841f1d57" /><span style=";font-family:Times New Roman;font-size:100%;" ><b style="color: rgb(0, 153, 0);">Exercise 5 - (Radial Deviation) </b><span style="color: rgb(0, 153, 0);"> Place your hand palm downward. Grasp the fingers of the hand to be exercised with your other hand (as shown in the photo) and twist the hand toward you. Keep the hand horizontal.</span><b><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">Exercise 6 - (Ulnar Deviation)</span><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> </span></b><span style="color: rgb(51, 204, 0);"> Place your hand palm downward. Grasp the fingers of the hand to be exercised with your other hand (as shown in the photo) and twist the hand away from you. Keep the hand horizontal. </span></span></p><span id="fullpost"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Dream ခ်စ္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြလည္းဒီပို႔စ္ထဲကေလ့က်င့္ခန္းအတိုင္းေလ့က်င့္ႏိုင္ပါေစေနာ္။အားလံုးပဲ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ပါေစလို႔.....</span><br /><br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54486/236/E6818F2E1462C71EB79F0A5A95062DC4.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 0%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-9068064694494621506?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-45443977316235801382008-08-12T22:23:00.002+06:302008-08-16T08:47:14.716+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKGwbHVsM6I/AAAAAAAAAag/Zz9EcmQQYQQ/s1600-h/two+moon+is+on+27th+aug.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://4.bp.blogspot.com/_YRGabYZqXr4/SKGwbHVsM6I/AAAAAAAAAag/Zz9EcmQQYQQ/s320/two+moon+is+on+27th+aug.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5233658221854208930" border="0" /></a><br /><br /><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);">တစ္ကမၻာလံုးကေစာင့္စားေနၾကတဲ့ၾသဂုတ္လ၂၇ရက္္ေန႔</span><br /><br />ကဲ...သူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...လက္တို႔ျပီးေတာ့ေျပာရဦးမယ္..သတင္းထူးေလးကို<br /><br />ၾသဂုတ္လမွစတင္၍အဂၤါျဂိဳလ္ဟာအထြန္းလင္းအေတာက္ပဆံုးျဖစ္ပါလိမ့္မည္။<br /><br />၄င္းျဂိဳလ္ဟာၾကီးမားေတာက္ပတဲ့လတစ္စင္းပမာအစြမ္းကုန္ထြန္းလင္းေတာက္ပမွာပါ။<br /><br />အဲဒါကေတာ့ၾသဂတ္လ27ရက္ေန႔မွာအဂၤါျဂိဳလ္ဟာကမၻာနဲ႔မိုင္ေပါင္း34.65Mmiles<br /><br />စတင္နီးကပ္လာမွာျဖစ္တယ္လို႔သိပၸံပညာရွင္ေတြကေၾကျငာထားပါတယ္။<br /><br />ဒါေၾကာင့္27thၾသဂုတ္လ12:30AMမွာေကာင္းကင္မွာ<br /><br />လႏွစ္စင္းပမာထြန္းလင္းတာကိုေတြ႔ျမင္ၾကရမွာပါတဲ့။<br /><span id="fullpost"><br /><br />ဒီတစ္ၾကိမ္မွာမၾကည့္လိုက္ရရင္ေတာ့အဂၤါျဂိဳလ္ဟာကမၻာနဲ႔နီးကပ္လာဖို႔ကို<br /><br />ေနာက္ႏွစ္2287ခုႏွစ္ထိေစာင့္ၾကရမွာတဲ့ေနာ့္။<br /><br />ကဲသူငယ္ခ်င္းတို႔ေရ...တစ္ေယာက္န႔ဲတစ္ေယာက္လက္တို႔ျပီးသတင္းေလးကိုျဖန္႔ေ၀ေပးလိုက္ပါဦး။<br /><br />ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲမို႔လို႔ပါ။ေတာ္ေနဒီအၾကိမ္မၾကည့္လိုက္ရရင္2287ခုႏွစ္ထိကိုမေသခ်ာပဲ<br /><br />ေစာင့္စားေနရမွာစိုးလို႔ေနာ္။<br /><br />ကဲႏႊဲလိုက္ၾကစိိိိိိို႔......<br /><br />ေအာ္..ေမ့ေနမွာစိုးလို႔.....ေန႔ရက္က27ရက္၊အခ်ိန္ကမနက္12:30၊<br /><br />ေနရာကေတာ့မိုးေကာင္းကင္မွာပါ။လႏွစ္စင္းကိုေစာင့္ၾကည့္ဖို႔မေမ့နဲ႔ေနာ္။<br /><a href="http://www.mylivesignature.com/" target="_blank"><img src="http://signatures.mylivesignature.com/54486/236/E6818F2E1462C71EB79F0A5A95062DC4.png" style="border: medium none ; background: transparent none repeat scroll 0% 0%; -moz-background-clip: -moz-initial; -moz-background-origin: -moz-initial; -moz-background-inline-policy: -moz-initial;" /></a></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4544397731623580138?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-31404275157580132832008-08-09T17:28:00.000+06:302008-08-09T17:29:06.239+06:30နာရီေပါင္း 1440 ရွိခဲ႔ၿပီ<br />အေျပာက်ယ္လြန္းတဲ႔<br />ဘေလာ႔ဂ္ ဟင္းလင္းျပင္ႀကီးထဲမွာ<br />မုန္တိုင္းဒဏ္လည္းခံဖူးတယ္<br />ေလဟုန္ကိုလည္းစီးဖူးတယ္<br />ေလျပည္ကိုလည္းေထြးဖူးတယ္<br />အေရာင္အေသြးစံုတဲ႔<br />ပ်ံသန္းေနသူေတြၾကားမွာ<br />အေတာင္ေညာင္းလာေတာ႔<br />ခိုနားရာရွာလိုက္<br />အားအင္ျပည့္လာေတာ႔<br />ထပ်ံလိုက္နဲ႔<br />ဟိုး.... အေ၀းဆံုး<br />မျမင္ႏိူင္တဲ႔ တစ္ေနရာကို<br />ရွင္ရဲထြတ္ ပ်ံသန္းပါရေစ...... <br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-3140427515758013283?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-16038701993980720322008-08-08T06:46:00.000+06:302008-08-08T06:47:10.628+06:30မြန္တို႔ေျမ ရာမညတိုင္း<br />ကိန္း၀ပ္တဲ႔ ေမြဓါတ္ေတာ္မ်ား<br />ျမတ္ေမာ္ေဓာ ရင္ျပင္ထက္မွာ<br />ေရႊထီးရယ္ နားေတာ္ထြင္းဖို႔<br />ေယာကၹေတာ္ ရွင္ရဲထြတ္ကို<br />ေရႊခြက္စြဲ စစ္ငါးရာျဖင္႔<br />ခ်ီတက္ရန္ ဒီအေရးမွာ<br />သတၱိရယ္ ရဲစြမ္းျပႏႊဲ<br />ရဲရင္႔သူ လူေရြးပြဲမွာ<br />လက္ထိပ္ကို အပ္စိုက္ပါလို႔<br />ေယာင္ယမ္းကာ ေသြးတြန္႔မိသူ<br />တပ္မွဴးငယ္ မင္းရဲထင္ကား<br />အရွက္ကို အသက္ရင္းကာ<br />မွားယြင္းကာ သတၱိျပေတာ႔<br />ေရႊထီးမွာ မွတ္ခ်က္ခ်တယ္<br />( မိုက္ကားမိုက္၏ သတၱိကားမရွိ ) <br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-1603870199398072032?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-85332206618643681322008-08-05T18:18:00.000+06:302008-08-05T18:19:15.533+06:30လူေျခလည္းတိတ္<br />မီးလည္းမွိတ္ပိတ္<br />ညဥ့္နက္သန္းေခါင္<br />ထထေယာင္လို႔<br />ၾကယ္စင္တစ္ဆုပ္<br />မွိတ္တုတ္တုတ္ႏွင့္<br />ကလူက်ီစယ္<br />ၿဗီတီတီျဖင္႔<br />ရည္းစားမရွိ<br />ငါ႔အျဖစ္အား<br />ေလွာင္၍ေျပာင္၍<br />ေနေရာ႔သလား.....<br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8533220661864368132?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-86919827369793843272008-08-05T05:16:00.001+06:302008-08-05T05:16:58.441+06:30TEXTAREA_ID<br><a border=0 href="http://www.gigyamailbutton.com/wildfire/gigyamailbutton.ashx?url=aHR*cDovL3d3dy5naWd5YS5jb2*vd2lsZGZpcmUvd2Zwb3AuYXNweD9tb2R1bGU9ZW1haWwmdXJsPWh*dHAlM*ElMkYlMkZ3d3clMkVteWxpdmVzaWduYXR1cmUlMkVjb2*lMkZ3aXphcmQxJTVGNyUyRXBocA==" target="_blank"><img src="http://cdn.gigya.com/wildfire/i/includeShareButton.gif" border="0" width="60" height="20" /></a><img style="visibility:hidden;width:0px;height:0px;" border=0 width=0 height=0 src="http://counters.gigya.com/wildfire/IMP/CXNID=2000002.0NXC/bHQ9MTIxNzg4OTg4MDkyMSZwdD*xMjE3ODg5OTE1MTg3JnA9MjY4MzYxJmQ9Jm49YmxvZ2dlciZnPTE=.gif" /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8691982736979384327?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ညမီးအိမ္http://www.blogger.com/profile/01763142651546605704noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-72563963984646008412008-08-03T12:02:00.001+06:302008-08-03T12:02:40.870+06:30ငါရီေတာ့ နင္လိုက္ရီတယ္<br />ငါငိုေတာ့ နင္ႏွစ္သိမ္႔တယ္<br />ငါလိုေတာ့ နင္ျဖည့္ဆည္းတယ္<br />နင္လိုေတာ့ ငါေမ႔ေနတယ္<br />ငါသတိ လည္လာေတာ့<br />နင္မရွိေတာ့ပါလား..... <br /><br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7256396398464600841?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-65240232529559934782008-08-02T13:09:00.001+06:302008-08-02T13:10:33.931+06:30ေလာကလမ္း၀ယ္<br />ထီးလည္းျဖဴၿပီ<br />ဖိနပ္လည္းပါးၿပီ<br />ေၾသာ္.... ငါလည္းအိုေနၿပီေကာ<br /><br />ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6524023252955993478?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-80230319910424886992008-07-30T05:08:00.001+06:302008-07-30T05:11:25.679+06:30<div style="text-align: justify;">ဒီေန႔ေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္အစ္ကိုၾကီး <a href="http://www.linhtet.co.cc/">ကိုလင္းထက္</a> ေပးတဲ့ <a href="http://trick-blog.blogspot.com/" target="_blank">http://trick-blog.blogspot.com</a> ဆိုတဲ့ ဘေလာခ္ေလးကို ေလ့လာေနတာ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ေတာ့အက်ဳိး ( ပစၥည္း အက်ဳိးအပဲ့မဟုတ္ :P ) အရမ္းရွိတယ္ဗ်။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ဘေလာခ္ဂါ အစ္ကို အစ္မေတြ အတြက္လဲအက်ဳိးရွိမယ္လို႕ထင္လို႕ဒီပိုစ္ေလးကိုတင္လိုက္တာပါ။ သိျပီးသား အစ္ကို ၊ အစ္မ မ်ားခြင့္လႊတ္ေပးၾကပါ။ သူေရးထားတဲ့ပိုစ္က <a href="http://trick-blog.blogspot.com/2008/02/widget-to-put-comment-box-under-posting.html" target="_blank">ဒီမွာ</a> ပါ။<br /><br />ကြ်န္ေတာ္ဒီပိုစ္ေလးကိုဘာလို႔တင္ထားလဲဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ဘေလာခ္လိပ္စာေလးကို <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);">http://www.nyameeeain.co.cc</span> လို႕ေျပာင္းထားတာ ျမန္မာႏိုင္ငံက လူတိုင္း ဝင္ၾကည့္လို႔ရေအာင္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္ဟိုစမ္းဒီစမ္းနဲ႔ လိုက္ၾကည့္ေတာ့ comment ေပးခ်င္ရင္ denied ျဖစ္ေနေရာ comment ေပးခ်င္ရင္ေက်ာ္ဖြင့္မွရမွာဆိုေတာ့ မဟုတ္ေသးဘူးေပါ့။ ဒါနဲ႔ <a href="http://trick-blog.blogspot.com/" target="_blank">သူ႕</a><a href="http://trick-blog.blogspot.com/" target="_blank"><img alt="Trik-Tips Blog" src="http://www.geocities.com/uddin_81/trickbanner.gif" border="0" width="90" height="17" /></a>ဆိုဒ္ေလးကိုေတြ႕မွအဆင္ေျပသြားတယ္ဗ်။<br /><span id="fullpost"><br />အခုကြ်န္ေတာ္က ကြ်န္ေတာ္ဘာသာစမ္းျပီး ျပန္ေရးျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<br /><br />ပထမဦးဆံုး ကြ်န္ေတာ္တို႔ <a href="http://www.blogger.com/" target="_blank">http://www.blogger.com</a> ထဲကိုအရင္ဝင္ပါ။ ျပီး <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Setting==>Comment</span> မွာ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Comments Default for Posts</span> ဆိုတာရဲ႕ box ကို <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">New Post Do Not Have Comments</span> ကိုေျပာင္းျပီး Save Settings ကိုႏွိပ္ျပီး Save မွတ္ပါ။<br /><br />အဲဒီအဆင့္ျပီးရင္ေတာ့ <a href="http://www.intensedebate.com/" target="_blank">http://www.intensedebate.com</a> အဲဒီဆိုဒ္ကိုသြားျပီး အေကာင့္အသစ္ Sign-Up လုပ္ပါ။ အေကာင့္အသစ္ဖြင့္ျပီးရင္ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Dashboard</span> ကိုႏွိပ္ပါ။ ျပီးရင္ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Manage blogs:</span> ဆိုတာရဲ႕ေဘးက <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Install Intense Debare Now!</span> ဆိုတာကိုႏွိပ္ပါ။ အဲဒီမွာ <span style="font-weight: bold; font-style: italic;"><span style="color: rgb(255, 153, 0);">Enter your blog URL:</span> </span>ဆိုတဲ့ေနရာမွာကိုယ့္ဘေလာခ္လိပ္စာကိုထည့္ပါ။ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Get Intense Debate</span> ကိုႏွိပ္ပါ။ အဲဒီမွာသူက ဘယ္ဟာအတြက္သံုးမွာလဲေမးပါမယ္။ blogger အတြက္လား wordpress အတြက္လားစသျဖင့္ေမးပါမည္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ blogger အတြက္မို႕ blogger ကိုေရြးလိုက္ပါတယ္။ အဲဒီမွာထပ္ေရြးရပါမယ္။ Widget လုပ္မွာလား ။ Template မွာတခါတည္းထည့္မွာလားေရြးရပါမယ္။<br /><br />Widget လုပ္ရင္ေတာ့လြယ္ပါတယ္။ Template ေရြးရင္ေတာ့နည္းနည္းရႈပ္တယ္ဗ်။ အခုကြ်န္ေတာ္ Widget နဲ႔လုပ္တာပဲေျပာေတာ့မယ္ဗ်။ Widget ကိုႏွိပ္လိုက္ပါ။ နံပါတ္ (၁) to (၃) က ကြ်န္ေတာ္အေပၚမွာေျပာခဲ့တဲ့ဟာပါ။ နံပါတ္ (၄)က ေရြးခ်ယ္စရာ ၂ခုရွိတယ္ဗ်။ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">All new posts (Recommended)</span> ကိုေရြးရင္ အခုေနာက္တင္မယ့္ပိုစ္ေတြကို အခု လုပ္ထားတဲ့ comment ပံုစံေျပာင္းပါမယ္။ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">On all blog posts </span>ကိုေရြးရင္ေတာ့ ကိုယ့္ဘေလာခ္မွာရွိသမွ်ပိုစ္ေတြကို သူ comment ပံုစံခ်ိန္းတာပါ။ အဲဒီဟာကိုေရြးရင္ေတာ့ အရင္ blogger မွာေပးထားတဲ့ comment ေတြအကုန္ေပ်ာက္ကုန္ပါမယ္။ ေပ်ာက္ကုန္တာပါ မပ်က္ပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္အေနနဲ႔ေျပာခ်င္တာကေတာ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">All new posts (Recommended)</span> ကိုေရြးေစခခ်င္တယ္ဗ်။ ျပီးရင္ <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Add intense Debate to my blog</span> ကိုႏွိပ္လိုက္ပါ။ ဒါဆိုရင္ blogger ျပန္ပြင့္လာျပီးေရြးခိုင္းပါမယ္။ သင္ဟာ ဒီေမးလ္တစ္ခုထဲနဲ႔ဘေလာခ္ေတြအမ်ားၾကီးလုပ္ထားရင္အဲဒီထဲမွ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာတစ္ခုကိုေရြးျပီး <span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: rgb(255, 153, 0);">Add Wigdet</span> ကိုေရြးပါ။ ဒါဆိုရင္ရပါျပီ။<br /><br />မေကာင္းတာတစ္ခုက ကြန္႕မန္႕ေတြက blogger ထဲမေရာက္ေတာ့ပဲ သူ႕ဆိုဒ္မွာပဲဗ်။ အဲေကာင္းတာတစ္ခုက ဘယ္ ip ကေန comment ေပးတာလဲဆိုတာပါ ျပထားတယ္ဗ်။ ဒါေပမဲ့လဲေလ ဘာမွေတာ့လုပ္လို႕မရဘူးေပါ့ :D ။<br /><br />မရွင္းတာမ်ားရွိရင္ comment မွာေမးႏိုင္ပါတယ္ဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္အတတ္ႏိုင္ဆံုးျပန္ေျဖေပးပါ့မယ္။</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8023031991042488699?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ညမီးအိမ္http://www.blogger.com/profile/01763142651546605704noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-82998738411747309142008-07-28T13:52:00.004+06:302008-08-16T08:45:06.173+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SI1z7cwIVsI/AAAAAAAAAYI/iEjJPyh5p_s/s1600-h/000o050QYG4.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SI1z7cwIVsI/AAAAAAAAAYI/iEjJPyh5p_s/s320/000o050QYG4.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227962207614555842" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />ေရာင္နီကင္းမဲ့..ထက္ေကာင္းကင္မွာ<br />ေနျခည္ျဖာမွ..ေန႔တေန႔အလွေပၚလႊင္ေစတယ္။<br /><br />ေနမင္းေပ်ာက္ကြယ္..ဆည္းဆာခ်ိန္၀ယ္<br />ေလျပည္ငယ္ရယ္တိုက္ခတ္ပါမွ...ေနညိဳအလွပိုျပည့္စံုတယ္<a href="javascript:void(0)" tabindex="10" onclick="return false;"><span></span></a>။<br /><br />ၾကယ္ေတြေပ်ာက္ကြယ္မဟူရာေကာင္းကင္မွာ<br />လစႏၵာရယ္သာေပးပါမွ ညအဓိပၸာယ္ပိုမိုျပည့္စံုမယ္<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမဲ့က်ိဳးေၾကငါ့ႏွလံုးသား အသဲကြဲခ်ိန္<br />အခ်စ္စစ္နဲ႔အနားသတ္ေပးမွငါ့ရဲ့ဘ၀သာယာေစမယ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8299873841174730914?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-67753296536866901512008-07-26T10:51:00.003+06:302008-08-16T08:45:46.468+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SIqmXIbxTnI/AAAAAAAAAXo/t7gOv3i8zhE/s1600-h/raining_thumb.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SIqmXIbxTnI/AAAAAAAAAXo/t7gOv3i8zhE/s320/raining_thumb.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5227173233848045170" border="0" /></a><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အလြမ္းမိုး</span><br /><br />တစ္ခါကခ်ိဳျမိန္တဲ့အခ်စ္<br />ထိုစဥ္ကၾကည္ႏူးရတဲ့အနမ္း<br />ခုေတာ့ပူေလာင္ရတဲ့အလြမ္း<br /><br />အခ်စ္အနမ္းအလြမ္း<br />ေရာစပ္ထားတဲ့ေသာက<br />သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ခုေတာ့<br />ငါသီဆိုတတ္ခဲ့ျပီ<br /><br /><br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />မိုးေရထဲမွာ<br />အတိတ္အေၾကာင္းစဥ္းစားရင္း<br />ေတြးျဖစ္ခဲ့တာက....<br />မင္းနဲ႔ငါ့ရဲ့အေၾကာင္း<br /><br /><br />ေသာကမီး၀န္းရံ<br />အိမ္မက္ဆိုးမက္ေစျပီး<br />အလြမ္းေတြနဲ႔<br />မိုးေရထဲမွာ.....<br />ခဲြခြာထားခဲ့ရက္တယ္။<br /><br />အတိတ္ကေမ့မရတဲ့ဇာတ္လမ္း<br />စဥ္းစားရင္ခုန္ရင္း<br />အားအင္ခ်ိနဲ႔<br />ဒီမိုးေရထဲ.....<br />ငါတစ္ေယာက္တည္း<br /><br />မိုးေရနဲ႔ေဆးေၾကာ<br />ကင္းစင္မွဳမရွိတဲ့<br />ငါ့ရဲ့ပူေလာင္တဲ့အလြမ္း<br />ရက္စက္တဲ့အိမ္မက္ဆိုး<br />က်ိဳးေၾကေနတဲ့<br />ငါ့ႏွလံုးသား....ခုေတာ့<br />ေထာင့္တစ္ေထာင့္မွာ<br />ေန႔ရက္မ်ားစြာ<br />ထင္က်န္ခဲ့တာ<br />ယေန႔တိုင္ပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6775329653686690151?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-75953539742007297592008-07-26T06:21:00.004+06:302008-07-26T08:03:15.096+06:30<p class="MsoNormal" style=""><span style=""><br /></span></p><p class="MsoNormal" style=""><span style="">အဖုအထစ္ ေ၀ဆာေနလြန္းလို႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">မူးယစ္ေ၀ဒနာကို ၿဖစ္ေပၚေစတတ္တဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">ဗီးနပ္စ္အိန္ဂ်ယ္လ္</span></b><span style=""> အလွဘုရင္မကိုေတာင္္ </span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">မီးယပ္ပိန္နာသည္မ အသြင္ခေစခဲ့သူ။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style=""><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">မယ္မဒၵီ</span>ပ်ိဳကညာလို အဖူးအ႐ြေတြနဲ႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ဆယ္ပန္းခ်ီယိုၿဖာ ၿမဴးႄကြေနတဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">ကယ္လီယိုပက္ထရာ</span></b><span style=""> အႏုအလွကိုေတာင္</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">အရြယ္လွီအိုစာ ဘီလူးမၿဖစ္ေစခဲ့သူ။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">က်ဴးပစ္ငတိ အပ်င္းေကြးလြန္းလို႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ယၡဳအထိ သတင္းေမႊးစြန္းေနတဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);">ဂ်ဴးလီးယက္္</span><span style=""><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 0, 0);"> </span>မင္းသမီးေလးကိုေတာင္</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">႐ူးၿပီးသတ္ေသခဲ့သူလို႔ အတင္းၾကီး ထင္မွတ္မွားေစခဲ့သူ။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ႏုတ္ခမ္းအေကြးအဆေတြရဲ႕ ရသေၾကာင့္</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">စုတ္နမ္းေၿပးၾကသူေတြ မ်ားလြန္းတဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">မိုနာလီဆာ</span></b><span style="">ရဲ႕ အၿပံဳးရမၼက္ ကုေဋက႒ာေတြကိုေတာင္ </span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ကမၻာေၿမလႊာရဲ႕ အဆံုးဖက္တေနရာမွာ ပုန္း၀ွက္ေနထိုင္ေစခဲ့သူ။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">အဲ့ဒီလို……………...................</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ရူပါမာန္တက္ေနတဲ့ ငနဲမတိုင္းကို </span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">အမူအယာဟန္ မလုပ္ရဲေတာ့ေလာက္ေအာင္</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">မတူမတန္သလို ခုတ္လွဲခ်ခဲ့တဲ့ မင္းကေတာ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">တကယ့္ကို လူမဆန္စြာ လြန္ကဲၿပီး လွေနသူေလးတစ္ဦးပါပဲ။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">အဲ့ဒါေတြေၾကာင့္လည္း……..</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ဒီမွာ….............အခ်စ္ဆိုတဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ေစာက္သံုးမက်တဲ့ ေ၀ဒနာကိုေၾကာက္လို႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ႏွလံုးသားေနရာကိုေဖာက္ထုတ္္ၿပီး</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ေက်ာက္တံုးအစား ေသခ်ာေကာက္ထည့္ထားတဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ငါလိုေကာင္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ခပ္မာမာရင္ဘတ္တစ္ခုကိုေတာင္<!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">မင္းက......................................</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">သီရိမာ</span></b><span style="">လို ပီတိၿဖာတဲ့ အၾကည့္အေငြ႔နဲ႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">ပဥၥပါပီ</span></b><span style="">လို ဘ၀င္က်စရာ အထိအေတြ႔ ေတြေတာင္ မသံုးပဲဲ</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">အသာကေလး ညႊတ္ေၿပာင္း ကြဲအက္ အရည္ေပ်ာ္က်ေစနိုင္ခဲ့တယ္။<br /><!--[if !supportLineBreakNewLine]--><br /><!--[endif]--></span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ဘာလို႔လည္းဆိုေတာ့…………….............</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">ဥမၼာဒႏၷီ</span></b><span style="">လို ပဒုမၼာဟန္သီတဲ့ ေၿခလွမ္းေတြနဲ႔</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ဆုန္ခါဆန္ခ်ီ လွမ္းေလၽွာက္လာေနတဲ့ မင္းေလးကို</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ဟိုးအေ၀းက လွမ္းၿမင္လိုက္ရ႐ုံေလးနဲ႔ပဲ</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">တစ္သက္စာ ေအးစက္မဲေမွာင္ေနခဲ့တဲ့</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ငါ့ရဲ႕ခုႏွစ္ေဆာင္ၿပိဳင္ ႏွလံုးသားတိုက္ခန္းေလး</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><b style="color: rgb(255, 0, 0);"><span style="">ပပ၀တီ</span></b><span style="">ေကာင္ေရ တသန္းအား ရုတ္တရက္၀င္ေဆာင့္လိုက္သလို</span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><span style="">ခ်က္ၿခင္း မီးဟုန္းဟုန္းထေတာက္ခဲ့ရလို႔ပဲေပါ့။</span></p><p class="MsoNormal" style="line-height: normal;"><br /><span style=""><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=""> </span><span style=""><o:p></o:p></span></p> <b><span style=""><မင္းတေစ></span></b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7595353974200729759?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Mintasayhttp://www.blogger.com/profile/00395173885684327689noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-22354264739274241412008-07-24T20:54:00.005+06:302008-07-25T14:31:19.418+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_TOSmNGJo0GA/SIiQrr9aYhI/AAAAAAAABvo/-O9pEPAYKTg/s1600-h/Chin+Ma+2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_TOSmNGJo0GA/SIiQrr9aYhI/AAAAAAAABvo/-O9pEPAYKTg/s320/Chin+Ma+2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226586447772541458" border="0" /></a>ေကာင္းကင္ျပာျပာေအာက္မွာ<br />သူနဲ ့စေတြ ့ခဲ့တာ<br />ေရစက္လို ့ဆိုရမလား<br />ကံၾကမၼာကဖန္တီးေပးတာလား..<br />ဘာအေၾကာင္းေၾကာင့္ျဖစ္ျဖစ္ေပါ့ေလ..<br /><br />တစ္စထက္တစ္စ<br />သိကြ်မ္းရင္းနွီီးလာေတာ့<br />အျဖဴေရာင္ေလးကေန<br />အေရာင္ေတြစြန္းထင္းလာခဲ့ရၿပီေလ<br />စည္းတစ္ဖက္ၿခားမွာေနေနရတဲ ့တို ့ဘ၀<br />ခံစားခ်က္ေတြထုတ္ေဖၚခ်င္လဲ<br />အဲဒီကံၾကမၼာကပဲခြင့္မျပဳလို ့<br />ႏႈတ္ပိတ္ဆြံ ့အခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ့ရတယ္<br />သူေျပာဖူးတဲ ့စကားေလး<br />မခ်စ္မိေအာင္ၾကိဳ းစားေနတယ္တဲ ့<br />အတင္းၾကိဳးစားေနတဲ ့သူ ့ကို<br />ခ်စ္ပါလို ့မတိုက္တြန္းခ်င္ေတာ့ပါဘူး<br />သူ ့ဆီကလဲဘာမွမလိုခ်င္ေတာ့ပါဘူး<br />ေလာကၾကီးမွာ<br />သူရွိေနေသးတယ္..<br />သူ ့ရင္ထဲမွာ<br />တို ့ရွိေနေသးတယ္ဆိုတဲ့အသိက<br />တို ့ရင္ကိုေႏြးေထြးေစလို ့<br />အဲဒီစိတ္နဲ ့ပဲ<br />ေရာင့္ရဲေနေတာ့မယ္......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2235426473927424141?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိဖိုးတရုတ္http://www.blogger.com/profile/01840385081213385274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-68606059810029653522008-07-24T20:49:00.004+06:302008-07-25T14:33:00.679+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_TOSmNGJo0GA/SIiQAYdJq-I/AAAAAAAABvQ/MyXzm4CSp3M/s1600-h/Chin+Ma+1.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_TOSmNGJo0GA/SIiQAYdJq-I/AAAAAAAABvQ/MyXzm4CSp3M/s320/Chin+Ma+1.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5226585703802579938" border="0" /></a>ညေနခင္းရဲ ့ဆည္းဆာေအာက္မွာ<br />တစ္ေယာက္ထဲအေဖၚမဲ့လို ့<br />ဟိုး...အရင္ခ်ိန္က<br />ဒီဆည္းဆာေအာက္မွာ<br />စံုတြဲေလးတစ္တြဲ<br />ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္နူးခဲ့ၾကတာ<br />ဆည္းဆာေလးသာစကားေၿပာတတ္ခဲ့ရင္<br />သူလဲေၿပာေနမယ္ထင္တယ္...<br /><br />ေမာင္ေရ....<br />အရင္ကလိုဆည္းဆာအလွကို<br />အတူခံစားခ်င္ေသးတယ္..<br />အလြမ္းေန ့ရက္ရွည္ေတြ ကိုရင္ဆိုင္နိုင္ဖို ့<br />အားအင္ေတြေပးပါဦးလား...<br />ဘယ္အခ်ိန္မွၿပန္လာမယ္မွန္းမသိတဲ ့ေမာင့္ကို<br />ဆည္းဆာေလးနဲ ့အတူ<br />ေမွ်ာ္လင့္ေနမယ္ေနာ္...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6860605981002965352?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိဖိုးတရုတ္http://www.blogger.com/profile/01840385081213385274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-56220396042633927742008-07-24T19:32:00.002+06:302008-07-25T14:32:07.393+06:30ေ၀းကြာၿပီ<br />ေနာက္ဆံုးနွဳတ္ဆက္အၿပံဳးေလးေပးၿပီး<br />လက္ျပႏႈတ္ဆက္လို ့<br />ဘယ္ေလာက္ၾကာဦးမလဲမသိတဲ ့<br />ေ၀းကြာၿခင္းေတြ<br />တို ့နွစ္ေယာက္အၾကား<br />ေရာက္ရွိလို ့လာခဲ့ၿပီေပါ့<br />အရမ္းလြမ္းတယ္ခ်စ္သူရယ္...<br /><br />အနားမွာေနခဲ့စဥ္က<br />တန္ဖိုးမထားတတ္ခဲ့တဲ့တို ့<br />အေ၀းဆံုးေ၀းေတာ့မွ<br />တို ့အနားမင္းရွိခဲ့တဲ့<br />ေန ့ရက္ေတြကို<br />လြမ္းတတ္ေနခဲ့ၿပီ<br />တစ္နယ္စီၿခားၿပီးေနရတဲ ့တို ့ဘ၀<br />ရင္ထဲမွာဟာတာတာနဲ ့<br />မင္းနဲ ့အတူရွိခဲ့တဲ့အခ်ိန္ေတြကို<br />ၿပန္တမ္းတေနမိတယ္<br />မင္းရဲ ့အၾကင္နာမ်က္လံုးလွလွေလးေတြကို<br />ေငးၾကည့္ေနခ်င္ေသးတယ္..<br /><br />မင္းေၿပာတဲ့ခ်စ္စကားေလးေတြမွာ<br />ၾကည္နူးေနခ်င္ေသးတယ္<br />မင္းေပးတဲ ့အၾကင္နာေတြကို<br />မက္ေမာေနတုန္းပဲ<br />ခ်စ္သူေရ<br />ခါးသီးတဲ ့အခ်ိန္ေတြကို<br />ၾကိတ္မွိတ္မ်ိဳသိပ္ရင္း<br />တို ့နွစ္ေယာက္<br />ၿပန္ဆံုမဲ့ေန ့ကိုပဲ<br />မင္းကိုခ်စ္တဲ ့စိတ္ေလးနဲ ့<br />ေမ်ာ္လင့္ေနေတာ့မယ္.........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5622039604263392774?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>ကုိဖိုးတရုတ္http://www.blogger.com/profile/01840385081213385274noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-86378260946622736582008-07-24T14:16:00.002+06:302008-08-16T08:51:54.636+06:30ႏိုင္ငံတိုင္း၊လူမ်ိဳးတိုင္းမွာကိုယ္ပိုင္ဘာသာစကားဆိုတာရွိၾကပါတယ္။ခၽြင္းခ်က္အေနနဲ႔စင္ကပူႏိုင္ငံ<br />ကလဲြရင္ေပါ့ေလ။သူတို႔ေတြနဲ႔စကားေျပာရင္ရွည္ရွည္ေ၀းေ၀းေျပာလို႔နားမလည္ပါဘူး<br />လိုရင္းကိုတိုတိုရွင္းရွင္းေျပာမွနားလည္တာပါ။ေရာမေရာက္ရင္ေရာမလိုက်င့္ဆိုတဲ့စကားလည္း<br />ရွိတယ္မဟုတ္လား။ဒါေၾကာင့္စင္ကပူမွာစကားကိုလိုရင္းတိုရင္းပဲေျပာပါ။<br />Dreamရဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြကိုစင္ကပူႏိုင္ငံသားေတြနဲ႔စကားေျပာတဲ့အခါသူတို႔လိုပဲ<br />လိုတိုရွင္းေျပာရေအာင္ျပန္လည္မွ်ေပးလိုက္တယ္ေနာ္..ေမးလ္ပို႔ေပးတဲ့ညီမေလးကိုလည္းDream<br />မွေက်းဇူးတင္ပါတယ္<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">Singapore English V.s. Britin English</span><br /><br />၀ယ္သူေတြကိုအဆင္မေျပေၾကာင္းျပန္လည္ေျပာဆိုတဲ့အခါ<br />WHEN GIVING A CUSTOMER BAD NEWS<br />Britons: I'm sorry, Sir, but we don't seem to have the sweater you<br />want in your size, but if you give me a moment, I can call the other<br />outlets for you.<br />Singaporeans: No Stock.<br /><br />miss call ရလို႔ကိုယ္ကျပန္ေခၚရတဲ့အခါ<br />RETURNING A CALL<br />Britons: Hello, this is John Smith. Did anyone call me a few moments ago?<br />Singaporeans: Hello, u call me ah?<br /><br />တစံုတေရာက္ကကိုယ္သြားမဲ့လမ္းမွာပိတ္ေနသလိုျဖစ္တဲ့အခါ<br />ASKING SOMEONE TO MAKE WAY<br />Britons: Excuse me, I'd like to get by. Would you please make way?<br />Singaporeans: S-kews me<br /><br />တစ္စံုတစ္ဦးကိုဧည့္ခံတဲ့အခါ<br />WHEN SOMEONE OFFERS TO PAY<br />Britons: Hey, put your wallet away, this drink is on me.<br />Singaporeans: No-need, lah.<br /><br />တစ္ခုခုကိုခြင့္ျပဳရန္ေတာင္းဆိုသည့္အခါ<br />WHEN ASKING FOR PERMISSION<br />Britons: Excuse me, but do you think it would be possible for me to<br />entre through this door?<br />Singaporeans: (pointing the door) can ar?<br /><br />တစ္စံုတစ္ရာအံ့ၾသသြားတဲ့အခါမွာ<br />WHEN SURPRISING<br />Britons: Oh, Really. It's wonderful.<br />Singaporeans: Whar lar wae!<br /><br />တစ္ခုခုကိုကိုယ္ကမလုပ္ကိုင္ခ်င္တဲ့အခါ<br />WHEN DECLINING AN OFFER<br />Britons: I'd prefer not to do that, if you don't mind.<br />Singaporeans: Don't want la...<br /><br />တစ္ဦးနဲ႔တစ္ဦးသေဘာထားအျမင္ကဲြလဲြတဲ့အခါ<br />IN DISAGREEING ON A TOPIC OF DISCUSSION<br />Britons: Err. Tom, I have to stop you there. I understand where you're<br />coming from, but I really have to disagree with what you said about the issue.<br />Singaporeans: You mad, ah?<br /><br />အေျခအေနအက်ဥ္းအက်ပ္နဲ႔ၾကံဳတဲ့အခါ<br />WHEN ASSESSING A TIGHT SITUATION.<br />Britons: We seem to be in a bit of a predicament at the moment.<br />Singaporeans: Die-lah!!<br /><br />ေနာက္ျဖစ္ပ်က္မယ့္အေၾကာင္းအရာကိုေျပာခ်င္တဲ့အခါ<br />WHEN TRYING TO FIND OUT WHAT HAD HAPPENED<br />Britons: Will someone tell me what has just happened?<br />Singaporeans: see how!<br /><br />တစ္စံုတစ္ဦးကအမွာလုပ္မိလို႔ေျပာတဲ့အခါ<br />WHEN SOME ONE DID SOMETHING WRONG<br />Britons: This isn't the way to do it here let me show you,<br />Singaporeans: like that also don't know how to do!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8637826094662273658?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-11471264337393586392008-07-19T13:03:00.001+06:302008-07-19T13:04:32.066+06:30ဆူညံစြာေပါက္ကြဲထြက္လာေသာ ႏွဳိးစက္ေၾကာင္႔ အသိတရားက ယေန႔လုပ္စရာရွိသည္မ်ားကိုခ်က္ျခင္းသတိရေစသည္။ ေရခ်ဳိးျခင္းကိစၥကို ခ်မ္းစိမ္႔ေသာေတာင္ေပၚၿမိဳ႕ရဲ႕အေအးဒဏ္ကိုမမွဳအား ျမန္ဆန္ေသာျပင္ဆင္မွဳ႕ျဖင္႔ ငါးမိနစ္ႏွင္႔အၿပီးသတ္ေစသည္။<br />နာရီကိုလွမ္းၾကည္႔လိုက္ေတာ႔ မနက္ ၄ း ၂၀ ၊ အခ်ိန္ကိုက္ပင္ ညကတည္းကျပင္ဆင္ထားေသာ ေက်ာပိုးအိတ္ကိုလြယ္အိမ္တံခါးအား<br />အသာအယာတြန္း၍ထြက္လာသည္။ ေတာင္ေပၚေလေအးကလူတစ္ကိုယ္လံုးကိုက်ဥ္တက္သြားေစ၏ ။ ခ်မ္းေသာျငား ဇိမ္မခံအားလမ္း<br />ထိပ္မွကားတစ္စင္းလက္လွမ္းတားကာ '' ကားဆရာ ဘူတာပို႔ဗ်ာ '' ကားေပၚတက္ထိုင္၍မွန္အလံုပိတ္ကာလမ္းေဘးရွဳခင္းမ်ားေငးရင္း ၊<br />ျမဴႏွင္းမ်ားပင္မကြဲတတ္ေသး ။ ဘူတာအေရာက္နာရီ ဂဏာန္းမွာ ၄ း ၅၀ အိုေက ၊ မနက္စာအား ရွမ္းေခါက္ဆြဲႏွင္႔ၿပီးေစ၏ ။<br />စီးကရက္ဖြာရင္းဘူတာတြင္းတို႔လွမ္း၀င္ကာ စႀကၤန္မွထိုင္ခံုတြင္ တစ္ခဏမွ်အခ်ိန္ျဖဳန္းလိုက္သည္ ။ ၅ း ၃၀ ရထားစထြက္ၿပီ ၊ မိမိေနရာတြင္ထိုင္၍ မရွိန္မရတတ္ေသးေသာ ဂ်ဴံး ဂ်က္ အားနားဆင္ကာ ဘူတာအိုႀကီးအားေငးၾကည့္ရင္း ဘူတာႀကီးမွာတစ္ျဖည္းျဖည္း<br />ႏွင္းမွဳံၾကားတြင္က်န္ရစ္ခဲ႔ၿပီ ။ ပတ္၀န္းက်င္ျမင္ကြင္းအားေငးရင္းေမာရင္း ေပၚေတာ္မူကုလားဘုရားပင္ေက်ာ္ခဲ႔ၿပီေကာ ၊ ရထားအရွိန္ေၾကာင္႔ျပင္ပမွေအးစက္ေသာေလေၾကာင္႔ ျပဴတင္းတံခါးခ်ရင္း ေစာေစာထလာရသည့္အရွိန္ေၾကာင္႔ ေမွးကနဲျဖစ္ကာအိပ္ေပ်ာ္သြား၏ ။ <br />ဆူညံေသာေစ်းသည္မ်ား၏ေအာ္သံေၾကာင္႔ ဖ်က္ခနဲလန္႔ႏူိးရင္း ဘယ္ဘူတာေရာက္ေနပါလိမ္႔ေပါ႔ ၊ ေအာ္ ကို၀င္းဦး <br />( သရုပ္ေဆာင္ ) နာမည္ႀကီးခဲ႔ေသာ ၿမိဳ႕ေတာင္ေရာက္ေနမွကိုး ။ လက္ပတ္နာရီကိုၾကည့္လိုက္ေတာ႔ ၁၁ း ၃၀ ၊ လက္ဖက္ရည္ေသာက္ခ်င္လာတာနဲ႔ေအာက္ဆင္းရင္း ခပ္ျပင္းျပင္းတစ္ခြက္မွာေသာက္လိုက္တယ္ ၊ မၾကာခင္ခရီးကဆံုးေတာ႔မွာပဲ ။<br />ရထားေပၚျပန္တက္ၿပီး မၾကာခင္မွာပင္ ရထားမွဤဘူတာအားႏွဳတ္ဆက္ကာခ်န္ရစ္ခဲ႔သည္ ။ အင္း..ပ်င္းလာတာနဲ႔ခရီးေဆာင္အိတ္ထဲက<br />တိုင္းရင္းသူကဗ်ာဆရာမ ခ်င္းမေလးရဲ႕ ကဗ်ာေပါင္းခ်ဴပ္ကိုထုတ္ကာ ခံစားရင္းပတ္၀န္းက်င္ပါေမ႔သြားေလသည္ ။ ကဗ်ာေရယာဥ္ေၾကာတြင္ မည္မွ်ေမွ်ာေနမွန္းမသိလိုက္ ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုးေမွာင္မိုက္သြားမွ က်ဳပ္ဆင္းရေတာ႔မည္ဆိုသည္႔အသိက<br />၀င္လာသည္ ။ ကမန္းကတန္း ပစၥည္းကို ရယ္ဒီျပင္ထားရင္း ရထားဂူ၀အထြက္ကိုေစာင္႔ေနမိသည္ ။ ရထားအရွိန္ေလ်ာ႔လာၿပီ ၊ မၾကာခင္<br />ေရွး ႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္တံတားႀကီးနားေရာက္ေတာ႔မည္ ။ အလင္းေရာင္ျမင္စျပဳလာၿပီ ရထားမွာဘီးလွိမ္႔ရုံေလးပင္လွိမ္႔၍ တံတားေပၚစျဖတ္<br />ၿပီ ၊ တံတားအလယ္ေလာက္အေရာက္တြင္ က်ဳပ္တံခါး၀မွလိွမ္႔ရုံေလးလွိမ္႔ေနေသာရထားမွအသာအယာ တံတားေပၚသို႔ေျခခ်မိၿပီ ။ ရထား<br />ျမင္ကြင္းမွေပ်ာက္ကြယ္ေအာင္ေစာင္႔ရင္း က်ဳပ္ေလဟာျပင္မွာေျခခ်ရင္းထိုင္ေနမိတယ္ ။ ရထားႀကီးေပ်ာက္သြားေတာ႔မွက်ဳပ္ေက်ာပိုးအိတ္<br />ကိုဖြင္႔ၿပီး စထုတ္လိုက္တယ္ တစ္ ၊ ငါးမွ်ားတံ ႏွစ္ ၊ ငါးစာ ..... ငါးမွ်ားတံကိုဆြဲဆန္႔ၿပီး ငါးစာတပ္တယ္ ၊ တံတားေအာက္ကေခ်ာင္းထဲကို<br />ခဲတပ္ထားတဲ႔ငါးမွ်ားခ်ိပ္က လိုရာကိုေရာက္တယ္ ၊ ၁ မိနစ္ ၂ မိနစ္ ငါးမွ်ားတံ တင္းကနဲ ျဖစ္သြားတယ္ ၊ က်ဳပ္ငါးတစ္ေကာင္မိၿပီ ၊ စိတ္ေက်နပ္ၿပီ ။ ......<br /><br />က်ဳပ္ဆီလာလည္ၾကတဲ႔မိတ္ေဆြေတြ ကဲ ဒီငါးကို<br />ဘယ္လိုလုပ္စားမလည္း<br />က်ဳပ္ရထားစစီးတဲ႔ၿမိဳ႕ကဘယ္ၿမိဳ႕လည္း<br />တံတားနာမည္ကေရာ ? ေျဖၾကားေပးေစလိုပါသည္.... <br /> ရွင္ရဲထြတ္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-1147126433739358639?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိးnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-50052691581531929572008-07-15T17:30:00.002+06:302008-08-16T08:49:53.443+06:30ကဲဒီတစ္ေခါက္ေတာ့မယ္ေရြးပဲြက်င္းပေပးမယ္ေနာ္..အလွဆံုးဘယ္သူျဖစ္မယ္ထင္လဲ?<br /><br /><br /><div style="border: 3px solid gray; overflow: auto; height: 350px; width: 480px; color: black; background-color: white; text-align: center;"><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image003.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image003.jpg" alt="" border="0" /></a>မမျမင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image004.jpg"><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image004.jpg" alt="" border="0" /></a>မမဖား<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image005.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image005.jpg" alt="" border="0" /></a>မမ၀က္၀ံ<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image006.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image006.jpg" alt="" border="0" /></a>မမၾကြက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image007.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image007.jpg" alt="" border="0" /></a>မမႏြား<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image008.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image008.jpg" alt="" border="0" /></a>မမက်ား<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image009.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image009.jpg" alt="" border="0" /></a>မမျမင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image010.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image010.jpg" alt="" border="0" /></a>မမႏြား<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image011.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image011.jpg" alt="" border="0" /></a>မမေမ်ာက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image012.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image012.jpg" alt="" border="0" /></a>မမေမ်ာက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image013.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image013.jpg" alt="" border="0" /></a>မမက်ား<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image014.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image014.jpg" alt="" border="0" /></a>မမၾကြက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image015.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image015.jpg" alt="" border="0" /></a>မမၾကြက္<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image016.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image016.jpg" alt="" border="0" /></a>မမပင္ဂြင္း<br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://ei.chenjz.googlepages.com/image017.jpg"><br /><img style="cursor: pointer; width: 500px; height: 400px;" src="http://ei.chenjz.googlepages.com/image017.jpg" alt="" border="0" /></a>မမဖ်ံ<br /><br /></div><br /><br />ေကာင္းဆံုးေမာ္ဒယ္ဘယ္သူျဖစ္မယ္ထင္သလဲ။ကဲပရိတ္သတ္ၾကီးတို႔ကပဲဆံုးျဖတ္ေပးၾကပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5005269158153192957?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-81388113280538785272008-07-14T17:12:00.004+06:302008-08-16T08:46:19.129+06:30<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SHsPfvB7VqI/AAAAAAAAAVw/QdvuD5AbV48/s1600-h/110_F_6623383_bpTet799XtFsVBHjXXZ9TzvwdLriKu3m.jpg"><img style="margin: 0pt 0pt 10px 10px; float: right; cursor: pointer; width: 174px; height: 167px;" src="http://bp2.blogger.com/_YRGabYZqXr4/SHsPfvB7VqI/AAAAAAAAAVw/QdvuD5AbV48/s320/110_F_6623383_bpTet799XtFsVBHjXXZ9TzvwdLriKu3m.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5222785230741132962" border="0" /></a><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လြမ္းတယ္..<br />သတိရတိုင္းမင္းပို.ထားခဲ့တဲ့</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />စာေလးေတြျပန္ဖတ္ရင္း</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />ငါေက်နပ္ေနဆဲပါ</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />လမ္းခြဲခါနီးမင္းေျပာခဲ့တဲ့စကားေလးတစ္ခြန္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါမွတ္မိေနေသးတယ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ျဖစ္ႏုိင္ရင္သူငယ္ခ်င္းလိုေနၾကရေအာင္တဲ့</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />ငါလက္ခံေပးခဲ့ပါတယ္</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />အခုေတာ့....<br />လြမ္းေနသူရင္ထဲမွာ</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />မြန္းက်ပ္ေနတဲ့စကားေလးေတြကို</span> <span style="color: rgb(51, 51, 255);"><br />သူငယ္ခ်င္းေလးအျဖစ္နဲ႔တစ္ခ်ိန္ကခ်စ္သူကိုေျပာခ်င္ပါတယ္<br /></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ငါမင္းကိုတစ္ရက္မွေမ့လို႔မရခဲ့ပါဘူး..............တကယ္ပါ...</span> <span id="fullpost"><br /><br /><span style="color: rgb(0, 153, 0);">နင့္ကို<br />အခ်စ္ဆံုးလို႔<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">သိလိုက္ရခ်ိန္မွာ<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါ့ေဘးမွာနင္မရွိေတာ့ဘူး...<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">တကယ္ေတာ့ငါဟာ<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အိမ္မက္တစ္ခုထဲက<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">လန္႔ႏိုးလာသူပါ...<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">နင္ဟာငါ့ကို<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခ်စ္တတ္လာေအာင္<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">သင္ေပးခဲ့သလို<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ခ်စ္တတ္ေတာ့မယ့္<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">အခ်ိန္ေရာက္ေတာ့မွ<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ငါ့အနားကခြဲၿပီး<br /></span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">မုန္းတတ္လာေအာင္လည္း<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေလ့က်င့္ေပးသြားခဲ့တယ္...<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">နင့္ကိုအျပစ္မတင္ပါဘူး<br /></span><span style="color: rgb(0, 153, 0);">တကယ္ေတာ့အျပစ္ရွိသူဟာ<br /></span> <span style="color: rgb(0, 153, 0);">နင့္ကိုခ်စ္မိခဲ့၊ခ်စ္သြားခဲ့တဲ့ငါပါ...<br /><br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">ဘယ္ဆီဘယ္မွာအေသခ်ာတဲ့<br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ဆံုႏိုင္ခြင့္တစ္ခုကို<br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ေမွ်ာ္ကိုးရင္းေတြ႔ၾကဖို႔ဆိုတာ<br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">မျဖစ္ႏိုင္တဲ့အခါ<br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">ငါ့အတြက္ေတာ့<br /></span><span style="color: rgb(204, 51, 204);">မင္းဓာတ္ပံုေလးကသာ<br /></span> <span style="color: rgb(204, 51, 204);">အလြမ္းေျပစရာပါ။</span><br /><span style="color: rgb(153, 153, 255);"><br />၁ေယာက္ထဲပါ။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၂ေယာက္မရွိပါဘူး။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၃သံုးေနက်စကားမဟုတ္လို႔ပါ။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၄စားေပးပါ။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၅ရင္ထဲကို၀င္ၾကည့္ပါလား။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၆ကပ္ေနတယ္။<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">၇ရက္ပတ္လံုးမင္းကိုလြမ္းလို႔...<br /></span><span style="color: rgb(153, 153, 255);">မင္းကိုသိပ္ခ်စ္ခဲ့တာကိုေတာ့ယံုေပးပါကြာ။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8138811328053878527?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>Dreamhttp://www.blogger.com/profile/15656988267682359741noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-75819752964456368072008-07-11T08:45:00.000+06:302008-07-11T12:14:46.570+06:30ၾကယ္ေပါင္းစံုၿခံရံလို႔<br />တင္႔တယ္စြစန္းေငြယံု<br />ထည္၀ါကာ၀င္းပသကာလ<br />ေဘာ္ေငြတစ္စင္းေမွာင္မိုက္တြင္းမွာ<br />ေမွးမွိန္ကာျဖဳတ္ခနဲေၾကြေလရဲ႕<br />စႏၵာရယ္သင္သိပါေလစ<br />ၾကယ္စင္မယ္နိဂံုးခ်ဳပ္ရတယ္<br />ငဲ႔ေတာ္မူဦး........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7581975296445636807?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-66196247890964993982008-07-11T08:37:00.000+06:302008-07-11T12:14:39.422+06:30တူႏွစ္ကိုယ္ ဘုရားလည္းသြားခဲ့တယ္<br />အားလံုးကိုရင္ဆုိင္ အခိုင္အမာလဲ ခ်စ္ၾကတယ္<br />ေဝးရဖို႔အေၾကာင္း မေတြးဘူးတဲ့<br />လြမ္းေတး မဆို လြမ္းကဗ်ာကိုမေရး<br />စကၠန္႔တုိင္း ေပ်ာ္တဲ့ ခ်စ္သူႏွစ္ေယာက္<br />အခုေတာ့ေလ…….<br />အေဝးၾကီးေဝး အေဆြးၾကီးေဆြးေနရျပီ<br />လြမ္းစာကိုစီ လြမ္းကဗ်ာကိုသီျပီး<br />လြမ္းေတးကိုဆို လြမ္းမ်က္ရည္ၾကရျပီ<br />ဆုေတာင္းပဲမျပည့္တာလား ကံၾကမၼာလား<br />တူယွဥ္ကာလက္တြဲ ေပ်ာ္ပြဲႏႊဲတဲ့ေနရာကို<br />အခ်ိန္တုိင္းပဲ သတိရတယ္<br />ရင္နာနာနဲ႔ခြဲခြါ ဘယ္ခါမွ ျပန္ဆံုရမွာလဲ<br />အေတြးေတြ မအို ရုပ္ေတြအိုလဲ<br />အခ်စ္ေတြေတာ့ ပ်ိဳေနစဲပါ<br />သိပ့္ခ်စ္ရတဲ့ခ်စ္သူရယ္…<br /> ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-6619624789096499398?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-35500069973504037412008-07-11T08:27:00.002+06:302008-07-11T12:14:39.422+06:30ေကာင္းကင္ျပာၾကီးရဲ့ ေအာက္မွာ<br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ေကာက္ရတယ္<br />တိုင္းရင္းသူ ဝတ္စံုေလးနဲ႔<br />ယဥ္လုိက္တဲ့သူဓာတ္ပံု<br />တူႏွစ္ကိုယ္ယွဥ္တြဲ ေပ်္ာပြဲေလးႏႊဲခ်င္တယ္<br />ဒီဘဝမွာ ဒီတစ္ခါ တစ္ဖတ္သတ္အခ်စ္<br />ေနာက္မျဖစ္ရပါလုိ၏<br />ခ်စ္သူရဲ့ပံုရိပ္ မ်က္ဝန္းမွိတ္ထားလည္း<br />အေတြးထဲမွာ ဝင္ေနတယ္<br />စိတ္ကူးထဲမွာ ျမင္ေနတယ္<br />တစ္သက္မွာတစ္ခါအခ်စ္ဦးပါလုိ႔လဲ<br />ရင္တြင္းဖြင့္ဟ အမွန္တရားေတြပဲျဖစ္ခ်င္တယ္<br />ေျပာျပခ်င္တယ္ မိန္းကေလးေရ<br />မင္းဟာအခ်စ္ဆံုးပါလုိ႔…..<br />ဒီဘဝမွာ မဆံုျဖစ္လုိ႔<br />ငါ့ရင္တြင္းမွာ နာေနတယ္<br />ၾကင္နာခ်င္ေသာ္လဲရင္နာလြန္းလုိ႔<br />ဟိုး……….အေဝးၾကီးမွာေနရတယ္<br />မင္းသာ ၾကည္ျဖဴရင္<br />စကၠန္္႔မျခား မင္းအနားကိုလာခဲ့မယ္<br />ဘယ္လုိလဲမိန္းကေလးေရ…….<br />အေျပးေလးလာခဲ့ရမလား………ခ်ုစ္သူေရ..။<br />ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-3550006997350403741?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-84119497048838306482008-07-10T16:23:00.001+06:302008-07-11T12:14:27.205+06:30ရွမ္းမင္းသမီးေလး ေစာမြန္လွ ဟာ အေနာ္ရထာဘုရင္ရဲ့ပုဂံ<br />ျပည္ကို လိုက္ပါသြားရရွာတာေပါ့ကြယ္။ မိုးေကာင္းေစာ္ဘြား<br />ႀကီးဟာေစာမြန္လွနဲ့အတူ ေက်ာက္သံပတၱျမားေတြနဲ့<br />ရံေ႐ြွေတာ္ ေတာ္မ်ားစြာကိုလည္း တပါတည္း ထည့္ေပးလိုက္<br />ပါတယ္။<br />အဲဒီကာလထဲက ဧရာ၀တီျမစ္ဖ်ားျဖစ္တဲ့ေမခ ေခ်ာင္းမွာေ႐ြွ<br />က်င္တဲ့လုပ္ငန္းရွိၿပီးေ႐ြွကလည္<div class="gmail_quote"><wbr>းသိပ္ထြက္တယ္။<br />အဲဒီေတာ့ ေစာမြန္လွနဲ့အတူ အလြန္အဖိုးတန္တဲ့ ရတနာေတြ<br />လည္းပါသြားတာေပါ့။<br />အေနာ္ရထာဘုရင္ဟာ အလြန္ေခ်ာေမာတဲ့မိဖုရားေစာမြန္<wbr>လွ<br />ကို အင္မတန္ခ်စ္ရွာပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အေနာ္ရထာဘုရင္မွာ<br />မိဖုရားမ်ားျပားစြာရွိေနတယ္။ေခ်<wbr>ာေမာလွပတဲ့ ေစာမြန္လွ<br />ကို အေနာ္ရထာဘုရင္ရဲ့ အျခားမိဖုရားေတြက မနာလို၀န္တို<br />ျဖစ္ၾကတယ္။<br /><br />အဲဒီေတာ့ ပုဂံဘုရင္အေနာ္ရထာကို အျခားမိဖုရားေတြက ဂံုး<br />ေခ်ာၾကတာေပါ့။ ရွမ္းမင္းသမီးေလးေစာမြန္လွဟာ စုန္းပညာ<br />တတ္ေၾကာင္း ညအခ်ိန္ေတြမွာ စုန္းေတာက္ေၾကာင္းစသည္ျဖင့္<br /><br />မိဖုရားအမ်ားက ေျပာလာတာေၾကာင့္ ညအခ်ိန္ေတြမွာ လူလြတ္<br />စံုစမ္းခိုင္းတယ္။<br />အေနာ္ရထာရဲ့ လူယံုက ညအခ်ိန္မွာ ေစာမြန္လကို ေခ်ာင္းၾကည့္<br />တဲ့အခါ၊ ဖခင္မိုးေကာင္းေစာ္ဘြားႀကီးေပး<wbr>လိုက္တဲ့ အလြန္အဖိုး<br />တန္လွတဲ့ နားေဋာင္းနဲ့ အျခားေက်ာက္မ်က္ေတြက အေမွာင္<br />ထဲမွာ ၿဖိဳးၿဖိဳးပ်က္ပ်က္လက္ေနတာေပါ့။<br />အေနာ္ရထာဘုရင္ရဲ့လူယံုေတာ္ကလည္း ေတြ ့ျမင္တဲ့အတိုင္း<br />ဘုရင္ကိုေလၽွာက္ေတာ့ အေနာ္ရထာဘုရင္ဟာ ခ်က္ျခင္းပဲ<br />ေစာမြန္လွေလးကို ျပဳစားတတ္တဲ့ကေ၀မ ဆိုၿပီးပုဂံနန္းေတာ္က<br />ေန ႏွင္ခ်လိုက္တယ္။<br />ရွမ္းမင္းသမီးေလးေစာမြန္လွဟာ ႏွလံုးေၾကကြဲမတတ္ပူေဆြး<br />ရၿပီး အရွက္ကြဲစြာနဲ့ ဖခင္မိုးေကာင္းေစာ္ဘြားႀကီးထံျ<wbr>ပန္လာ<br />ခဲ့ရရွာပါတယ္။<br /><br /><a href="http://bp3.blogger.com/_exMqRjBVTB8/SHWhlAI0-xI/AAAAAAAAASA/r3eW_8YyqZU/s1600-h/Peye.jpg" target="_blank"><img src="" style="margin: 0px 0px 10px 10px; float: right;" alt="" border="0" /></a> အဖြားေျပာသည့္ေနာက္ဆက္တြဲ ႕ ႕ ႕ ႕<br /><br />ျမန္မာဘုရင္ေတြအေခ်ာအလွျမင္တို<wbr>င္းေတာ္ေကာက္သိမ္းပိုက္<br />တတ္ၿပီးေမြွးရင္ပန္ နံရင္ပစ္တတ္လို ့ေတာင္ေပၚသူအေခ်ာအလွ<br />ေတြဟာ သူမတို ့မ်က္ႏွာေတြကို ပရဲထိုးၿပီးဖ်က္ဆီးလိုက္ၾက<br />တာ ျမန္မာဘုရင္ေတြလက္ထက္ကတည္းက ဆိုပါေတာ့ကြယ္။<br /><br /><div><a href="http://bp2.blogger.com/_exMqRjBVTB8/SHWhOGtL2hI/AAAAAAAAAR4/P-sxF6VfqN8/s1600-h/Shan+pepop+%26+Ahlay.jpg" target="_blank"><img src="" style="margin: 0px 10px 10px 0px; float: left;" alt="" border="0" /></a> မသက္ဇင္ တို ့ဆီလာလည္ရင္ ရွမ္းပဲပုပ္ရယ္ ႕ ႕ ႕ ႕<br />ေခါပုပ္ရယ္ ႕ ႕ ႕ေက်ြးမယ္ေနာ္ ့ ့ ့ ့။</div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8411949704883830648?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-53309479263523730432008-07-10T16:18:00.000+06:302008-07-11T12:14:22.185+06:30အဖြားကေျပာတယ္ အဖြားပံုေျပာတဲ့အခ်ိန္ေတြမွာ မ်က္လံုးမွိတ္<br />ထားၿပီးမိမိကိုယ္ကို ငွက္ကေလးတေကာင္လိုသေဘာထားကာ<br />ဟိုး ႕ ႕ ႕အေ၀းမွာျမင္ေနရတဲ့ေတာင္ျပာတန္း<div class="gmail_quote"><wbr>ႀကီးေတြေပၚပ်ံ<br />သန္းသလိုခံစားၿပီးနားေထာင္ေနာ္<wbr>တဲ့။ အဖြားေျပာတဲ့အတိုင္း<br />က်မမ်က္လံုးမွိတ္ၿပီးနားေထာင္ၾ<wbr>ကည့္ပါတယ္။<br />မယံုရင္ မ်က္လံုးမွိတ္ၿပီးပံုေျပာေကာင္း<wbr>သူဆီမွာနားေထာင္<br />ၾကည႕္ပါလား။<br />ကဲမ်က္လံုးမွိတ္ေတာ့ေနာ္ ႕ ႕ ႕စ ေျပာၿပီ။<br /><br />လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္း ကိုးရာေက်ာ္ေလာက္က ယခုေခတ္ ကခ်င္<br />ျပည္နယ္လို ့ေခၚတဲ့ မိုးေကာင္းနယ္ႀကီးကိုအုပ္ခ်ဳပ္<wbr>တဲ့ မိုးေကာင္း<br />ေစာ္ဘြားႀကီးမွာ အင္မတန္ေခ်ာေမာလွပတဲ့ေစာမြန္လွ<wbr>လို ့ေခၚတဲ့<br />သမီးေတာ္ေလးတပါးရွိတယ္။<br />ေစာမြန္လွ ရွမ္းမင္းသမီးေလးဟာ ဘယ္ေလာက္မ်ားလွသလဲဆိုရင္<br />ဆင္စြယ္ေရာင္လိုအသားအရည္ျဖဴေဖြး<wbr>ၿပီး နက္ေမွာင္ၿပီးသန္စြမ္းတဲ့<br />ဆံပင္ရွည္ေတြဟာ ေခါင္းေလၽွာ္ၿပီးျဖန္ ့ခ်ထားရင္ေျမၾကီးကိုေတာင္<br />ထိတယ္လို ့ဖြားဖြားရဲ့ အဘြားေတြကေျပာျပတယ္။မိုးေကာင္း<br />ေစာ္ဘြားႀကီးကလည္း မင္းသမီးေလးေစာမြန္လွကို အသဲတံုအူတံု<br />ခ်စ္ရွာေတာ္မူတယ္။လယ္ယာစိုက္ပ်ိ<wbr>ဳးေရး နဲ့ရိုးသားစြာလုပ္ကိုင္<br />စားေသာက္ၾကတဲ့ ရွမ္းနယ္သူနယ္သားမ်ားဟာလည္း ေစာမြန္လွ<br />ေလးကို သိပ္ခ်စ္ၾကတာေပါ့။<br />တေန ့မွာ ပုဂံျပည္က အေနာ္ရထာဘုရင္ဟာ စစ္သည္ေျမာက္မ်ား<br />စြာနဲ့ ရွမ္းနယ္ကို ခ်ီတက္လာၾကတယ္။<br />ခ်ပ္၀တ္တံဆာေတြ၀တ္ဆင္ထားတဲ့အလြ<wbr>န္မ်ားျပားတဲ့ ပုဂံစစ္<br />သည္ ေတြကို ေတြ ့ေတာ့ရွမ္းနယ္သူနယ္သားေတြဟာအလြ<wbr>န္<br />စိုးရိမ္ထိတ္လန္ ့ေနၾကတယ္။ပုဂံ စစ္သည္ေတာ္ေတြဟာ<br />မ်က္ႏွာတည္တည္ႀကီးေတြနဲ့ ဒါးလွံေတြကိုင္ထားၿပီး ညိဳေမွာင္<br />တဲ့အသားအရည္နဲ့ျမင့္မားတဲ့အရပ္ၾ<wbr>ကီးေတြဟာ ၆ ေပ နီးပါး<br />ေလာက္ရွိၾကတယ္။<br />မိုးေကာင္းေစာ္ဘြားၾကီးဟာ စိုးရိမ္ထိတ္လန္ ့ေနၾကတဲ့ျပည္<br />သူျပည္သားေတြကိုၾကည့္ၿပီးေက်ာက္<wbr>သံပတၱျမားေလာက္နဲ့<br />ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္မွာမဟုတ္တဲ့အေနာ<wbr>္ရထာဘုရင္ကို သမီးေတာ္<br />ေစာမြန္လွေလးကို ဆက္သလိုက္ ရတယ္။<br /><br />ဆက္ရန္ ႕ ႕ ႕ ႕ </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5330947926352373043?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-17783232627623834772008-07-10T16:08:00.000+06:302008-07-11T12:10:45.430+06:30မိန္းကေလးေတြတစ္ဘ၀လံုးအတြက္<br />ေဆာင္းပါးေလးက ဒီလိုပါ...<br />" ရြာတစ္ရြာမွာေပါ႕ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ႕ ခ်စ္သူႏွစ္ဦးရွိၾကတယ္..... အရမ္းလဲခ်စ္ၾကေတာ႕ နီးစပ္ဖို႕အေရး ႀကိဳးစားၾကတာေပါ႕... လုလင္ပ်ိဳက လံုမေလးကို ခိုးေျပးဖို႕ ခ်ိန္းပါတယ္.... ညသန္းေခါင္ယံမွ လံုမေလးအိမ္ေရွ႕က စံပယ္ရုံအကြယ္ကေန ေရႊဂ်ိဳးကူသံျပဳရင္ လံုမေလးက ထြက္လာဖို႕ခ်ိန္းတယ္... ခ်ိန္းဆိုတဲ႕ညမွာ လံုမေလးလဲ တကူ.... ကူး ... ကူ ဆိုတဲ႕ အသံၾကားတာနဲ႕ အထုတ္ဆြဲထြက္လာခဲ႕တယ္... ႏွစ္ေယာက္သား ေတာထဲကို ထြက္ေျပးၾကတာေပါ႕... ေတာ္ေတာ္ေလးလဲ ခရီးေရာက္ေတာ႕ ဗိုက္ကဆာလာတာေပါ႕... အဲဒီမွာဘဲ လံုမေလးပါလာတဲ႕ ထမင္းထုပ္ကို ႏွစ္ေယာက္ခြဲ စားမယ္လုပ္တယ္.... ထမင္းထုပ္ကိုဖြင္႕လိုက္ေတာ႕ ပုဇြန္ထုပ္က တစ္ေကာင္ပဲ ပါလာတယ္... အဲဒီေတာ႕ လုလင္ပ်ိဳက ပုဇြန္ထုပ္ကို ထမင္းပံုအလယ္မွာ ေထာင္ထားမယ္... ထမင္းထုပ္ကို ႏွစ္ေယာက္တူတူစားရင္း ပုဇြန္ထုပ္လဲသြားဘက္ကသူက ပုဇြန္ထုပ္ကို စားဖို႕ ေျပာတယ္... အဲလိုနဲ႕ လုလင္လဲ ဆာဆာနဲ႕စားလိုက္တာ ေထာင္ထားတဲ႕ ပုဇြန္ထုပ္က လုလင္ဘက္ကို လဲသြားတာေပါ႕... အဲဒီေတာ႕ လုလင္က ပုဇြန္ထုပ္ရဲ႕ ေခါင္းပိုင္းကို စၿပီးစားလိုက္တယ္.... လံုမေလးက ေတြးမိတယ္ ေၾသာ္... ေခါင္းပိုင္းမို႕ ငါ႕ကိုမေကၽြးတာပါေပါ႔.... ေနာက္ လုလင္က အၿမီးပိုင္းကို ကိုက္လိုက္တယ္... လံုမေလးလဲ ေတြးျပန္တယ္ ေၾသာ္.... အၿမီးပိုင္းမို႕ ငါကိုမေကၽြးတာေနမွာပါေပါ႕... ေနာက္ဆံုး လုလင္က<br />ပုဇြန္ထုပ္ႀကီးရဲ႕ အလယ္ပိုင္းကို စားလိုက္တယ္... အဲဒီေတာ႔ လံုမေလးလဲ ပုဇြန္ထုပ္ကို နည္းနည္းမွ မစားလိုက္ရရွာဘူး.... ထမင္းလဲ စားၿပီးေရာ လုလင္က ေရဆာတယ္လို႔ ဆိုျပန္တယ္.... အဲဒီမွာ လံုမေလးလဲ ေရရွာၿပီး တိုက္ရျပန္တာေရာ.... ေရေသာက္ၿပီး လုလင္ပ်ိဳလဲ ေမာေမာနဲ႕လဲအိပ္ေပ်ာ္သြားတာေပါ႕.... အဲဒီအခ်ိန္မွာဘဲ လံုမေလးလဲ ရြာဘက္ကို အေျပးျပန္လာပါေတာ႕တယ္... ေနာက္ေန႕မွာ လုလင္ပ်ဳိလဲ ရြာျပန္ေရာက္ၿပီး သန္းေခါင္ယံအေရာက္မွာ လံုမေလးအိမ္ေရွ႕က စံပယ္ရုံေနာက္ကြယ္ကေန ေရႊဂ်ိဳးကူသံ ထပ္ေပးပါတယ္..... အဲဒီအခ်ိန္မွာေတာ႕ လံုမေလးက ထြက္မလာေတာ႕ပါဘူး.... အခန္းျပတင္းကေနပဲ လွမ္းေျပာလိုက္ပါတယ္...... "ေတာ္ပါေတာ႕ေမာင္ႀကီးရယ္ ပုဇြန္ထုပ္လဲ ကတည္းက စိတ္၀မ္းကြဲလို႔ ေဝးၾကရၿပီလို႕သာ မွတ္လိုက္ပါေတာ႔" တဲ႔ေလ...မိန္းကေလးေတြ တစ္ဘ၀လံုးအတြက္ရည္ရြယ္ထားရင္ အခ်စ္မွာ မ်က္စိရွိဖို႕လိုပါတယ္...အေပၚယံ အေရျပားက အလွတရားထက္ ကိုယ္နဲ႕ တစ္ဘ၀လံုး ေအးအတူပူအမွ် စိတ္ထားႏိုင္မယ္႕သူကို ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔ လိုအပ္ပါတယ္...<br />ၾကယ္စင္နတ္သမီး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-1778323262762383477?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-6298350962420882542008-07-10T08:46:00.002+06:302008-07-11T12:11:58.175+06:30လူတစ္ေယာက္ဟာ သြားလားလႈပ္ရွားေနတယ္ဆိုတာအသက္ရွင္ေနလုိ႔ပဲ ၊<br />ဒါဆိုရင္ ေသေနတယ္ဆိုတာဘာလဲ………. ေမးစရာျဖစ္လာတယ္<br />ဟုတ္တယ္ ေသေနတယ္ဆိုတာခံစားခ်က္ေတြေလ<br />ရင္ထဲရွိတာေတြပါ ဘယ္မွာလဲလြတ္လပ္မႈ တရားမွ်တမႈေကာဘယ္မွာလဲ<br />စီးပြားေရးေတြကေကာ ေကာင္းေနလို႔လား ပညာေရးေတြကေကာ့ျမင့္မားလို႔လား<br />ဒါေတြဟာေသေနတာပဲ လူသားအားလံုးဟာ ဒါေတြကိုပိုင္ဆိုင္တယ္ေလ<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြဘယ္မွာ ရွင္သန္လို႔လဲ ဘာမွာ- လုပ္လုိ႔မရတာ ဒါကိုရွင္သန္ေနတယ္<br />လုိ႔ေျပာလုိေျပာလုိရလား အားလံုးပိတ္ဆို႔မႈေတြ တံခါးေပါက္ေတြအားလံုးပိတ္ထားေတာ့<br />အေမွာင္ေလာကၾကီးထဲကိုေရာက္သြားတာေပါ့ အေမွာင္ထဲမွာ ဘာကိုျမင္ခ်င္ေသးလဲ<br />တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္ အလင္းတန္းေတြေပးတယ္ေလ ျမင္ေအာင္မွ မၾကည့္ၾကတာ………..<br />သူေျပာသမွ် ေခါင္းညိတ္ေနရတယ္ေလ ဒါဟာဘာ့ေၾကာင့္လဲ သူခိုင္းတာလုပ္ေနၾကတယ္<br />ဒါဟာဘာ့ေၾကာင့္လဲ … ဘဝကိုအေသခံျပီး အသက္ရွင္ဖို႔ပဲ လုပ္ေနၾကတယ္ ……<br />တကယ္ဆိုရင္ အေမွာင္ေလာကၾကီးထဲမွာ ရက္တစ္ရာေနမယ့္အစား အလင္းေရာင္ျပည့္<br />ဝတဲ့ ေလာကၾကီးထဲမွာ တစ္ရက္ေလာက္ေနရတယ္ဆိုရင္ ပိုျပီး လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္မယ္…..<br />ငါဟာ မ်က္လံုးမျမင္ရတဲ့ ဘဝမွာ ေပ်္ာႏိုင္မလား ေတြးၾကည့္ပါ..အေမွာင္ေလာကဆိုတာ<br />မ်က္မျမင္ရဲ့ ဘဝပဲ ႏွလံုးသားခံုးရံုးအပိတ္ခံလုိက္ရတယ္ဆိုရင္ အခ်စ္ေတြမရွိၾကေတာဘူး<br />လူသားတိုင္း သတ္ရွိသတၱဝါတိုင္း ခ်စ္တက္ၾကတယ္ေလ …အခ်စ္ေတြမခ်စ္ၾကရရင္……<br />ငါတုိ႔ဘယ္လုိလုပ္ၾကမလဲ…အသက္ေတြၾကီးလို႔ ရုပ္ေတြအိုေနပါေစ.အေတြးေတြပ်ိဳေနဖို႔ပဲ<br />ေနာက္ဆံုးထြက္သက္ထိတက္ႏုိင္သေလာက္လုပ္ၾကဖို႔ပဲ ဘာ့ေၾကာင့္လဲဆိုေတာ့<br />ငါတို႔ဟာ ျမင့္ျမတ္တဲ့ ဘဝမွာ ေရာက္ေနတဲ့ လူသားေတြျဖစ္ေနလုိပဲ…လူဆိုတာ အသိတရားရွိတယ္ .. ေတြးေခၚႏုိင္တယ္ .. ျဖစ္ခ်င္တယ္ထက္ ျဖစ္သင့္တာကို…………<br />လုပ္ၾကတယ္ေလ လူတစ္ေယာက္ရဲ့ လြတ္လပ္မႈ ကိုပိတ္ပင္တာဟာ - ဒါဟာ ………<br />ေကာင္းမႈလား မေကာင္းမႈလား ……….ဘဝကိုအေသခံၾကေတာ့မွာလား …………<br />အျပစ္မရွိတဲ့ လူေတြကို အျပစ္ေပးတာ ေကာင္းသလား မေကာင္းဘူးလား……..<br />လူေတြဆိုရင္ သိတယ္ ေတြးေခၚတက္တယ္ စဥ္းစားတက္တယ္ေလ…………….<br />ဒါေၾကာင့္ ငါဟာ အသက္ရွင္တာ တစ္ခုနဲ႔ပဲေၾကနပ္ျပီးေတာ့ ဘဝကိုအေသခံမွာလား<br />ငါဟာ အလင္းေရာင္ကိုလုိလားသလား-------မ်က္မျမင္ဘဝမွာပဲေနၾကမွာလား…….<br />အမွားလုပ္ေနသူကိုအားေပးမွာလား ကိုယ္တုိင္လဲ အမွားလုပ္ေတာ့မွာလား………<br />ေတြးၾကည့္ ခပ္ေရးေရးေတာ့ျမင္လိမ့္မယ္..ေျပးၾကည့္အေကာင္းေတြပါ့မလား<br />အားလံုးစဥ္းစားၾကေပါ့ ငါဟာလူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနလုိ႔ပဲ………….<br /> ၾကိဳးစားလွ်က္ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-629835096242088254?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-5317547723105703922008-07-09T11:24:00.011+06:302008-07-11T12:15:09.608+06:30<div style="text-align: justify;"><span style="font-size:85%;">ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြင္းရွိ လူမ်ိဳးစုအသီးသီး၌မိမိတို႔ လူမ်ိဳးစုမ်ား၏ အျမင္ႏွင့္႐ူေထာင့္ အမ်ိဳးမ်ိဳးမွ မွတ္တမ္းတင္ေရးသားထားခဲ့ၾကသည့္ ရာဇ၀င္အေစာင္ေစာင္မ်ားရွိေပသည္။ ျမန္မာတို႔့၌ ျမန္မာရာဇ၀င္ေတာ္ႀကီးမွ အစျပဳလ်က္ ရာဇ၀င္လတ္ ရာဇ၀င္ခ်ဳပ္မွန္ နန္းရာဇ၀င္ေတာ္ႀကီးႏွင့္ ကုန္းေဘာင္ဆက္ရာဇ၀င္ေတာ္အထိ အေစာင္ေစာင္အမ်ားအျပားရွိေလသည္။ ျမန္မာမ်ားနည္းတူ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းျဖစ္ေပၚတိုးတက္မူတြင္ ႀကီးမားသည့္က႑မွေန၍ ပါ၀င္ခဲ့ၾကေသာ မြန္ ၊ ရွမ္း ၊ ရခိုင္စသည့္လူမ်ိဳးမ်ား၌လည္း၄င္းတို႔၏ လူမ်ိဳး ႏွင့္ ႐ွုေထာင့္အသီးသီးမွေန၍ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကသည့္ ရာဇ၀င္အေစာင္ေစာင္မ်ားရွိေပသည္။ ကရင္ ၊ ပအို႔ ၊ ကခ်င္ ၊ ကယား ၊ ခ်င္းတို႔သည္လည္းမ်ိဳးစဥ္မ်ိဳးဆက္မွတ္တမ္းရာဇ၀င္မ်ားရွိၾကသည္။ ထို႔အျပင္ လူမ်ိဳးစုတစ္စုက အျခားလူမ်ိဳးစုမ်ားေဒသမ်ားအား တိုက္ခိုက္ေအာင္ျမင္ ခဲ့သည့္ တိုက္ပြဲေအာင္ပြဲမ်ားအား ဖြဲႏြဲထို့ေရးသားထားသည့္ ေမာ္ကြန္းအေရးေတာ္ပံုမ်ားလည္းရွိၾကသည္။ ႏိုင္ငံတခုအတြင္းသို႔ လူမ်ိဳးမ်ားစတင္အေျခခ် ေနထိုင္ျခင္း တိုးတက္ခ်ဲ့ထြင္ျခင္း ေပါင္းရံုးစည္းလံုးျခင္းစသည့္ အထက္ပါမွတ္တမ္း ရာဇဝင္မ်ားအေရးေတာ္ပံုစသည့္ သမိုင္း၀င္စာေပမ်ားသည္မိမိတို႔ လူမ်ိဳးစုအသီးသီး၏ အေၾကာင္းအရာတြင္အဓိက ထားရွိ၍ ဦးစားေပးကာကြယ္၍၎ ဖြဲ႕ႏြဲ့ဂုဏ္တင္ေရးသားျခင္း ျပဳၾကလ်က္ အျခားလူမ်ိဳးစုမ်ားအား တဘက္သတ္အဆိုးခ်၍၎ ျပစ္တင္႐ႉံခ်၍၎ေရးသားျခင္း ျပဳၾကသည္ကိုေယဘူယ်ေတြ ့ရသည္။ ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံအတြင္းသို႔ လူမ်ိဳးစုတစ္စုမက အေျခခ်ေနထိုင္ရန္ ႀကိဳးပမ္းအားထုတ္ျခင္းျပဳၾကသည့္ အခါမ်ားတြင္ ထိုလူမ်ိဳးစုအသီးသီး၏ ႏိုင္ငံေရး စီးပြားေရးယဥ္ေက်းမွုတိုတိုးတက္ျဖစ္ေပၚမွု သည္မညီမမၽႇရွိေနတတ္ျခင္းေၾကာင့္ ထိုမညီမၽႇမုွေပၚတြင္အေျခခံ၍ ပဋိပကၡတရားတိုသည္ မလြဲမေရွာင္သာေပၚေပါက္လာၾကရသည္။ ႏိုင္ငံတစ္ႏိုင္ငံအတြင္း လူမ်ိဳးစုအခ်င္းခ်င္း တန္းတူညီမၽွသည့္ဆက္ဆံေရးကိုမတည္ေဆာက္ႏိုင္ေသးသ၍လူမ်ိဳးစုတိုင္း၏ မိမိကံၾကမၼာ မိမိဖန္တီးပိုင္ခြင့္ကို လက္ခံက်င့္သံုးျခင္းမျပဳႏိုင္ေသးသ၍ထို ပဋိပကၡတရားသည္ထိုႏိုင္ငံ၏ ကံၾကမၼာကိုဖန္တီးၿမဲဖန္တီး ေနလိမ့္မည္သာ ျဖစ္ေလသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံသမိုင္းတေလၽွာက္တြင္ လူမ်ိဳးစုမ်ားအတြင္းမလြဲသာမေရွာင္သာ ေပၚေပါက္ျဖစ္ပြားခဲ့သည့္ပဋိပကၡမ်ားအား လူမ်ိဳးစုတစ္စုက အျခားလူမ်ိဳးစု တစုအားတဘက္သတ္အျပစ္ဖို႔၍ မိမိလူမ်ိဳးစုကိုသာကာကြယ္ မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ၾကသည့္ ရာဇ၀င္သမိုင္း အေစာင္ေစာင္တို႔သည္ သူ႕ေခတ္ႏွင့္သူ႕ အခါေပၚေပါက္ခဲ့ ျခင္းျဖစ္သည္။ အနာဂါတ္ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္တြင္ ျပည္ေထာင္စုသား အခ်င္းခ်င္းအထင္ လြဲမွားစိတ္နာက်ည္းေစမည့္သမိုင္း၀င္စာေပမ်ားအားသုေတသီတို့အတြက္ အမ်ိဳးသားယဥ္ေက်းမွုျပတိုက္တြင္သာ သိမ္းဆည္းထားသင့္ေပသည္မ်ိဳးဆက္လူငယ္မ်ားႏွင့္ လူထုသည္ ပိဋိကတ္အိုးကြဲမ်ားမဟုတ္ၾကေသး ဆိုသည့္အခ်က္သည္ အနာဂါတ္ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္အတြက္ အလြန္အေရးႀကီးေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ ေပသည္။<br />မသက္ဇင္<br /></span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-531754772310570392?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-73498593835602617502008-07-09T11:16:00.000+06:302008-07-11T12:15:37.823+06:30ကံေကာင္းၿခင္း၊ကံဆိုးၿခင္းဆိုတာတေန႔ေသာ္ ၿမတ္စြာဘုရားသခင္၏ေက်ာင္းေတာ္ဆြမ္းစားဇရပ္၌ဆြမ္းၾကြင္းဆြမ္းက်န္ကေလးမ်ားကို<br />ေတာင္းယူရန္ေစာင့္ေနေသာသူေတာင္းစားေမာင္ႏွံကိုဘုရားရွင္ကၿမင္ေတာ္မူ၍ၿပံဳးေတာ္မူေလသည္။<br />ရွင္အာနႏၵာကေလွ်ာက္ထားေမးၿမန္းေသာအခါ ဘုရားရွင္ကခ်စ္သားအာနႏၵာ..ဤဇနီးေမာင္ႏွံသည္ ႏွစ္ဖက္မိဘတို႔မွရေသာအေမြအားၿဖင့္ကုေဋရွစ္ဆယ္ႏွစ္သြယ္ၾကြယ္၀ေသာဇနီးေမာင္ႏွံတို႔ၿဖစ္ခဲ့ၾကသည္။ပထမအ႐ြယ္တြင္ေလာကီခ်မ္းသာကိုလို၍အားထုတ္ခဲ့သည္ရွိေသာ္<br />ဤေနၿပည္တြင္ပထမအဆင့္ၾကြယ္ေသာသူေဌးေမာင္ႏွံတို႔ၿဖစ္ခဲ့ရာ၏။ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာကိုလို၍<br />အားထုတ္သည္ရွိေသာ္လင္သည္အရဟတၱမဂ္ကိုဆိုက္၍မယားသည္အနာဂါမိဂ္ကိုဆိုကရာ၏။<br />ဒုတိယအရြယ္တြင္ေလာကီ စီးပြားကိုအားထုတ္ေသာ္ဤေနၿပည္တြင္ဒုတိယအအဆင့္ၾကြယ္၀ေသာသူေဌးေမာင္ႏွံၿဖစ္ရာ၏။ေလာကုတၱရာစီးပြားကိုအားထုတ္ေသာ္လင္သည္အနာဂါမိမဂ္၊<br />မယားသည္သကဒါဂါမိမဂ္ကိုဆိုက္ေရာက္ရာ၏။ ဒုတိယအရြယ္လြန္စတြင္ေလာကီစီးပြားကိုအားထုတ္ေသာ္တတိယအဆင့္အၾကြယ္၀ဆံုးေသာသူေဌးေမာင္ႏွံၿဖစ္ရာ၏။ေလာကုတၱရာစီးပြားကိုအားထုတ္ေသာ္လင္သည္<br />သကဒါဂါမိမဂ္၊မယားသည္ေသာတာပတၱိမဂ္ကိုဆိုက္ရာ၏။ယခုကားအခါလြန္ေလၿပီၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ေရခန္းေၿခာက္ေနေသာအိုင္အနီး၌ေငးမွိဳင္ေနေသာဗ်ိဳင္းအိုေမာင္ႏွံပမာၿဖစ္ၾကေလၿပီ...အာနႏၵာ။ဤတၳဳကိုေသခ်ာသံုးသပ္ၾကည့္လိုက္မည္ဆိုလွ်င္အတိတ္ကပါလာေသာေကာင္းမွဳကုသိုလ္ကံတို႔ကို<br />ပစၥပၸဳန္ကံက"ၿမစ္"ႏို္င္ေၾကာင္းသိသာလွပါသည္။သူတို႔ေမာင္ႏွံ၏အတိတ္ကံႀကီးမားလွပံုမွာ<br />အ့ံေၾသာ္လို႔မဆံုးႏိုင္ေအာင္ပင္ၿဖစ္သည္။စဥ္းစားၾကည့္ေပါ့...ေလာကုတၱရာခ်မ္းသာကိုလိုခ်င္လွ်င္မဂ္ဖိုလ္ကိုရႏို္င္သည္ဆိုေတာ့သည္မွ်ႀကီးၿမင့္ေသာ<br />ပညာဥာဏ္ပါရမီတို႔မွာမအံ့ႀသေလာက္ေပဘူးလား။ပစၥပၸဳန္ကံကအဟုတ္မဟုတ္ေလေတာ့ထိုထိုေသာဘ၀ပါရမီတို႔မွာသဲေရသြန္ၿဖစ္သြားရေလေတာ့သည္။ဆရာႀကီးပီမိုးနင္း၏"အတိတ္တြင္အလုပ္လုပ္လို႔မရ၊<br />အနာဂတ္တြင္လည္းအလုပ္လုိ႔မရ၊ပစၥပၸဳန္မွာသာအလုပ္လုပ္လို႔ရေလသည္<br />"ဟူေသာစကားကိုမွတ္မိၾကလိမ့္မည္ထင္သည္။ထိုမွ်မကပစၥပၸဳန္သည္အနာဂတ္ကိုလည္း<br />ပံုေလာင္းႏိုင္သည္ဟူေသာအခ်က္ကိုလည္းခိုင္ခိုင္မာမာယံုၾကည္ထားသင့္သည္။<br />DREAM<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7349859383560261750?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-45151453555838131602008-07-09T11:05:00.000+06:302008-07-11T12:16:07.920+06:30အခ်စ္ဆိုသည္ကားအဘယ္နည္း။<br />ကမာၻေၿမတြင္လူသားတို႔ ေမးခြန္းစထုတ္တတ္ခ်ိန္ကစ၍ ယေန႔အထိ အစဥ္တစိုက္ေမးလာခဲ့ၾကေသာ ေခါက္႐ုိးေတြအထပ္ထပ္က်ိဳးေနသည့္ ေမးခြန္းအိုႀကီးတစ္ခုၿဖစ္သည္။<br />႐ွင္းလင္းတိက်ေသာအေၿဖကို ယေန႔အထိ မည္သူမွ်မေပးနိုင္ေလာက္ေအာင္ အလြန္ပင္ခက္ခဲနက္နဲလွ၍ လူတို႔၏ေတြးေခၚနိုင္စြမ္းၿပင္ပတြင္႐ွိေသာ ေမးခြန္းတစ္ခုၿဖစ္ေနသလို ဆိုက္ကားသမားကအစ ဒႆနိကေဗဒပါရဂူအဆံုး မည္သူမဆို အလြယ္တကူေၿဖဆိုနိုင္ေသာ ႐ုိးစင္းလြန္းလွသည့္ ေမးခြန္းတစ္ခုလည္းၿဖစ္ေနသည္။အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ အခ်စ္သည္ ေယဘုယက်သည့္ ဘံုအေၿဖတစ္ခုအၿဖစ္ ( ဥပမာ။ အခ်စ္သည္ပူ၏) အဓၶိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ခက္ခဲေသာ အရာတစ္ခုၿဖစ္ေနသလို လူတိုင္းလူတိုင္းမိမိတို႔ၿဖတ္သန္းလာခဲ့ရေသာ ၾကည္နူးေၾကကြဲအေတြ႔အၾကံဳမ်ားကိုမွီၿငမ္း၍ အလြယ္တကူအဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုနိုင္ေသာ အေတြ႔အၾကံဳမွီး အသိသဟာတစ္ခုလည္း ၿဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္၄င္းတို႔အသီးသီး၏ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္မ်ားသည္ ကာယကံ႐ွင္တို႔ ကိုယ္တိုင္အတြက္သာ သီးၿခားမွန္ေနနိုင္ေသာ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုခ်က္တို႔သာၿဖစ္၍ ၄င္းတို႔အား ဘံုဖြင့္ဆိုခ်က္တစ္ခုအေနၿဖင့္ တရားေသ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ ႀကိဳးစားမည္ဆိုပါက မိုက္မဲလြန္းရာသာၾကေနေပလိမ့္မည္။<br />အခ်စ္သည္ မ်က္ေတာင္တစ္ခ်က္မွ်ပင္ မခတ္ရက္ေလာက္ေအာင္ ရင္သပ္အံ့ၾသစြာ ေငးေမာၾကည့္႐ႈေနရသည့္ ထူးဆန္းလွပေသာ မ်က္လွည့္ၿပကြက္တစ္ခုႏွင့္လည္းတူသည္။ ၎မ်က္လွည့္ၿပကြက္သည္ ကၽြန္ူပ္တို႔အား ေသသပ္ပိရိစြာလွည့္ၿဖားထားေသာ စိတ္၏ထင္ေယာင္ေမွာက္မွားမႈႀကီး (Big Illusion) တစ္ခုသာလွ်င္ၿဖစ္ေၾကာင္း ခံစားသိ႐ွိေနရသည့္တိုင္ ထိုမ်က္လွည့္ၿပပြဲ႐ုံႀကီးအတြင္းမွ အဘယ့္ေႀကာင့္ကၽြန္ူပ္တို႔ ထ၍ထြက္မလာနိုင္ၾကသနည္း။ အေၿဖက႐ွင္းပါသည္။ အတုအေယာင္ၿဖစ္ေသာ ထင္ေယာင္ေမွာက္မွားမႈႀကီးတစ္ခုု ၿဖစ္ေနလွ်က္ႏွင့္ပင္ ၄င္းသည္ ကၽြန္ူပ္တို႔ပတ္၀န္းက်င္တြင္႐ွိေနေသာ အၿခားအစစ္အမွန္တရား (Ontology) တို႔ထက္ အဆေပါင္းမ်ားစြာသာလြန္၍ ကၽြန္ူပ္တို႔၏ စိတ္နုလံုးကို ေၿပာ့ေၿပာင္းညႊတ္က်ေအာင္ ဆြဲငင္လႊမ္းမိုးထားနိုင္ေသာေၾကာင့္ပင္ၿဖစ္သည္။<br />(မွတ္ခ်က္။ Interpersonal love ႏွင့္ Impersonal love ဟူ၍ အခ်စ္၏ေယဘုယအသြင္သဏၭန္ ႏွစ္မ်ိဳး႐ွိသည့္အနက္ Interpersonal love ဟူေသာ လူအၿခင္းၿခင္းအတြင္း၌သာၿဖစ္ေပၚနိုင္သည့္ အခ်စ္ကိုသာဆိုလိုသည္။ ၄င္း Interpersonal love တြင္လည္း (၅၂၈) အခ်စ္ႏွင့့္ (၁၅၀၀) အခ်စ္ဟူ၍ ခ်စ္ၿခင္း၏ပံံုစံႏွစ္ခုထပ္မံကြဲၿပားေနၿပီး ၄င္းတြင္မွ (၁၅၀၀) အခ်စ္ဟုေခၚေသာ သမီးရည္းစားအခ်စ္ကိုသာရည္ညႊန္းေၿပာဆိုပါသည္။)<br />အဘယ့္ေၾကာင့္လူတို႔ ခ်စ္ၾကသနည္း။<br />အရာရာကို က်ိဳးေၾကာင္းဆက္စပ္မႈမ်ားၿဖင့္သာ လိုက္လံတိုင္းတာေနတတ္ေသာ သိပၸံပညာ႐ွင္မ်ားက တက္စ္စတိုစထ႐ုန္း (Testosterone) ႏွင့္ အက္စ္ထ႐ိုဂ်င္ (Estrogen) အစ႐ွိေသာ ေဟာ္မုန္းမ်ား ထႄကြေသာင္းက်န္းၿခင္းေၾကာင့္ ခ်စ္ၿခင္းၿဖစ္ေပၚလာသည္ဟု အခိုင္အမာဖြင့္ဆို႐ွင္းၿပေနၾကေသာ္လည္း ဒႆနိကေဗဒ႐ႈေထာင့္တစ္ခုမွ ကၽြန္ေတာ္ခ်ည္းကပ္ၾကည့္ေသာအခါ ေအာက္ပါအတိုင္းေတြ႔ခဲ့ရသည္။<br />လူသည္ မိမိကိုယ္ကိုဗဟိုၿပဳ၍ ေမြးဖြါးလာေသာ သတၱ၀ါၿဖစ္သည္။ ငါ့နိုင္ငံ၊ ငါ့လူမ်ိဳး၊ ငါ့မိသားစု၊ ငါ့ခႏၶာကိုယ္ အစ႐ွိသည္ၿဖင့္ လူမွန္းသိတတ္စအ႐ြယ္ကတည္းက မိမိကိုယ္ကို ဗဟိုၿပဳ၍သာ ေတြးေခၚသည္။ မိမိနံေဘးတြင္ တည္႐ွိေနေသာ ပတ္၀န္းက်င္ႀကီးတစ္ခုလံုးကိုလည္း မိမိအားဗဟိုၿပဳ၍ ၀န္းရံၿဖစ္တည္ေနေသာ အရာဟုသာၿမင္တတ္ၾကသည္။<br />ဤသို႔ၿဖင့္ တၿဖည္းၿဖည္းအ႐ြယ္ေရာက္လာေသာအခါ မိမိကို၀န္းရံထားေသာ ပတ္၀န္းက်င္သည္ မိမိထင္သေလာက္ မိမိအားအာ႐ုံမစိုက္ဟု သံသယ၀င္လာသည္။ ထိုသံသယ တၿဖည္းၿဖည္းႀကီးထြားလာသည္ႏွင့္အမွ် လူသားသည္ အားငယ္စိတ္၀င္လာၿပီး မိမိအား စဥ္ဆက္မၿပတ္ အာ႐ုံစိုက္ေပးနိုင္မည့္ သူတစ္ေယာက္ကို အေႏွးႏွင့္အၿမန္ေတာင္းဆိုလာသည္။<br />မိမိကိုယ္ကိုအလြန္ခ်စ္ေသာ အတၱႀကီးထိန္းမနိုင္သိမ္းမရ ၿဖစ္လာေသာအခါ မိမိဖာသာၿပန္ခ်စ္ေနရၿခင္းကို မလံုေလာက္ဟုၿမင္လာၿပီး မိမိအေပၚတြင္ မိမိေလာက္မဟုတ္ေတာင္မွ မိမိနည္းပါးခ်စ္နိုင္မည့္ သူတစ္ေယာက္ကို ထိုကဲ့သို႔ ေတာင္းဆိုလိုက္ၿခင္းပင္ၿဖစ္သည္။<br />သို႔ေသာ္ထိုေတာင္းဆိုမႈသည္ မိမိ၏မသိစိတ္အတြင္းပိုင္းတေနရာ၏ လံႈ႔ေဆာ္မႈသာၿဖစ္၍ စိတ္၏အေပၚယံအလႊာသို႔ ထိုအခ်က္အလက္မ်ားအသြင္ေၿပာင္းေရာက္႐ွိလာေသာအခါ မိမိကအၿခားသူတစ္ေယာက္အား အာ႐ုံစိုက္ေနသည္ဟု ထင္မွတ္မွားသြားခဲ့ၾကၿခင္းၿဖစ္သည္။<br />ဤကဲ့သို႔ အားငယ္စိတ္လြန္ကဲေနေသာ လူသားႏွစ္ဦးတို႔ အထီးက်န္လမ္းမတစ္ေနရာတြင္ ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကၿပီး မိမိတို႔ကိုယ္စီကိုယ္ငွ သယ္ေဆာင္္လာခဲ့ၾကေသာ အတၱပံုေဆာင္ခဲ အသီးသီးကို အတူတကြဆက္လက္သယ္ေဆာင္ရန္ သေဘာတူညီခ်က္ရယူလိုက္ၾကေသာၿဖစ္စဥ္ကို " ခ်စ္ၿခင္း" ဟုေခၚသည္။<br />ထိုကဲ့သို႔ မိမိတို႔၏ ကိုယ္စီကိုယ္ငွဘ၀တို႔အား အေကာင္းဆံုးသက္ေသခံေပးနိုင္မည့္သူဟု အၿပန္အလွန္မသတ္မွတ္ၾကမွီ မေမွ်ာ္လင့္ထားေသာ ေနရာႏွင့္ အခ်ိန္ တစ္ခုတို႔႔၌ မထင္မွတ္ထားေသာ သူႏွစ္ဦး ေတြ႔ဆံုခဲ့ၾကၿခင္းကိုေတာ့ " ဖူးစာဆံုၿခင္း" ဟုေခၚသည္။<br />"ခ်စ္ၿခင္း" ကိုအက်ိဳးလိုလို႔ေညာင္ေရေလာင္းၿခင္းဟု သတ္မွတ္ရန္ မသင့္ေတာ္လွေသာ္လည္း မိမိကအၿခားသူတစ္ေယာက္အား ခ်စ္ရန္လိုအပ္သည္ထက္ အၿခားသူတစ္ေယာက္က မိမိအားခ်စ္ရန္ပို၍ လိုအပ္သည္ဟုေၿပာလွ်င္ေတာ့ မွားမည္ဟုမထင္မိေပ။<br />ထိုသို႔မဟုတ္ပဲ မိမိတစ္ဦးထဲဖက္ကသာ ထိုသူကို ခ်စ္ေနရန္လိုအပ္သည္ ဆိုပါက "သ၀န္တိုၿခင္း" ဆိုေသာစကား ဤကမာၻေၿမ၏ အဘိဓါန္၌ ပါ၀င္လာစရာအေၾကာင္းမ႐ွိေပ။<br />အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ သ၀န္တိုၿခင္း သည္ ခ်စ္သူကို မိမိမွလြဲ၍ အၿခားမည္သူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ေပၚတြင္မွ အာ႐ုံမစိုက္ေစလိုေသာ အခ်စ္ခံလိုအတၱတစ္ခုေၾကာင့္သာ ထြက္ေပၚလာနိုင္ေသာေၾကာင့္ၿဖစ္သည္။ထို႔ေၾကာင့္ ခ်စ္၍သ၀န္တိုၿခင္းၿဖစ္ေပၚလာနိုင္သည္ထက္ အခ်စ္ခံလို၍သာ သ၀န္တိုၿခင္း ၿဖစ္ေပၚလာနိုင္ပါသည္။<br />မိတ္ေဆြ....သင့္မ်က္စိကိုစံုမွိတ္၍ သင္႔ကိုယ္သင္ ေမးခြန္းတစ္ခုၿပန္ေမးၾကည့္လိုက္ပါ။<br />"ငါသ၀န္တိုတတ္လားလို႔....<br />မင္းတေစ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4515145355583813160?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-46712575511156193292008-07-09T10:57:00.001+06:302008-07-11T12:20:47.874+06:30ခ်စ္သူေမာင္တို႔<br />ခြဲခြာခဲ့ရတာအခုဆိုရင္<br />တစ္ႏွစ္ျပည့္ပီေနာ္...။<br />ေမာင္ေလ ဒီေန႔ေမနဲ႔ခြဲခြာခဲ့ရတဲ့<br />ေနရာေလးကိုေရာက္တယ္ေမနဲ႕<br />သြားခဲ့ဖူးတဲ့ ေနရာကိုလည္း<br />ေရာက္တယ္ေမနဲ႕ၾကည့္ခဲ့ဖူးတဲ့<br />႐ုပ္ရွင္႐ံုလည္းေရာက္တယ္<br />ဘုရားလည္းသြားတယ္ခိုေလးေတြကို<br />အစာေကၽြးၿပီး ေမ့အတြက္ဆုေတာင္းေပးခဲ့တယ္...။<br />ေမာင္ ေမ့ကိုလြမ္းတယ္ေမေကာေမာင့္ကို<br />သတိရရဲ႕လားေမေျပာခဲ့ဖူးတယ္ေလ<br />မဆံုဆည္းရရင္တစ္ေယာက္တည္းပဲ<br />ေနသြားမယ္လို႔ေမာင္ကတိတည္တယ္ေနာ္<br />ေမေမာင္တစ္ေယာက္တည္းပဲ ေနတယ္ေမ့ကိုပဲ သတိရမယ<br />္(တစ္သက္လံုး)ေမလည္း ေရာက္ရာဘ၀မွာ<br />ေပ်ာ္ေအာင္ေနေနာ္ေမာင့္ကိုလည္း<br />မေမ့နဲ႔ဒီဘ၀မဆံုရေပမယ့္ေနာက္ဘ၀က်ရင္ ေမာင္တို႔ဆံုၾကမယ္ေလ...။<br />(တစ္ခ်ိန္ကေမာင္)<br />ဖန္ဆင္းရွင္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4671257551115619329?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-27935698177212585262008-07-09T10:52:00.000+06:302008-07-11T12:21:29.424+06:30အမွတ္တမဲ့မွ အမွတ္တရျဖစ္ခဲ့တဲ့တို႕<br />အတိိတ္ေတြအားလံုးကိုလည္း….<br />အမွတ္တရျဖစ္စြာ သတိရေနဆဲပါ…..။<br />“ငါမင္းကို သိပ္ခ်စ္တာပဲ”<br />ဆိုတဲ့စကားလံုးတိုင္းကိုလည္း<br />မက္ေမာစူးနစ္စြာ ရင္ခုန္ေနဆဲပါ….။<br />အခ်စ္သစ္.အခ်စ္စစ္ကို<br />လြတ္လပ္စြာရွာေဖြခြင့္ ေပးထားတဲ့ငါ့ကို<br />“ေကာင္မေလးေရ မင္းကိုထာ၀ရပက္သက္ခြင့္ျပဳပါ..”လို႕<br />ကတိေတြထပ္ထပ္ေပးခဲ့ျပီး…<br />အခ်စ္သစ္ေနာက္ကို<br />ေကာက္ေကာက္ပါေအာင္လိုက္သြားခဲ့တဲ့<br />မင္းကုိအံ့ၾသနားမလည္နုိင္စြာခုခ်ိန္ထိ<br />သတိရျခင္းေတြ ရွင္သန္ေနဆဲပါ…။<br />ညင္သာနဴးညံ့တဲ့မင္းလက္ကေလးေတြ..<br />ခ်ိဳသာရႊင္ျပတဲ့ မင္းအျပံဳးေတြ…<br />တစ္ၾကိမ္တည္းသာတြဲေလွ်ာက္ဖူးတဲ့<br />အင္းလ်ားလမ္းေပၚကေျခရာေတြ…ဘယ္လုိမွေျပာင္းလဲမသြားတဲ့အခ်စ္ေတြနဲ႕<br />တုိ႕ႏွစ္ေယာက္လံုးခ်စ္ခဲ့တာပါလုိ႕…<br />အၾကိမ္ၾကိမ္ေျပာခဲ့တဲ့…မင္းခုေတာ့<br />ငါမပါတဲ့လမ္းေပၚမွာငါမဟုတ္တဲ့<br />တျခားသူရဲ့လက္ကိုတြဲငါ့အတြက္မဟုတ္တဲ့<br />ကဗ်ာေတြကိုေရးရင္းငါ့အတြက္မဟုတ္တဲ့<br />ခံစားမႈသံဇဥ္ေတြကိုသီဆုိရင္းငါမပါတဲ့<br />အနာဂတ္ကို ပံုေဖာ္ေလွ်ာက္လွမ္းရင္း<br />မင္းေပ်ာ္ရႊင္ေနခ်ိန္မွာ….<br />တစ္ကုိယ္တည္း မုိးေရေတြနဲ႕<br />အျပိဳင္ငါ့မ်က္၀န္းက မ်က္ရည္ေတြ<br />တိတ္ဆိတ္စြာ ရြာသြန္းေနခဲ့တာေရာ.<br />တစ္ဆိတ္ဘယ္သူသိခဲ့လုိ႕လဲ….?.........။<br />မင္းမရွိတဲ့ ေနရာမွာတစ္ကုိယ္တည္းရပ္တည္ရင္း<br />ငါ့ရင္ခုန္သန္ေတြရွင္သန္ေနလုိက္တာမ်ား.<br />လူရာမ၀င္ေတာ့တဲ့ ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြအတြက္<br />ေနာင္တရနာၾကည္းဖုိ႕ေတာင္ေမ့ေလ်ာ့ေနခဲ့တယ္…။<br />ရက္ကိုလစား လကိုႏွစ္စား<br />ရာသီေတြအလီလီေျပာင္းလဲခဲ့ေပမယ့္ငါ့ရင္ခုန္သံေတြ<br />မေျပာင္းလဲပံုမ်ားေလာကရဲ့ ေျပာင္းလဲျခင္းနိယာမေတြေတာင္<br />ေျပာင္းျပန္ျဖစ္ကုန္ပီ ထင္ပါရဲ့…။<br />တစ္ကယ္ေတာ့ ငါဟာ..မလတ္ဆတ္ေတာ့တဲ့<br />ငါ့အျပံဳးေတြသံစဥ္မညီေတာ့တဲ့<br />ငါ့ခံစားခ်က္ေတြရည္ရြယ္ခ်က္ေပ်ာက္ေနတဲ့<br />ငါ့ရည္မွန္းခ်က္ေတြယိမ္းယိုင္ျပိဳလဲေနတဲ့<br />ငါ့စိတ္ေတြလူရာမ၀င္ေတာ့တဲ့<br />ငါ့ခ်စ္ျခင္းေတြတိတ္တစ္ဆိတ္ငိုေၾကြးေနတဲ့<br />ငါ့မ်က္၀န္းေတြရင္ဘတ္ၾကီးတစ္ခုလံုး<br />ရင္းလုိက္ရတဲ့ငါ့အတိတ္ေတြ…<br />အခ်ိဳးမက် မလွပတဲ့ ငါ့လုပ္ရပ္ေတြကိုျပန္လည္သံုးသပ္ရင္း ……….<br />ေခါက္ရိုးက်ိဳးေနတဲ့…ပစၥဳပၸန္ကို<br />ေက်နပ္စြာျဖတ္သန္းေနတဲ့..<br />ခပ္ညံ့ညံ့ရင္ခုန္သံတခ်က္ပါ. . . .။<br />ေနာက္မဆုတ္ေသာလက္<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-2793569817721258526?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-49978483240448308492008-07-09T10:38:00.001+06:302008-07-11T12:21:46.645+06:30ဒီစာအုပ္ကိုစာေရးဆရာႀကီး 'ေဖၿမင့္' ဘာသာၿပန္ထားၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ေဒါက္ဂလပ္ (စ) ဟတ္တေလ<br />(W. Douglas Hartley) ပန္းပုပညာရွင္။ “ေအာင္ျမင္မႈ ႏွင့္ ရႈံးနိမ့္မႈၾကားက ပါးလ်ားသည့္စည္း”<br /><br />ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔မူ ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္ ပန္းပုဆရာေလးဘ၀ ႏွင့္ ပထမဆံုး ပံုတူရုပ္တုတစ္ခု လက္ခံၿပဳလုပ္စဥ္က အေတြ႕အႀကံဳေလာက္ မေမ့ႏိုင္စရာၿဖစ္ရပ္မ်ဳိး ရွိလိမ့္မည္ မဟုတ္ေတာ့။<br />ေအာင္ၿမင္မႈ ႏွင့္ ရႈံးနိမ့္မူႀကားမွာ ဘယ္ေလာက္မွႀကီးႀကီးမားမား စည္းၿခားထားၿခင္းမရွိဆိုတာ အဲသည္တုန္းက စတင္၍ကြ်န္ေတာ္သိၿမင္ခဲ့ရသည္။<br />ကြ်န္ေတာ္ တကၠသိုလ္မွၿပန္ေရာက္စ။ အိမ္မွာဆယ္ရက္ခန္႔ ေနၿပီးလွ်င္ ေနာက္တကၠသိုလ္တစ္ခုသို႔ ေႏြသင္တန္း သြားတက္ရန္ စီစဥ္ထားသည္။<br />စင္စစ္ အိမ္မွာေနရသည့္ ရက္ပိုင္းအတြင္း ဘာမွမလုပ္ဘဲေအးေအးေဆးေဆးေနဖို႔ေကာင္းသည္။ သို႔ေသာ္ကြ်န္ေတာ္မေန။ သည္ရက္အတြင္းမွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔ၿမိဳ႕က ပံုတူရုပ္တု ထုေလာက္သည့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္ေယာက္ ေရြးခ်ယ္ကာ ကိုယ္တစ္ပိုင္းရုပ္တုတစ္ခု ထုလုပ္ရန္ ကြ်န္ေတာ္ဆံုးၿဖတ္ခဲ့သည္။<br />အႏုပညာေလာကမွ အၿခား မည္သည့္ပုဂၢိဳလ္ကိုမဆို ေမးႀကည့္လွ်င္ သည္လို အလုပ္မ်ဳိး တစ္ခု ဆယ္ရက္ႏွင့္ ၿပီးေအာင္တာ၀န္ယူလုပ္ေဆာင္ဖို႔ ဆိုသည္မွာ အတင့္ရဲလြန္းေသာ လုပ္ရပ္တစ္ခုပဲဟု ၿမင္ႀကမွာ ေသခ်ာသည္။ သို႔ေသာ္ ဘယ္ေလာက္ ရဲလြန္း ရမ္းလြန္းခဲ့သည္ဆိုတာကို ေနာက္ႏွစ္လေလာက္ႀကာေတာ့မွ ကြ်န္ေတာ္ ေကာင္းေကာင္းႀကီး သိၿမင္ခဲ့ရပါသည္။<br />ၿမိဳ႕၌ထင္ရွားအေရးပါသူအေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုစဥ္းစားသံုးသပ္ၿပီးေနာက္ က်ဴ၊ဂ်ီ၊ေနာ့ဗလစ္အမည္ရွိပုဂၢိဳလ္ႀကီးအား ကြ်န္ေတာ္ေရြးခ်ယ္ခဲ့ပါသည္။ သူက ေနာ့ဗလစ္-စပတ္ စက္မႈလုပ္ငန္းႀကီး၏ ဘုတ္အဖြဲ႕ဥကၠ႒ၿဖစ္၍ ငယ္စဥ္ကတည္းက ကြ်န္ေတာ္ေလးစား အားက်ခဲ့သူတစ္ဦးလည္းၿဖစ္ပါသည္။<br />သူ၏ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္မ်ားအား မစၥတာ ေနာ့ဗလစ္အတြက္ကိုယ္တစ္ပိုင္းပံုတူ ေႀကးရုပ္တစ္ခု လက္ေဆာင္အၿဖစ္ေပးႀကမည္ဆိုလွ်င္ သူ႕အေပၚ ၄င္းတို႔၏ ေလးစားခင္မင္မႈကို ပို၍အထင္မည္ဆိုလွ်င္ သူ႕အေပၚ ၄င္းတုိ႔၏ ေလးစားခင္မင္မႈကို ပို၍အထင္အရွား ၿပသရာ ေရာက္မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္ အႀကံဉာဏ္ေပးသည့္အခါ သူတို႔သေဘာက်ႀကသည္။<br />သို႔ႏွင့္ ေနာက္ေလးရက္အႀကာမွာပင္ မစၥတာ ေနာ့ဗလစ္က ကြ်န္ေတာ္ ပန္းပုထုႏိုင္ရန္အတြက္ ပထမအႀကိမ္ ႏွစ္နာရီႀကာမွ် ထိုင္ေပးရန္ ရက္ခ်ိန္းေပးခဲ့သည္။<br />သူႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္ စေတြ႕ႀကသည္အခ်ိန္ ဘယ္သူပို၍ စိတ္လႈပ္ရွားေနသလဲ ခြဲၿခားရန္ပင္ အေတာ္ခက္သည္။ သူက ကြ်န္ေတာ္သူ႕မ်က္ႏွာေပၚ ပလတ္စတာအစိုေတြ အံုၿပီး ပံုစံယူလိမ့္မည္အထင္ႏွင့္ စိုးရိမ္ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း တကယ္ နဖူးေတြ႕ ဒူးေတြ႕ေတြ႕ေတာ့မွ သည္ပံုကို ငါ ခုနစ္ရက္ႏွင့္ၿပီးေအာင္ဖန္တီးႏိုင္ပါ႔မလားဟု ေတြးပူလာသည္။ မစၥတာေနာ့ဗလစ္ကေတာ့သူ႕မ်က္ႏွာေပၚ ပလတ္စတာေတြ ကပ္မွာ မဟုတ္ေႀကာင္း သိသည့္အခါ သက္ေသာင့္သက္သာ ၿဖစ္သြားသည္။<br />ပံုတူရုပ္ ထုသည့္အခါ ဦးစြာ ပထမၿပဳလုပ္ရသည္က ပံုႀကမ္းေလာင္းရၿခင္းၿဖစ္သည္။ အခ်ဳိးအစားကိုက္ညီေသာဦးေခါင္းပံုစံေပၚလာေအာင္ ေၿမေစးႏွင့္ တည္ေဆာက္ယူရသည္။ ပထမေန႔ထြက္လာသည့္ အေၿခခံပံုစံက မဆိုး။<br />ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထိုင္သည့္အခါ ရွိၿပီးအေၿခခံပံုေပၚမွာ ေၿမေစးေတြ အနည္းငယ္စီၿဖည့္ရင္း ဖို႔ရင္း ႏွာေခါင္း ၊ မ်က္စိ ၊ ပါးစပ္ ႏွင့္ ဆံပင္ပံုစံေတြ ေပၚလာေအာင္ ေဖာ္ယူညွိယူသည္။ တၿဖည္းၿဖည္း ကြ်န္ေတာ့္ရုပ္တုက အၿပင္မွသက္ရွိလူ၏ အသြင္သဏၭာန္ေတြႏွင့္ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္းတူလာသည္။ သို႔ေသာ္ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းေတြအားလံုး ၿပည့္စံုၿပီးသည့္ေနာက္ အေခ်ာကိုင္ရသည့္အပိုင္းမွာလုပ္ငန္းက အလြန္ေႏွးေကြးေလ့ရွိသည္။ ၿပီး ခက္လည္းပိုခက္ခဲသည္။<br />တတိယအႀကိမ္ ထိုင္သည့္အခါ၌မူ သည္ရုပ္တုကို အခ်ိန္မီၿပီးႏိုင္ပါ႔မလားဟု ကြ်န္ေတာ္ေတြးမိစၿပဳလာသည္။ ၿမန္ၿမန္ၿပီးစီးေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ႀကိဳးစား၍ လုပ္သည္။ တစ္နာရီခြဲမွ်ႀကာေသာအခါ ရုပ္တုက ေဘးတိုက္အေနမထား၌ စိတ္တိုင္းက် နီးပါးေကာင္းသြားသည္။ သို႔ေသာ္ ေရွ႕တည့္တည့္မွ ႀကည့္လွ်င္ကားလံုး၀ေနရာမက်။ ကြ်န္ေတာ္စိုးရိမ္ပူပန္စြာႏွင့္ပင္ အိမ္ၿပန္လာခဲ့သည္။<br />တနလၤာေန႕မွာႏွစ္နာရီထိုင္သည္။ ဒါက ေနာက္ဆံုးအႀကိမ္။ ကြ်န္ေတာ္အသည္းအသန္ဆိုရေလာက္ေအာင္ အခ်ိန္လုၿပီး အလုပ္လုပ္ရသည္။<br />သည္အခ်ိန္အတြင္း ေရွ႕ဘက္က ႀကည့္၍ မတူတာကိုအေတာ္ႀကီး နီးစပ္တူညီေအာင္ ကြ်န္ေတာ္ၿပဳၿပင္ႏိုင္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ရုပ္တုတစ္ခုဆိုသည္က အေပၚယံ ဆင္တူေနရုံႏွင့္ မၿပီး ၊ လူပုဂၢိဳလ္၏ စိတ္ဓာတ္စရုိက္ကိုလည္း ေဖာ္ႏိုင္ဖို႔လိုသည္။ ကြ်န္ေတာ့္ရုပ္တုမွာ မစၥတာေနာ့ဗလစ္၏ အဇၥ်တၱကိုမၿမင္ရေသးဟု ကြ်န္ေတာ္ခံစားေနမိသည္။ အခ်ိန္ကလည္း မရွိေတာ့။<br />သို႔ႏွင့္ မစၥတာေနာ့ဗလစ္က သူ၏ ပံုတူရုပ္တုတြင္ သူ႕စရုိက္လကၡဏာမ်ား ၿဖည့္သြင္းေပးႏိုင္ရန္အတြက္ ႀသဂုတ္လ ကြ်န္ေတာ္ေက်ာင္းပိတ္၍ အိမ္ၿပန္လာသည့္အခ်ိန္တြင္ ေနာက္ဆံုးတစ္ႀကိမ္ထပ္၍ ထိုင္ေပးရန္ သေဘာတူလိုက္ပါသည္။ ၿပီးစီးသြားသည့္ကိုယ္တစ္ပိုင္းပံုကေလးကို ကြ်န္ေတာ္တို႔အိမ္က ေၿမတိုက္ခန္းထဲတြင္ သိမ္းဆည္းကာ ညစ္ေပေၿခာက္ေသြ႕ၿပီး ေၿမေစးေတြ မာခဲမသြားေစရန္အတြက္ အရုပ္ေပၚက အုပ္ထားသည့္ အ၀တ္စုတ္ကို အခါအားေလ်ာ္စြာ ေရဆြတ္ေပးရန္ အေဖ့အား မွာခဲ့သည္။<br />ေနာက္ႏွစ္လအႀကာမွာ ကြ်န္ေတာ္ၿပန္ေရာက္လာခဲ့သည္။ အိမ္ထဲ လွမ္း၀င္လိုက္သည္ႏွင့္တစ္ၿပိဳင္နက္ အဆင္မေၿပတာတစ္ခုခုေတာ့ ၿဖစ္ေနၿပီဆိုတာ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္သည္။<br />‘ေခါင္းႀကီးက ဘယ္လိုၿဖစ္သြားသလဲမသိဘူး ၊ သားႀကည့္စမ္းပါဦး’ အေဖက ဆိုသည္။<br />အေဖ့ေနာက္က စိတ္ပူပန္စြာႏွင့္ ကြ်န္ေတာ္လိုက္သြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ဖန္တီးခဲ့သည့္ မစၥတာေနာ့ဗလစ္ ပံုတူရုပ္က သံုးပိုင္းပဲ့ကာ ရုပ္ပ်က္ဆင္းပ်က္ၿဖစ္ေနေခ်သည္။ မ်က္ႏွာက ၿပားေနသည္။ နားတစ္ဖက္ မရွိေတာ့။ ဦးေခါင္းညာဘက္တစ္ၿခမ္းက ဓားႏွင့္လွီးထားသလိုအလႊာလိုက္ပဲ့က်ေနသည္။<br />ဘာေႀကာင့္ သည္လိုၿဖစ္သြားရသလဲ ကြ်န္ေတာ္သိလိုက္ပါသည္။ ေရဆြတ္တာမ်ားသြားၿခင္းပင္။ ေၿမေစးေတြ ေရစိုလြန္းေတာ့ သူ႕အေလးခ်ိန္ႏွင့္သူ အိၿပီး ပဲ့က်သြားၿခင္းၿဖစ္သည္။ ကြ်န္ေတာ္ ပထမဆံုး အပ္ထည္လက္ရာကား ယခုေတာ့ မေအာင္ၿမင္ေသာ ေၿမေစးအစုအေ၀းမွ်သာ ၿဖစ္လ်က္ရွိေခ်ၿပီ။<br />ကြ်န္ေတာ္ အႀကီးအက်ယ္ ေဒါသလည္းထြက္ ရွက္လည္းရွက္ စိတ္လည္းပ်က္သြားသည္။ ေသတၱာတစ္လံုးေပၚထိုင္ကာငိုခ်လိုက္မိသည္။<br />ညဘက္ပိုင္းမွာလည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔တစ္အိမ္လံုး မည္သူမွ်မၿပံဳးရႊင္ႏိုင္ႀက။ ေနာက္ေတာ့ဧည့္ခန္းထဲမွာထိုင္မႈိင္ေနသည့္ကြ်န္ေတာ့္အနီးသို႔ အေမ ေရာက္လာသည္။ စာအုပ္စင္သို႕ သြားကာ စာတစ္အုပ္ဆြဲထုတ္လာ၏ ။ ‘သား ဒီစာအုပ္ ဖတ္ဖူးလား’ ဟု ေမးသည္။<br />‘ကြ်န္ေတာ္စာအုပ္အေႀကာင္းမေၿပာခ်င္ဘူး အေမ ၊ ကြ်န္ေတာ့္မွာ အခုေဘးက်ပ္နံက်ပ္ၿဖစ္ေနၿပီ ၊ ဒီကိစၥ ဘယ္လိုဆက္လုပ္မလဲ စဥ္းစားရဦးမယ္’<br />‘ဒါ ေသာမတ္(စ္)ကာလိုင္ရဲ႕ ၿပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးသမိုင္းစာအုပ္ သား’ ကြ်န္ေတာ့္စကားအဆံုးမွာ အေမဆက္ေၿပာသည္ ၊ ‘အေမတို႕ဘာသာစကားနဲ႔ ရွိတဲ့စာအုပ္ေတြထဲမွာ အႀကီးက်ယ္ဆံုး စာအုပ္တစ္အုပ္လို႕ဆိုႏိုင္တယ္’ အေမ ကြ်န္ေတာ့္ကို ႀကင္နာစြာ ႀကည့္ေနသည္။<br />‘အဲဒါ ကြ်န္ေတာ္နဲ႔ ဘာဆိုင္သလဲ အေမ’<br />‘မဆိုင္ခ်င္လဲ အဆိုင္ဘူးေပါ႔ ၊ ဒါေပမဲ့ အမ်ားႀကီးလဲ ဆိုင္လို႔ ရတယ္သား ၊ ကာလိုင္ဟာ အဲဒီစာမူႀကီးကို မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္ဌားလို႔လက္ဆင့္ကမ္းလိုက္တယ္ ၊ အဲဒီမိတ္ေဆြရဲ႕ အိမ္မွာ အိမ္ေဖာ္လုပ္တဲ့မိန္းမက ဒီစာမူကို ေရးၿပီး စကၠဴေဟာင္းေတြ အမိႈက္ေဟာင္းေတြဆိုၿပီး မီးဖိုထဲ ထည့္ပစ္လိုက္တယ္ ၊ လေပါင္းမ်ားစြာ ဒါမွမဟုတ္ ႏွစ္နဲ႔ေတာင္ခ်ီေကာင္းခ်ီမယ့္ အလုပ္တစ္ခုဟာ ၿပာၿဖစ္သြားတယ္ ၊ ကာလိုင့္ဆီမွာ ဒီစာအုပ္နဲ႔ ပတ္သက္လို႔ ဘာမွတ္စုမွတ္တမ္းမွ မက်န္ရစ္ဘူး’<br />‘အဲဒီေတာ့ ကာလိုင္ ဘာလုပ္လဲ’ ကြ်န္ေတာ္ေမးသည္။<br />‘သူ လုပ္ႏိုင္တာ တစ္ခုတည္းရွိတာပဲ ၊ သူ ဒီစာအုပ္ကို အစအဆံုး ၿပန္ေရးတယ္ ၊ ဒီအခါမွာ မူလေရးစဥ္ကထက္ အမ်ားႀကီးတိုေတာင္းတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ ၿပီးစီးသြားတယ္’<br />‘မွတ္စုေတြ မရွိဘဲ ဘယ္လိုေရးသလဲ’<br />‘စာအုပ္တစ္အုပ္လံုးက သူ႕ေခါင္းထဲမွာ ရွိေနေသးတာကိုး ၊ သူ႕အလုပ္က ေခါင္းထဲရွိတာ စာရြက္ေပၚ ၿပန္တင္ရုံပဲဟာ’<br />အေမ ကာလိုင့္စာအုပ္ကို စင္မွာ ၿပန္တင္ထားလိုက္ၿပီး မီးဖိုေခ်ာင္ထဲ ၀င္သြားသည္။<br />အေတာ္ေလးႀကာလွ်င္ပင္ ကြ်န္ေတာ္ေၿမတိုက္ခန္းထဲ ၀င္ကာ အားႀကိဳးမာန္တက္ အလုပ္စတင္သည္။ မူလ ပံုစံေဟာင္းအႀကြင္းအက်န္ကို ေရနည္းနည္းေၿခာက္ေအာင္ လုပ္ၿပီးေနာက္ရုပ္တုကို ၿပန္လည္တည္ေဆာက္သည္။ တၿဖည္းၿဖည္း နဂိုပံု ၿပန္ေပၚလာသည္။ လုပ္ရင္း ကိုင္ရင္းပင္ ကြ်န္ေတာ့္ လက္ေတြကယခင္ သူတို႔လုပ္ခဲ့ရသည့္ လုပ္ငန္းအေသးစိတ္ေတြကိုၿပန္မွတ္မိလာပံုရသည္။ ပထမအႀကိမ္က ကြ်န္ေတာ္မွား၍ ၿပန္ၿပင္ရတာေတြ ယခုအႀကိမ္မွာ ေရွာင္ႏိုင္ခဲ့သည္။<br />ေနာက္တစ္ေန႔မနက္ ကြ်န္ေတာ္ဆက္လုပ္သည္။ ညဥ့္နက္ပိုင္းေလာက္ ေရာက္သည့္အခါတြင္ကား လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္လကရွိခဲ့သည့္ အေနအထားအတိုင္း ကြ်န္ေတာ္ၿပန္၍ရေလသည္။<br />‘နည္းနည္း ၿပင္လိုက္တယ္ထင္တယ္ ၊ ဟုတ္ရဲ႕လား’ သူက ေမးသည္။<br />‘ဟုတ္ပါတယ္ ခင္ဗ်’<br />‘ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ အရင္ထက္ ပိုေကာင္းသြားတယ္ထင္တာပဲ ၊ ပိုအသက္၀င္လာတယ္ ၊ အမူအရာလဲ နည္းနည္းပိုပါလာတယ္ထင္တယ္ ၊ ကြ်န္ေတာ္ေတာ့ ထပ္လုပ္ဖို႔ေတာင္ လိုမယ္မထင္ေတာ့ဘူး’<br />မယံုႀကည္ႏိုင္စရာပင္။ ဒုတိယလက္ရာက ပထမထက္ ပိုေကာင္းေနခဲ့သည္။ သည္လက္ရာကို ပံုယူၿပီး ေႀကးသြန္းသည္။ ၿပီးလွ်င္ စက္ရုံဧည့္ခန္းနံရံမွာ သူ႕အတြက္ ေနရာကေလး ၿပဳလုပ္ၿပီး ထားရွိေလသည္။<br />သည္ရုပ္တုက ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ တစ္သက္ မေမ့ႏိုင္ေသာရုပ္တုတစ္ခု ၿဖစ္ခဲ့သည္။ သည္ဟာကို စတင္စဥ္က ကြ်န္ေတာ္သည္ ခ်ာတိတ္ ၊ ၿပီးစီးသည့္အခ်ိန္မွာေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ကရင့္က်က္ၿပည့္၀သူ လူႀကီးတစ္ေယာက္ၿဖစ္သြားခဲ့သည္။<br />သည္အတိုင္းလုပ္ပါဟူ၍လည္း အတင္းတိုက္တြန္းမသြားေသာ အေမ့အဆံုးအမမွေန၍ လူတိုင္း မွတ္သားထားသင့္ေသာအသိတရားတစ္ခု ကြ်န္ေတာ္ရခဲ့သည္။<br />‘မည္သည့္ပ်က္စီးဆံုးရႈံးမႈမ်ိဳးမဆိုလံုး၀ၿပန္လည္ၿပင္ဆင္၍မရႏိုင္ေတာ့ဟူသည္မရွိ။ မၿဖစ္ၿဖစ္ေအာင္လုပ္မည္ ဟူေသာၿပတ္သားခိုင္မာသည့္စိတ္ဇြဲ၏ တန္ခိုးစြမ္းအားၿဖင့္ အဲသည္ဆံုးရႈံးမႈကို ေအာင္ၿမင္မႈသို႔ တက္လွမ္းရာ ေလွကားထစ္အၿဖစ္ေၿပာင္းလဲပစ္ႏိုင္သည္’ ဟူေသာအခ်က္ေပတည္း။<br />ညမီးအိမ္ မွ ကူးယူေဖၚျပပါသည္....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4997848324044830849?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-1010517218308636332008-07-09T10:32:00.001+06:302008-07-11T12:22:19.057+06:30နင္စခဲ့တဲ့ဇာတ္<br />နင္ပဲအဆံုးသတ္သြားခဲ့တာ<br />ၾကားထဲကငါ့နွလံုးသားက<br />ဓါးစာခံေပါ့<br />ခ်စ္သူနွလံုးသားမွာ<br />နင့္နာမည္ေဆးမွင္ထိုးသလိုစြဲၿမဲေနခဲ့ၿပီေလ..<br />ေပ်ာ္ရြွင္ခဲ့ဖူးတဲ့ေန ့ရက္ေတြ ကို<br />တမ္းတေနဆဲေပါ့ခ်စ္သူရယ္..<br />နင္အလြယ္ေလးထားသြားေပမယ့္<br />ငါ့ရင္ေတြနာက်င္လြန္းလို ့<br />အခုထိအငိုမတိတ္ေသးဘူး<br />ၿပန္လာနိုးနိုးနဲ ့နင့္ကိုေမွ်ာ္လင့္ခဲံ့ေသးတယ္..<br />ခ်စ္တယ္လို ့ေၿပာခဲ့တာအလိမ္အညာေတြလား.<br />နင္ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာေတြ<br />နင္ဆိုေနတဲ့သီခ်င္းေတြ<br />ငါ့အတြက္မွမဟုတ္ေတာ့ပဲ..<br />ခ်စ္ခဲ့ၾကတာကိုေတာ့မေမ့ပါနဲ ့ခ်စ္သူရယ္..<br />မေၿပာလိုက္ရတဲ့စကားတစ္ခြန္း<br />ေလေၿပေလးရယ္ကို ့ဆီသယ္ေဆာင္သြားေပးပါကြယ္..<br />သိပ္ခ်စ္တယ္ခ်စ္သူရယ္....<br />ခ်င္းမေလး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-101051721830863633?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-72050815879256266312008-07-09T10:22:00.000+06:302008-07-11T12:23:17.996+06:30မင္းသမီးေနာက္<br />တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္လို႔<br />မင္းသားကိုလည္း<br />ဖမ္းၾကိုက္ရတဲ့ဒါရိုက္တာလိုက် ဇတ္ပို႔ဘ၀...။<br />တစ္ခါတစ္ရံ<br />ကက္ကက္လန္ေအာင္ရန္ေတြ႔ရတဲ့<br />မိန္းမၾကမ္းလည္းလုပ္ရေသးတယ္...<br />သားကိုၾကုိဳက္တဲ့ ေခြၽးမေလာင္းကုိရင္ကြဲေစတဲ့<br />မိခင္ဆိုးဆိုးလုပ္ရတာလည္း ဇတ္ပို႔ပါပဲ...<br />သူငယ္ခ်င္းေရာ<br />ေစ်းသည္မက်န္ေက်ာင္းသူကေလး<br />အားလံုးအားလံုးဇာတ္ပို႔ေနရာ ရရာယူၾက...<br />ဘယ္သူမင္းသား မင္းသမီးလည္းေတြးစရာမလို<br />ေမးစရာမလိုကိုယ့္တာ၀န္ကိုယ္<br />ေက်ပြန္ရင္ျဖင့္ဇတ္ပို႔ျဖစ္လည္း ဘာအေရးလည္း...။ ။<br />ေမေမေပးတဲ့ အလင္းလက္ေဆာင္မွ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-7205081587925626631?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-85871046059501042142008-07-09T09:00:00.000+06:302008-07-11T12:23:43.952+06:30ရိုးသားမႈေတြျပည့္ဝတဲ့ ခ်စ္သူေရ<br />ျဖဴစင္တဲ့မင္းရဲ့အခ်စ္ကို..<br />ေမာင္ဘယ္လုိေက်းဇူးတင္ရမွာလဲ<br />ျမန္မာဆန္ဆန္ရိုးသားတဲ့အလွ<br />ေမာင္ဘယ္လိုမွ ေမ့မရဘူးကြယ္<br />တစ္ေယာက္တစ္ကမၻာ ျခားေနရလဲ<br />စိတ္စဥ္အျမဲ မင္းဆီမွာပါပဲ..<br />ဘယ္လိုပဲေဝးေနေဝးေန<br />အေတြးေတြက မင္းဆီမွာေလ<br />ခုခ်ိန္ဆို ေကာင္ေတြစိုက္<br />ခပ္မိုက္မုိက္ မင္းရဲ့ အလွကို<br />ျမိဳ့သူူေတြဘယ္မွီမွာလဲ..<br />ေတာရြာက ခ်စ္သူ<br />မင္းၾကည္ျဖဴေသးရင္ေလ<br />နံ႔သာထင္တဲ့ မင္းရဲ့ပါးျပင္ေလးကို<br />တစ္စကၠန္႔ေလာက္ၾကည့္ပါရေစ<br />ေဝးေနရတဲ့ ဒို႔ႏွစ္ေယာက္<br />တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ကာလမွာ<br />ဘာသတင္းမွ မရခဲ့ဘူး……။<br />ေတာရြာက ခ်စ္သူကိုလြမ္းတယ္ကြာ….။ ။ ။<br /> ၾကိဳးစားလွ်က္ ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-8587104605950104214?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-58067045167994068902008-07-09T08:59:00.000+06:302008-07-11T12:23:58.602+06:30ေလာကၾကီးကမြန္းၾကပ္တယ္<br />သူတို႔ေတြကိုလဲ ကယ္တင္ခ်င္တယ္<br />ငါဘယ္လုိလုပ္ရပါ့မလဲ…<br />သူ႔ေၾကာင့္ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ<br />အခ်စ္ေၾကာင့္ဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ<br />အို…….အားလံုးဒုကၡေရာက္ေနသူေတြ….<br />ငါဟာကယ္တင္ရွင္မဟုတ္ဘူး..<br />တက္ႏိုင္သေလာက္ တေနရာက<br />ပါဝင္ႏိုင္သေလာက္ေတာ့ ပါဝင္မယ္<br />ကိုယ္ခ်င္းစာတက္တဲ့ စိတ္ငါ့မွာရွိတယ္<br />ငါဟာ လူတစ္ေယာက္ျဖစ္တယ္..<br />အခ်စ္ေရ ဒုကၡတစ္ဝက္ငါ့ကိုေပး..<br />အားလံုးအတြက္ ခပ္ေဝးေဝးမွာမဟုတ္ဘူး<br />မင္းတို႔အနီးမွာ ငါရွိတယ္…..<br />ငါ့ရဲ့ ဒုကၡကိုလဲၾကည့္ပါအံုး……<br />ခ်စ္လိုက္ရတဲ့ ဒုကၡ.(ခ်စ္သူ)<br />ေနစရာကလဲ ဒုကၡ. (သြားေနတယ္)<br />စားစရာကလဲဒုကၡ. (အိပ္ေနတယ္)<br />သြားစရာကလဲဒုကၡ(ထိုင္ေနတယ္)<br />ပညာေရးကလဲဒုကၡ(တက္သလားမေမးနဲ႔)<br />က်မၼာေရးကလဲဒုကၡ(ေခါင္းမူးတယ္)<br />ငါ့မွာသုခမရွိေတာ့ဘူး…….<br />အားလံုးဒုကၡေတြၾကီးပဲကြာ……<br />မင္းကိုလဲ ကူညီမယ္ေနာ္.<br />ငါ့ကိုလဲ ျပန္ၾကည့္ေပးပါ……။ ။<br /> ၾကိဳးစားလွ်က္ ေရႊညာသား<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-5806704516799406890?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6356471912929571648.post-40231608986530404622008-07-09T08:42:00.000+06:302008-07-11T12:24:16.151+06:30Team work.<br />တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔<br /><br />(အဖြဲ႔၏ ရည္ရြယ္ခ်က္)<br />၁၊ စည္းစည္းလံုးလံုး ညီညီညြတ္ညြတ္ရရွိရန္<br />၂၊ စာေပျမင့္မား တိုးတက္ရန္<br />၃၊ စုေပါင္းဘေလာ့ တည္ေဆာက္ရန္<br /><br />(အစုအဖြဲ႔၏ လုပ္ငန္းစဥ္)<br /><br />၁။ အသင္းဝင္တိုင္း အြန္လုိင္းေပၚတြင္<br />ကိုယ့္ရဲ့ ထင္ျမင္ခ်က္ ယူဆခ်က္<br />(ရင္ဖြင့္သံ)ေတြကို တစ္ေယာက္နဲ႔<br />တစ္ေယာက္ စကားေျပာၾကမယ္…<br /><br />၂။ ဘေလာ့တည္ေဆာက္ျပီးပါက<br />ကဗ်ာ ေဆာင္းပါး ဝတၳဳ အက္ေဆး<br />ဓာတ္ပံု ထင္ျမင္ခ်က္ ယူဆခ်က္<br />သီခ်င္း ေၾကညာခ်က္ အစရွိတဲ့<br />ကိုယ္ၾကိဳက္ႏွစ္သက္ရာ<br />စာေပမ်ားကို တင္ၾကရပါမယ္…<br /><br />၃။ အဖြဲ႔ဝင္သူတိုင္း အစုအဖြဲ႔<br />ဘေလာ့ကို ဝင္လို႔ထြက္လို႔ရေအာင္<br />လုပ္ေပးထားမွာ ျဖစ္ပါတယ္…<br /><br />၄။ အဖြဲ႔ဝင္တိုင္း ဘေလာ့တိုးတက္ဖို႔<br />အတြက္ နည္းပညာႏွင့္ စာေပကို<br />တိုးတက္ေအာင္ၾကိဳးစားးျပီး<br />လုပ္ေဆာင္ၾကရမယ္…<br /><br />၅။ အဖြဲ႔ဝင္တိုင္း မေက်နပ္ခ်က္<br />မလိုလားခ်က္ သေဘာမတူတာမ်ား<br />ရွိပါက အဖြဲ႔ဝင္အခ်င္းခ်င္း တိုင္တုိင္<br />ပင္ပင္ ေဆြးေႏြးလုိ႔ရပါတယ္…<br /><br />၆။ အဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ့ ဘေလာ့မွာလဲ<br />အသင္းဝင္ေတြကို အစုအဖြဲ႔ ဆိုတဲ့<br />ေခါင္းစဥ္တစ္ခုနဲ႔ သီးသန္႔ လင့္ခ်ိတ္ျပီး<br />အစုအဖြဲ႔ဝင္တိုးတက္ဖို႔အတြက္<br />အခ်ိန္ရတိုင္း စည္းရံုးၾကရမယ္..<br /><br />၇။ အဖြဲ႔ဘေလာ့မွာ ကဗ်ာေဆာင္းပါး<br />ဝတၳဳ အစရွိတာေတြ တင္ၾကေရးၾကျပီ<br />ဆုိရင္ အမ်ားသေဘာတူညီတာကိုသာ<br />ေရးၾကရမွာျဖစ္ပါတယ္(ဥပမာ)<br />ျပည္တြင္းမွာ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္<br />ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ ပတ္သတ္တာေတြကို<br />အသင္း ဝင္တစ္ခ်ိဳက ေရးခြင့္မျပဳခဲ့ရင္<br />အသင္းသားေတြ အေနနဲ႔<br />နားလည္သေဘာေပါက္စြာ သီးခံေပးပါ<br />(အေျခအေနနဲ႔ အခ်ိန္အခါကို ၾကည့္ၾကရမယ္)<br /><br />၈။ အဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ့ သေဘာတူညီခ်က္<br />ရမွသာလွ်င္ အီးေအးလိပ္စာမ်ားကို<br />အဆက္အသြယ္လုပ္ေပးမွာျဖစ္ပါတယ္.<br />လွ်ိဳဝွတ္ေပးထားပါဆိုကလဲ<br />အဖြဲ႔ဝင္ရဲ့ သေဘာအတုိင္းျဖစ္ေစရမယ္…<br /><br />၉။ အဖြဲ႔ဝင္အခ်င္းခ်င္း ကိုယ္ေရးကိုယ္တာ<br />ကိစၥေၾကာင့္ အစုအဖြဲ႔ ကိုထိခိုက္မည့္<br />အလုပ္ ကိစၥေတြကို အသင္းသားအမ်ားစုက<br />လက္မခံပါ..<br />၁၀။ အခ်ိန္ရတိုင္း အဖြဲ႔ဝင္ေတြရဲ့ ဘေလာ့မ်ားကို<br />ေထာက္ခံအားေပးေသာအေနျဖင့္ သြားေရာက္<br />လည္ပတ္ၾကရပါမယ္..<br /><br />၁၁။ ဤအခ်က္ေတြအေပၚမွာ အသင္းသားအားလံုး<br />လိုတာကိုျဖည့္ ပိုတာကိုပယ္ အမ်ားသေဘာ<br />တူညီခ်က္ကိုရယူျပီး အသင္းသားတိုင္း<br />ေျပဆိုေဆြးေႏြး ခြင့္ရွိပါသည္…<br />အစုအဖြဲ႔ဆိုသည္မွာ အမ်ားသေဘာတူညီခ်က္<br />ကိုသား ဦးစားေပးလုပ္ေဆာင္သြားမွာျဖစ္ပါသည္…။။။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဘယ္အသင္းသားမဆို အဖြဲ႔ဝင္လုိသူမ်ားကို<br />လက္ခံလုိ႔ရပါသည္ အထက္ပါ(၁၁)ခ်က္ကိုလဲ နားလည္<br />သေဘာက္ေပါက္ေအာင္ရွင္းျပပါ၊ အားလံုးၾကိဳးစားျပီးလုပ္<br />ေဆာင္သြားပါလို႔ ေမတၱာရပ္ခံပါတယ္ ခ်စ္စြာေသာ အသင္း<br />သားတို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ရည္ရြယ္ခ်က္က ၾကာေကာင္းၾကာႏိုင္ပါတယ္<br />သို႔ေသာ္ အားလံုးစုစုစည္းစည္းလုပ္ေဆာင္သြားပါက<br />မေအာင္ျမင္စရာအေၾကာင္းမရွိပါ…အားလံုးပဲ ကိုယ့္တာဝန္<br />သူ႔တာဝန္မခြဲျခားၾကပါနဲ႔ တက္ႏိုင္သေလာက္လုပ္ၾကပါ<br />ကိုယ္အဆင့္အတန္းကို တက္ႏိုင္သေလာက္ တိုးတက္<br />ေအာင္ျမင္ေအာင္ၾကိဳးစားၾကပါလို႔ တိုက္တြန္းလုိက္ပါတယ္<br />အသင္းသားညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမတို႔……….ေရႊညာသား<br />အားလံုးကိုၾကိဳဆိုလွ်က္ အစုအဖြဲ႔<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6356471912929571648-4023160898653040462?l=teamwork2008.blogspot.com' alt='' /></div>အမွန္တရားကို ျမတ္ႏိုးတဲ့ တို႔တေတြရဲ့ အစုအဖြဲ႔http://www.blogger.com/profile/05853823220039009278noreply@blogger.com0